เมื่อเฮลิคอปเตอร์ลำนั้นบินเข้ามาใกล้ และเสิ่นเวยมองเห็นคนในห้องโดยสารชัดเจน เธอก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างอดไม่ได้
ที่แท้กลับเป็น—
เสิ่นซิงซิน!
ทันทีที่เฮลิคอปเตอร์จอดสนิท เสิ่นซิงซินก็รีบร้อนกระโดดลงจากเครื่อง
เห็นได้ชัดว่าเธอเองก็คาดไม่ถึงว่าจะเจอเสิ่นเวยที่นี่
พอเห็นอีกฝ่าย เธอก็นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ
“พี่สาว?”
เธอหลุดปากเรียก
“ทำไมพี่ถึงมาอยู่ที่นี่ด้วย?”
เสิ่นเวยปรายตามองเธออย่างเย็นชา ไม่คิดจะสนใจ
แต่ลูกน้องของเผยจื้อที่ยืนอยู่ข้าง ๆ กลับอดถามไม่ได้ว่า “พวกคุณน้ำมันหมดเหมือนกันเหรอ?”
สีหน้าเสิ่นซิงซินชะงักไปเล็กน้อย
“ไม่ใช่สักหน่อย!”
เธอรีบอธิบาย
“น้ำมันของพวกเรายังเหลือเฟือ แต่ตอนออกจากเรือใบดำเมื่อครู่ เผลอถูกอสุรกายทะเลตัวหนึ่งโจมตีจนระบบท่อส่งน้ำมันของเครื่องบินเสียหายไปบางส่วน
“ก็เลยจำเป็นต้องลงจอดฉุกเฉินที่นี่”
ขณะนั้น คนอื่น ๆ บนเฮลิคอปเตอร์ก็ทยอยลงมา
เสิ่นเวยเงยหน้ากวาดตามอง
นับว่าชวนประหลาดใจอยู่บ้าง
บนเฮลิคอปเตอร์ของเสิ่นซิงซินมีคนนั่งมาด้วยไม่น้อย
นอกจากผู้มีพลังพิเศษหลายคนที่ทำหน้าที่คุ้มกันและขับเครื่องแล้ว ยังมีชายหญิงวัยกลางคนที่แต่งกายหรูหราและมีท่าทางสง่างามอีกหลายคน