การท่องจำอะไรสักอย่าง จริง ๆ แล้วไม่ใช่เรื่องง่าย
นี่คือสัจธรรมที่ผู้คนนับไม่ถ้วนพิสูจน์มาแล้วในวัยเรียน ยิ่งซับซ้อนมากเท่าไรก็ยิ่งจำยากขึ้นเท่านั้น ไม่ต้องพูดถึงพิมพ์เขียวยานพาหนะที่ละเอียดยิบทั้งคันเลย
แต่ซูเหยี่ยนก็กัดฟันจำจนได้!
อย่าถามเลย ถามก็คือพลังขับเคลื่อนจากทรัพย์สินมหาศาล!
เมื่อคนเราอยากรวยจริง ๆ ความปรารถนานั้นยิ่งใหญ่ถึงขั้นทำให้เทพเจ้าตกตะลึงได้
ผ่านไปไม่ถึงสิบนาที ซูเหยี่ยนก็ยืนยันว่าตนจำได้หมดแล้ว จากนั้นก็เริ่มหลับตาทำสมาธิ
สมดังคาด!
เมื่อพิมพ์เขียวเกวียนเทียมม้าปรากฏขึ้นในหัวของซูเหยี่ยน ในใจของเขาก็ผุดการประเมินค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการสร้างสิ่งนี้ขึ้นมาด้วย
“ประมาณแค่ 10 แต้มพลังงานก็สร้างออกมาได้”
“บ้าจริง! สมกับที่เทคโนโลยีต่ำ รายละเอียดยิ่งเยอะ ราคายิ่งถูก!”
ซูเหยี่ยนตื่นเต้นจนลืมตาขึ้นมาทันที แทบจะยื่นมือทั้งสองข้างออกไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ
“ฟิ้ว...!”
แสงสีขาวประหลาดพลุ่งออกมาจากสองมือของเขา ซูเหยี่ยนจ้องดูอย่างตั้งใจ เข้าสู่สภาวะการสร้างสรรค์อันน่าพิศวงแล้ว
ตอนนี้เขามีสมาธิจดจ่ออย่างมาก ปลายนิ้วทั้งสิบเลือก ดึง และจัดวางอย่างต่อเนื่องท่ามกลางแสงสีขาว กลุ่มหมอกขาวพลิ้วไหวไปมาระหว่างสองมือ พลางแผ่ขยายปกคลุม
ท่ามกลางหมอกขาวที่พลุ่งพล่าน ร่างต้นแบบของเกวียนเทียมม้าได้ปรากฏขึ้นบนถนน
ซูเหยี่ยนยังต้องคำนึงถึงสภาพการเดินด้วย เท้าทั้งสองขยับไปมา พลางวนรอบเกวียนหมอกขาวเพื่อสร้างรายละเอียดต่อเนื่อง ทุกรายละเอียดดำเนินตามพิมพ์เขียวในหัวอย่างเคร่งครัด