เสิ่นเวยพลันเข้าใจขึ้นมา—
บนโลกนี้ คนที่ทุกคนรู้ว่ามีพลังสายรักษา มีเพียงเด็กสาวในกล่องคนนี้เท่านั้น
หมายความว่า คนเดียวที่เปิดกล่องได้ก็คือตัวคนที่ถูกขังอยู่ข้างใน
กองทัพประเทศเอ็มไม่จำเป็นต้องกังวลเลยว่าจะมีใครเปิดกล่องจากด้านนอกแล้วปล่อยเธอออกมา
ทุกครั้งที่ต้องเปิดกล่อง แค่สั่งให้เด็กสาวข้างในป้อนพลังสายรักษาด้วยตัวเองก็พอ
และถ้าเด็กสาวไม่ยอมทำตาม—
แค่ขู่ว่าหากเธอเปิดกล่องเองเมื่อไร ทันทีที่ออกมา พวกเขาจะฆ่าเธอเสีย
เพื่อเอาชีวิตรอด เธอก็ทำได้เพียงอยู่ในนั้นอย่างว่าง่าย
แววตาของเสิ่นเวยหม่นลงเล็กน้อย
ใช้ตัวนักโทษเองเป็นกุญแจเพียงดอกเดียว
ช่างโหดเหี้ยมจริง ๆ
คนอื่น ๆ ที่อยู่ตรงนั้นอย่างเผยจื้อและเสิ่นซิงซินย่อมเข้าใจเรื่องนี้เช่นกัน
แต่ลู่เฉินโจวกับคนอื่น ๆ กลับเห็นได้ชัดว่าแปลกใจ
เสิ่นเจาเหย่ขมวดคิ้วทันที
“เสิ่นเวย เธอเปิดมันได้ยังไง?”
สีหน้าของเสิ่นเวยไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย ก่อนจะหาเหตุผลขึ้นมาส่ง ๆ
“อาจต้องกระตุ้นด้วยพลังพิเศษหลายสายพร้อมกัน”
พูดจบ เธอก็เชิดคางขึ้นนิดหนึ่งอย่างไม่ใส่ใจ
“เมื่อกี้ฉันลองใช้สามสายพร้อมกัน มันก็เปิดได้ พวกทหารของประเทศเอ็มอาจมีพลังสามสายเหมือนกันก็ได้”
เสิ่นเจาเหย่มองเธออย่างกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย
แต่เห็นได้ชัดว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลามานั่งสงสัยเรื่องนี้
เสียงกริ๊กเบา ๆ ดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย—
กล่องเหล็กเปิดออกจนสุด
แผ่นโลหะหนาหนักค่อย ๆ เลื่อนแยกไปสองข้าง