ครั้งนี้กลับเป็นเสิ่นเวยที่รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง
ซุนชิ่นยิ้มขื่น
“โลกสิ้นแล้ว ยังมีอะไรที่เชื่อไม่ได้อีกล่ะ?”
“ถ้าเมื่อปีก่อนมีใครบอกฉันว่าวันหนึ่งจะมีอุกกาบาตตกลงมาทั่วโลก ผู้คนกลายเป็นซอมบี้ แล้วคนธรรมดายังปลุกพลังพิเศษได้สารพัด ฉันคงคิดว่าคนนั้นบ้าแน่”
แต่ตอนนี้ล่ะ?
ทุกอย่างเป็นเรื่องจริง
ดังนั้น ต่อให้เสิ่นเวยปลุกพลังพิเศษชนิดหนึ่งที่หยั่งรู้อนาคตได้ขึ้นมา เธอก็ดูเหมือนจะไม่รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้
เฮลิคอปเตอร์มุ่งหน้าไปเมืองไห่ก่อน
บ้านของซุนชิ่นกับลู่หย่วนจืออยู่ในเมืองไห่
เมื่อฝนอุกกาบาตระลอกที่สองถาโถมลงมา เมืองไห่ก็เกิดการกลายพันธุ์ครั้งใหญ่เช่นกัน พวกเขาต้องรีบกลับไปจัดการทันที
แต่หลังจากไปถึงเมืองไห่แล้ว เธอกลับไม่ได้ให้เสิ่นเวยกับคนอื่น ๆ อยู่ที่นั่นด้วย แต่สั่งให้เฮลิคอปเตอร์พาพวกเขาไปเมืองเป่ยโดยตรง
เมืองก่างเป็นจุดสุดท้ายของการรับสมัครเข้าฐานพันธมิตรสิบเมืองในครั้งนี้
ผู้เข้าสอบที่ผ่านการคัดเลือกจากเมืองอื่น ๆ ไปรวมตัวกันที่เมืองเป่ยหมดแล้ว
ตามแผนเดิม เมื่อการคัดเลือกที่เมืองก่างสิ้นสุดลง ผู้เข้าสอบของเมืองก่างก็ควรเดินทางไปยังฐานที่มั่นเมืองเป่ยเพื่อรวมตัวเช่นกัน
แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดเรื่องแบบวันนี้ขึ้นอย่างกะทันหัน
ตอนนี้เมืองก่างตกอยู่ในความโกลาหลอย่างสิ้นเชิง ส่วนผู้เข้าสอบคนอื่น ๆ ที่ผ่านการคัดเลือก นอกจากเสิ่นเวยกับซูเยี่ยแล้วเป็นอย่างไรบ้าง พวกเขาก็ไม่อาจยืนยันได้
แต่ซูเยี่ยกับเสิ่นเวยเป็นผู้เข้าสอบของฐานที่มั่นสิบเมืองจริง ๆ ซุนชิ่นจึงสั่งให้คนพาพวกเขาไปเมืองเป่ยโดยตรง
เดิมทีเสิ่นเวยคิดว่าเมืองเป่ยคงตกอยู่ในความโกลาหลเหมือนเมืองก่างกับเมืองไห่ เพราะฝนอุกกาบาตระลอกที่สองถล่มลงมา
แต่กลับไม่เป็นอย่างที่คิด—
เฮลิคอปเตอร์ค่อย ๆ ร่อนลง บนสนามบินทหารขนาดใหญ่ ทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย