อันที่จริง ตอนแรกเสิ่นฉงเยว่ไม่ได้คิดจะทำให้เรื่องบานปลายขนาดนี้
แม้เขาจะคิดว่าเรื่องที่เสิ่นเวยก่อขึ้นเมื่อครู่ทำให้ตระกูลเสิ่นขายหน้าจนหมด แต่ก็เพียงตั้งใจว่ากลับไปแล้วค่อยเรียกเสิ่นเวยมาสั่งสอนให้ดีสักยก
แต่ใครจะคิดว่า เมื่อครู่นี้เอง—
เสิ่นซิงซินกลับวิ่งร้องไห้มาหาเสิ่นฉงเยว่กับกู้หลิงอี
“พ่อคะ แม่คะ...”
ดวงตาของเธอแดงก่ำ ร้องไห้จนหายใจแทบไม่ทัน
“หนูไม่อยากไปฐานพันธมิตรสิบเมืองกับพี่จริง ๆ พ่อแม่ก็รู้ว่าพี่ไม่ชอบหนูมาตลอด
“เมื่อก่อนอยู่บ้าน ยังมีพ่อแม่คอยอยู่ด้วย ต่อให้พี่เกลียดหนูแค่ไหน ก็ไม่กล้าทำอะไรหนูจริง ๆ หรอกค่ะ”
“แต่ถ้าไปฐานพันธมิตรสิบเมืองแล้ว พ่อแม่ก็ไม่ได้อยู่ข้าง ๆ ... ถ้าพี่แอบรังแกหนูขึ้นมาจะทำยังไงคะ พี่สามก็อยู่ปกป้องหนูได้ตลอดเวลาไม่ได้ หนูกลัวจริง ๆ ...”
เสิ่นซิงซินย่อมมีแผนการของตัวเอง
ในสายตาของเธอ เสิ่นเวยก็เป็นแค่ตัวละครในกระดาษ เป็นถุงเลือดที่คอยรักษาร่างกายให้เธอเท่านั้น
ถุงเลือดแบบนี้ แน่นอนว่าต้องกักไว้ในตระกูลเสิ่นให้แน่นหนาที่สุด
แต่ถ้าเสิ่นเวยไปฐานพันธมิตรสิบเมือง พลังพิเศษสายรักษาในตัวเธอไม่ช้าก็เร็วต้องถูกเปิดเผย
พลังสายรักษาหายากอยู่แล้ว ถึงตอนนั้นไม่รู้ว่าจะมีขุมกำลังมากมายแค่ไหนจับตาเสิ่นเวย หรือถึงขั้นเข้ามาดึงตัวเธอไป