ฝนอุกกาบาตครั้งที่สาม!
มันตกลงมาแล้วจริง ๆ!
ชั่วพริบตาเดียว ทั้งเรือใบดำก็ตกอยู่ในความโกลาหลครั้งใหญ่
“เกิดอะไรขึ้น!? ทำไมฝนอุกกาบาตถึงตกอีกแล้ว!”
“พระเจ้า! ฝนอุกกาบาตครั้งก่อนเพิ่งผ่านไปไม่นานเองไม่ใช่เหรอ!”
“รีบหนี! หาที่หลบเร็ว!”
เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังระงมไปทั่ว
ทุกคนยังจำภาพอันน่าสะพรึงกลัวตอนฝนอุกกาบาตครั้งที่สองตกลงมาได้ดี
เดิมทีพวกเขาคิดว่าเมื่อตื่นพลังพิเศษแล้ว ก็จะไม่ถูกผลึกดำปนเปื้อนอีก
แต่ใครจะคิดว่ารังสีจากฝนอุกกาบาตครั้งที่สองจะรุนแรงยิ่งกว่าเดิม ถึงขั้นผู้มีพลังพิเศษระดับต่ำบางคนยังต้านการปนเปื้อนไม่ไหว กลายเป็นซอมบี้ไปโดยตรง!
แล้วครั้งนี้ล่ะ?
ฝนอุกกาบาตครั้งนี้จะน่ากลัวกว่าครั้งก่อนหรือเปล่า?
พวกเขาจะกลายเป็นซอมบี้ไหม?
หลายคนหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว พากันวิ่งหนีเข้าไปในส่วนลึกของเรือ
แต่ก็มีบางคนที่แววตากลับเปล่งประกายตื่นเต้น
“ผลึกพลัง! มีผลึกพลังอีกแล้ว!”
“ฝนอุกกาบาตครั้งนี้ตกถี่ขนาดนี้ บางทีเราอาจเจอผลึกขาวบริสุทธิ์สูงไม่น้อยเลย!”
“เร็ว! รีบไปดูกัน!”
ถึงอย่างไร อันตรายก็มักหมายถึงโอกาสเช่นกัน
และฝนอุกกาบาตครั้งนี้ก็ตกถี่กว่าสองครั้งก่อนอย่างเห็นได้ชัด!
เมื่อมองออกไป ท้องฟ้ายามค่ำคืนอันมืดสนิทแทบถูกแสงไฟที่ลุกไหม้เป็นสายฉีกผ่าไปทั่ว
อุกกาบาตนับไม่ถ้วนลากหางเพลิงยาวเหยียด พุ่งลงมาจากฟากฟ้า!
ตูม!
ตูม ตูม!
เสียงระเบิดกึกก้องดังต่อเนื่องกัน
อุกกาบาตบางก้อนตกลงในทะเลไกลออกไป ก่อคลื่นยักษ์สูงหลายสิบเมตร
บางก้อนตกลงใกล้เรือใบดำโดยตรง แรงสั่นสะเทือนทำให้เรือสำราญลำมหึมาทั้งลำโคลงเคลงเล็กน้อย
ชั่วขณะนั้น
เปลวไฟพวยพุ่งขึ้นฟ้า!
คลื่นทะเลซัดกระหน่ำ!
โลกทั้งใบดูราวกับกำลังเผชิญวันสิ้นโลกอีกครั้ง!
ภายในห้องโดยสารส่วนกลางของเรือใบดำ
ในที่สุดแจ็กก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอก
แต่เมื่อเทียบกับคนอื่นที่กำลังแตกตื่น เขากลับสงบนิ่งผิดปกติ
“จะลนลานอะไรกัน!”