เบื้องหลัง เสียงกรีดร้องอย่างทุกข์ทรมานของชายคนนั้นยังคงดังไม่ขาดสาย
แต่เสิ่นเวยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง
เมื่อเทียบกับความเจ็บปวดที่เธอเคยเผชิญในชาติก่อนแล้ว การลงโทษแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้?
แต่...
เสิ่นเวยหรี่ตาลงเล็กน้อย
คนตระกูลเสิ่นไม่ได้มีแค่เสิ่นฉงเยว่คนเดียว
ยังมีเสิ่นซิงซินอีกคน
เมื่อคิดถึงชื่อนี้ แววเย็นชาแล่นผ่านดวงตาของเสิ่นเวย
หากคนตระกูลเสิ่นเป็นคนที่ผลักเธอลงนรกด้วยมือตัวเองในชาติก่อน เสิ่นซิงซินก็คือตัวการต้นเรื่องทั้งหมด
ตั้งแต่การใส่ร้ายในตอนแรก การตรวจพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ลูกในภายหลัง ไปจนถึงการแสร้งทำเป็นเสียเลือดมากเกินไปโดยเจตนา เพื่อบีบให้คนตระกูลเสิ่นถ่ายเลือดของเธอจนหมด
ทุกเรื่องล้วนมีเงาของเสิ่นซิงซินอยู่เบื้องหลัง
และในชาตินี้ เธอก็ไม่เคยหยุดเล่นงานตัวเองเลย
ก่อนหน้านี้เสิ่นเวยไม่เคยฆ่าอีกฝ่ายจริง ๆ ก็เพราะยังมีเรื่องอีกมากที่เธอไม่เข้าใจ
โดยเฉพาะเหตุผลที่เสิ่นซิงซินรู้เรื่องราวในชาติก่อนได้
แต่ตอนนี้...
เสิ่นเวยหัวเราะเย็นชาเบา ๆ
เธอหมดความอดทนแล้ว
คิดได้ดังนั้น เธอก็หันหลังเดินตรงไปยังหอผู้ป่วยอีกฝั่งของโรงพยาบาล
……
ห้องพักผู้ป่วยของเสิ่นซิงซินอยู่บนชั้นสามของอาคารผู้ป่วย
เธอไม่มีบาดแผลภายนอกร้ายแรง แค่ตกใจเกินขีดจำกัด แพทย์จึงสั่งยากล่อมประสาทให้เธอกินและให้นอนสังเกตอาการในโรงพยาบาล
ตอนเสิ่นเวยมาถึงหน้าห้อง ไฟด้านในยังสว่างอยู่
เธอมองผ่านกระจกบนประตูเข้าไปแวบหนึ่ง
เห็นเสิ่นซิงซินนั่งอยู่บนเตียง
ผมเผ้ายุ่งเหยิง มือทั้งสองกอดเข่าแน่น ร่างขดเป็นก้อน
ดวงตาคู่หนึ่งจ้องเขม็งไปข้างหน้า
ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เสิ่นเวยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ต้องยอมรับว่า