รอยยิ้มบนใบหน้าเสิ่นซิงซินแข็งค้างในพริบตา
เสียงประจบสอพลอรอบข้างพลันเงียบกริบลงพร้อมกัน
ถนนทั้งสายตกอยู่ในความเงียบงันชวนขนลุก
สุดท้ายเสิ่นซิงซินเป็นฝ่ายได้สติก่อน เธอรีบฝืนยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง
“คุณหนูซุน ฉันเองค่ะ เสิ่นซิงซิน เมื่อวานฉันทักทายคุณแล้ว ยังเอาถุงหอมไปให้คุณด้วย”
ซุนชิ่นถึงค่อยนึกออกว่าคนตรงหน้าคือใคร
รอยยิ้มบนใบหน้าเธอหายวับไปทันที
เพราะหลังกลับไปเมื่อวาน เธอได้ถามหมอประจำตัว จึงรู้ว่าที่จู่ ๆ เธอก็เจ็บท้องคลอดและเสียเลือดมาก เป็นเพราะในถุงหอมใบนั้นใส่สมุนไพรที่เป็นอันตรายต่อหญิงตั้งครรภ์ไว้จำนวนมาก
เห็นได้ชัดว่าตอนทำถุงหอม เสิ่นซิงซินทำส่ง ๆ ไปที ไม่ได้ศึกษาสักนิดว่าสมุนไพรชนิดไหนใส่ได้หรือใส่ไม่ได้
แต่ซุนชิ่นเป็นผู้มีพลังพิเศษสายไม้ หลังเกิดการกลายพันธุ์ ร่างกายของเธอตอบสนองต่อสมุนไพรเหล่านั้นรุนแรงกว่าเดิม นี่จึงเป็นสาเหตุให้เกิดเรื่องไม่คาดฝันเมื่อวาน
เดิมทีซุนชิ่นคิดว่าอีกฝ่ายไม่รู้ย่อมไม่ผิด จึงไม่ได้ตั้งใจจะเอาเรื่อง
ใครจะคิดว่าอีกฝ่ายยังกล้ามาอวดความดีความชอบต่อหน้าเธออีก?
ตอนนั้นพ่อบ้านตระกูลซุนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ตะลึงงันเช่นกัน
เขามองเสิ่นซิงซินอย่างงงงัน ก่อนหันไปมองคุณหนูของตน “เดี๋ยวก่อนครับคุณหนู คุณหนูเสิ่นคนนี้...ไม่ใช่คนที่ช่วยชีวิตคุณไว้หรือครับ?”
ได้ยินเช่นนี้ ซุนชิ่นก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว
เสิ่นซิงซินทำผิดโดยไม่รู้ตัวก็เรื่องหนึ่ง แต่ยังหน้าด้านยกความดีความชอบทั้งหมดมาเป็นของตัวเองอีก