ในพระที่นั่งไท่จี๋ บรรยากาศเคร่งขรึมยิ่งนัก
ฮ่องเต้แห่งราชวงศ์เซิ่งประทับ ณ เบื้องหลังพระแท่นมังกร ปากคฑาหยกสีเขียววางพาดอยู่บนฐานรอง เขาทอดพระเนตรขุนนางทั้งหลายเบื้องล่าง ก่อนจะหยุดที่องค์รัชทายาทเซียวจิ่งเหิง
เสนาบดีกระทรวงพิธีการโค้งกายยกพระราชโองการที่ร่างเสร็จขึ้นเหนือศีรษะ ขันทีประจำสำนักมีเสียงแหลมสูงก้องกังวานไปทั่วพระที่นั่ง อ่านทีละคำอย่างชัดเจน
“……ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าแต่งตั้งธิดาเอกของจิ้งกั๋วกงชื่อเซิ่นหว่านชิวเป็นพระชายาองค์รัชทายาท เลือกวันมงคลสมรส และโปรดเกล้าแต่งตั้งบุตรสาวเสนาบดีมหาดไทยสกุลเจ้าเป็นพระสนมเหลียงตี้ บุตรสาวบัณฑิตหลวงสกุลซุนเป็นพระสนมเหลียงหยวน และแต่งตั้งพระสนมอีกเก้าตำแหน่ง ให้กระทรวงพิธีการเตรียมการ จัดพิธีอภิเษกใหญ่ในสองเดือน……”
เซียวจิ่งเหิงยืนอยู่ใต้บันไดหยก ชุดขุนนางองค์รัชทายาทสีดำตัดกับใบหน้าที่เย็นชาราวกับน้ำค้างแข็ง
เขาฟังพระราชโองการทีละคำ นิ้วมือที่ห้อยอยู่ข้างลำตัวขมวดเล็กน้อย ปลายเล็บกดลึกลงไปในฝ่ามือ แต่บนใบหน้าไม่แสดงออกแม้แต่น้อย
อีกสองเดือนจะอภิเษก ฝ่าบาททรงกำหนดวันไว้แล้ว ไม่ให้เขามีสิทธิ์ทักท้วง
“……เหิงเอ๋อร์?” ฮ่องเต้เรียกเขาจากข้างบน น้ำเสียงไม่หนักไม่เบา เต็มไปด้วยอำนาจกดดันขององค์ราชัน “เจ้าคิดค้านหรือไม่?”
เซียวจิ่งเหิงหลับตาลง ชั่วครู่หนึ่งเท่านั้น เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตากลับสู่ความสงบนิ่งเช่นปกติ
เขาชักชายกระโปรงคุกเข่าลง ศีรษะแตะพื้น เสียงราบเรียบไร้ระลอกคลื่น “กระหม่อมกราบทูลขอบพระทัยฝ่าบาท”