แต่สิ่งที่เสิ่นเวยไม่เข้าใจก็คือ “ทำไมคุณถึงจะพาฉันไปงานประมูลอุกกาบาตล่ะ?”
เสิ่นจี้ไป๋เหลือบมองเธออย่างเย็นชา
“เธอไม่ได้อยากได้อุกกาบาตหรือไง? ช่วงนี้คริสตัลในเขตปลอดภัยขาดแคลนมากจริง ๆ แทบหาซื้อไม่ได้ตามท้องตลาด มีทางเดียวคือต้องไปงานประมูล”
เสิ่นเวยชะงักไป ก่อนจะเข้าใจขึ้นมาในที่สุด—
เสิ่นจี้ไป๋คิดว่าเธอยังไม่ตื่นพลังพิเศษเสียทีจึงร้อนใจ เลยยอมเสี่ยงชีวิตตามหน่วยเก็บเสบียงออกจากเขตปลอดภัย เพื่อไปหาคริสตัล
นี่เป็นความเข้าใจผิดครั้งใหญ่จริง ๆ
แต่เสิ่นเวยไม่ได้อธิบาย เพียงลุกขึ้นทันที
“ฉันไปเตรียมตัวก่อน เดี๋ยวออกไปกับคุณ”
ในชาติก่อน เสิ่นเวยไม่ได้สนใจงานประมูลอุกกาบาตนัก
แต่ชาตินี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว
เพราะเธอเปิดใช้เนตรดาราระดับ 2 แล้ว หมายความว่าอุกกาบาตสีดำที่ดูเหมือนกันไปหมดในสายตาคนอื่น กลับเผยขนาดและความบริสุทธิ์ให้เธอเห็นได้อย่างชัดเจน
ความสามารถนี้ช่างเหมาะเจาะกับการประมูลอุกกาบาตและการเสี่ยงโชคจากการเลือกหินโดยเฉพาะ!
แบบนี้เธอจะไม่รีบไปกวาดมาให้หมดได้ยังไง?
คิดได้ดังนั้น เสิ่นเวยก็เปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างกระตือรือร้น แล้วลงไปชั้นล่างเพื่อไปพบเสิ่นจี้ไป๋
แต่คาดไม่ถึงว่า พอเปิดประตูรถ เธอก็เห็นเสิ่นซิงซินนั่งอยู่ในรถก่อนแล้ว
“พี่สาว” เสิ่นซิงซินยิ้มหวานให้ “ฉันไปกับพวกพี่ด้วยนะ”
สีหน้าของเสิ่นจี้ไป๋ที่อยู่ข้าง ๆ ดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เขาอธิบายว่า “เมื่อกี้เจอซิงเอ๋อร์ข้างล่าง เธอบอกว่าอยากไปด้วยเหมือนกัน”