เจียงเป่ย ตระกูลหลิน
วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 70 ปีของคุณย่าหลิน ทั้งยังเป็นวันที่มูลค่าตลาดของ集团หลินทะลุหนึ่งหมื่นล้าน
เรียกได้ว่ามีเรื่องมงคลซ้อนกันถึงสองเรื่อง คนตระกูลหลินจึงมารวมตัวกันอย่างพร้อมหน้า
ภายใต้การนำของคุณย่าหลิน ทุกคนในตระกูลหลินต่างออกมายืนต้อนรับหลินอวี้ ผู้สร้างผลงานชิ้นสำคัญถึงหน้าคฤหาสน์ด้วยความสมัครใจ
ข้างกายคุณย่าหลินมีชายหนุ่มคนหนึ่งยืนอยู่ เขาสวมเสื้อแขนสั้นและมีสีหน้าซื่อ ๆ อยู่หลายส่วน
เขาคือเขยแต่งเข้าตระกูลหลินผู้เป็นคนโง่ เซียวเฉิน!
“แม่คะ วันนี้เป็นวันดี ๆ แบบนี้ พาเจ้าคนโง่นี่มาด้วยทำไม”
ซุนซูหลาน มารดาของหลินอวี้ เอ่ยด้วยสีหน้ารังเกียจ
คุณย่าหลินกล่าวเสียงเรียบ “เซียวเฉินเป็นสามีของเสี่ยวอวี้ ทำไมจะมาไม่ได้”
ซุนซูหลานมีสีหน้าไม่น่ามองอย่างยิ่ง หลายปีก่อนผู้เฒ่าหลินไม่รู้คิดอย่างไร จึงจัดการแต่งงานเช่นนี้ขึ้นมา ตลอดหลายปีมานี้เพราะคนโง่อย่างเซียวเฉิน ครอบครัวจึงเสียหน้าจนแทบไม่เหลือชิ้นดี!
ทว่าในเวลานี้ ประกายคมกริบวูบหนึ่งพลันฉายผ่านดวงตาของเซียวเฉิน สติของเขากลับคืนมาในที่สุด
“ครบกำหนดห้าปีแล้ว...”
เซียวเฉินกำพร้าบิดาตั้งแต่เกิด และเสียมารดาไปตั้งแต่วัยเยาว์ เขาได้รับความช่วยเหลือจากผู้มีพระคุณ จึงมีโอกาสฝังศพมารดาและรวบรวมความกล้าที่จะมีชีวิตต่อไปได้
เซียวเฉินเดินเท้าหลายพันลี้มุ่งหน้าไปยังคุนหลุนเพื่อฝากตัวเป็นศิษย์และร่ำเรียนวิชา โชคดีที่เซียนผู้เร้นกายแห่งคุนหลุนเห็นแววในตัวเขา เขาจึงได้เข้าเป็นศิษย์ของอาจารย์ทั้งเจ็ดในที่สุด
เมื่อห้าปีก่อน อาจารย์ทั้งเจ็ดร่วมกันพยากรณ์ จนในที่สุดเซียวเฉินก็รู้ว่าผู้ที่เคยให้ความช่วยเหลือเขาในปีนั้น คือผู้เฒ่าหลินแห่งเจียงเป่ยกับคุณหนูใหญ่
เวลานั้นตระกูลหลินกำลังเผชิญมรสุมหนัก มีเค้าว่าจะล่มสลายทั้งตระกูล
เพื่อกอบกู้ตระกูลหลินจากความตกต่ำ เซียวเฉินจึงแต่งงานกับหลินอวี้ ผู้มีพระคุณของเขา จากนั้นใช้วิชาลับผนึกสติของตนเองเป็นเวลาห้าปี เพื่อพลิกชะตาของตระกูลหลินให้ฝืนลิขิตฟ้า!
“เพียงห้าปีสั้น ๆ ตระกูลหลินก็กลายเป็นตระกูลมหาเศรษฐีชั้นนำที่มีมูลค่าตลาดถึงหนึ่งหมื่นล้านแล้ว...”
มุมปากเซียวเฉินยกขึ้นเล็กน้อย แววหยิ่งทะนงปรากฏในดวงตา
มูลค่าตลาดหนึ่งหมื่นล้านหรือ?
สิ่งที่เขาตั้งใจทำจริง ๆ คือทำให้หลินอวี้ ภรรยาของเขากลายเป็นหงส์แท้เก้าชั้นฟ้า ให้ตระกูลหลินดำรงอยู่เคียงข้างแผ่นดิน!
ในตอนนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์คำรามก็ดึงเซียวเฉินออกจากห้วงความคิด
หลินอวี้ปรากฏตัวอย่างโดดเด่นท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย ดวงตาของเซียวเฉินพลันเป็นประกาย
หลินอวี้ก้าวเดินอย่างเชื่องช้า หลังจากกวาดตามองผู้คนที่อยู่ในงานอย่างเย็นชา สายตาก็ไปหยุดอยู่ที่เซียวเฉินในที่สุด แววตาของเธอเต็มไปด้วยความลังเล
แม้เซียวเฉินจะเป็นคนโง่ แต่หลินอวี้รู้ดีว่าเขารักเธอจนสุดหัวใจ
ถึงจะโง่งม แต่ทุกครั้งที่เธอตกอยู่ในอันตราย เขาก็ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อเธอ
แต่เธอไม่ได้รักเซียวเฉิน และนี่ก็ไม่ใช่ชีวิตแต่งงานที่เธอต้องการ!
หลินอวี้เม้มริมฝีปากแดงระเรื่อ แววตาค่อย ๆ แน่วแน่ขึ้น
วันนี้ แสงจันทร์ขาวในใจที่เธอรักข้างเดียวมาตลอดวัยเยาว์ ชายผู้ทำให้เธอคิดถึงจนใจแทบขาด ในที่สุดก็กลับมาอยู่ข้างกายเธอแล้ว
เธอจะต้องยุติชีวิตแต่งงานที่ผิดพลาดนี้ให้ได้!
“เซียวเฉิน เราหย่ากันเถอะ”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา บรรยากาศซึ่งเดิมเต็มไปด้วยความยินดีพลันแข็งค้าง
หลายคนเผยสีหน้าขบขันออกมา
สถานะของตระกูลหลินกำลังรุ่งโรจน์ แต่เขยแต่งเข้าผู้เป็นคนโง่อย่างเซียวเฉินกลับทำให้พวกเขากลายเป็นตัวตลกของเจียงเป่ย!
ตอนนี้ในที่สุดก็จะไล่เซียวเฉินออกจากบ้านเสียที เรียกได้ว่ามีเรื่องมงคลถึงสามเรื่องพร้อมกัน!
บิดามารดาของหลินอวี้ตื่นเต้นจนแทบร้องไห้
“ลูก ในที่สุดก็คิดได้เสียที!”
เซียวเฉินหน้าซีด ถามอย่างไม่อยากเชื่อ “ทำ...ไมล่ะ”
ในเวลานี้ ใบหน้าของเซียวเฉินยังเหลือเค้าความซื่อบื้ออยู่ตรงไหน?
“คุณหายดีแล้วหรือ”
หลินอวี้ตกใจอยู่ในใจ เธอคิดว่าเซียวเฉินคงไม่มีวันหายดีเสียอีก แน่นอนว่าแม้เขาจะได้สติกลับคืนมา ก็เปลี่ยนผลลัพธ์เรื่องหย่าไม่ได้
“การแต่งงานของเราก็เป็นแค่อุบัติเหตุ ตอนนี้คุณหายดีก็ดีแล้ว หลังหย่ากัน ฉันจะให้เงินชดเชยห้าล้าน หยวนก็พอให้คุณมีชีวิตสุขสบายไปตลอดครึ่งชีวิตที่เหลือ”
เมื่อครั้งเซียวเฉินลงจากเขาไปยังโลกเบื้องล่าง ทั้งประเทศจีนต่างสั่นสะเทือน ตระกูลมหาเศรษฐีชั้นนำและตระกูลเก่าแก่ที่สืบทอดกันมานับพันปีจากเมืองหลวง เมืองม่อ และที่อื่น ๆ ต่างพากันมารวมตัวกันใต้เขาคุนหลุน เพียงของขวัญแสดงความยินดีก็มีมูลค่าไม่น้อยกว่าหนึ่งหมื่นล้านแล้ว เพื่อให้ได้ผูกมิตรกับเขา
ห้าล้านหยวนหรือ?
เงินก้อนโตในสายตาคนทั่วไป สำหรับเซียวเฉินแล้วช่างเป็นการดูหมิ่นกันชัด ๆ!
ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังไม่ยอมถอดใจ
“หย่าไม่ได้หรือ”
“ไม่หย่าหรือ”
เสียงหัวเราะเยาะเย้ยพลันดังขึ้น
“เซียวเฉิน คนไร้ค่าที่ไม่เคยแม้แต่จะเรียนมัธยมปลายอย่างแก ไม่ส่องกระจกดูตัวเองเสียบ้างล่ะ แกคู่ควรกับเสี่ยวอวี้หรือ”
เมื่อเห็นคนผู้นั้น แววสังหารก็พลุ่งขึ้นในดวงตาของเซียวเฉินทันที
แสงจันทร์ขาวในใจของหลินอวี้ ซ่งซื่อหาว!
เมื่อห้าปีก่อน ตอนตระกูลหลินกำลังเผชิญวิกฤต เขาเคยวางยาและคิดไม่ซื่อต่อหลินอวี้ หากเซียวเฉินไม่ปรากฏตัวทันเวลาและสั่งให้มันไสหัวออกจากเจียงเป่ย เกรงว่าหลินอวี้คงถูกมันย่ำยีไปนานแล้ว ไอ้เดรัจฉานนี่ยังกล้ากลับมาอีก!
“คุณจะหย่ากับผมเพื่อไอ้สารเลวนี่หรือ”
เซียวเฉินจ้องหลินอวี้เขม็ง ถามพลางกัดฟัน
เดิมทีหลินอวี้ตั้งใจจะรักษาหน้าให้เซียวเฉินอยู่บ้าง ใครจะคิดว่าเขาจะไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ถึงกับดูหมิ่นซ่งซื่อหาวต่อหน้าเธอ!
สีหน้าของหลินอวี้เย็นชาลงทันที
“ห้าปีมานี้ ซื่อหาวศึกษาจนได้ปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ยิ่งไปกว่านั้น เขายังสร้างบริษัทที่มีมูลค่าตลาดเกินหนึ่งพันล้านได้ด้วยตัวเอง โดยไม่พึ่งพาใครเลย ส่วนคุณกลับโง่งมมาตลอดห้าปี อาศัยอยู่ในตระกูลหลินโดยไม่ทำอะไร คุณมีสิทธิ์อะไรไปดูหมิ่นซื่อหาว”
“การหย่าคือความอ่อนโยนครั้งสุดท้ายที่ฉันจะมอบให้ อย่าบีบให้ฉันต้องลงมือ”
ทันทีที่คำพูดนี้ดังขึ้น ทุกคนในงานต่างตกตะลึง
สายตาของหลายคนที่มองซ่งซื่อหาวพลันเร่าร้อนขึ้น
นี่มันลูกเขยชั้นยอดชัด ๆ!
หากหลินอวี้กับซ่งซื่อหาวได้ครองคู่กัน เมื่อทั้งสองร่วมมือกัน บริษัทหลินต้องก้าวหน้าไปอีกขั้นอย่างแน่นอน!
แม้แต่คุณย่าหลินที่เดิมคิดจะเกลี้ยกล่อม เมื่อรู้ว่าซ่งซื่อหาวมีความสามารถเพียงใด ก็ทำได้เพียงถอนหายใจอย่างจนปัญญา
หลินต้าไห่ บิดาของหลินอวี้ ก้าวเข้ามาด้วยความตื่นเต้น ชี้หน้าเซียวเฉินพลางตำหนิว่า “ตระกูลหลินเลี้ยงแกมาห้าปี นับว่าทำดีกับแกจนถึงที่สุดแล้ว ถ้าไม่มีตระกูลหลิน แกก็คงอดตายอยู่ข้างถนน ไม่ก็ถูกหมาป่าหมากัดกินจนเหลือแต่กระดูก”
“ไอ้เดรัจฉาน อย่าดีไม่รู้จักดี รีบไสหัวออกไปเดี๋ยวนี้!”
เซียวเฉินแทบจะโกรธจนหัวเราะออกมา
เขาใช้วิชาลับเพื่อช่วยตระกูลหลิน จึงต้องโง่งมไปถึงห้าปี แต่ในสายตาของหลินต้าไห่ กลับกลายเป็นว่าเขาต้องสำนึกบุญคุณตระกูลหลินอย่างนั้นหรือ?
เมื่อคำพูดมาถึงตรงนี้ เซียวเฉินก็หมดใจต่อตระกูลหลินอย่างสิ้นเชิง
ห้าปีมากพอให้เขาชดใช้บุญคุณที่ได้รับมาในวัยเยาว์แล้ว
ทว่าในจังหวะที่เซียวเฉินกำลังจะจากไป เสียงเย็นชาเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นกะทันหัน
“หลินอวี้ เธอคงไม่ได้ลืมพินัยกรรมของคุณปู่ก่อนสิ้นใจไปแล้วใช่ไหม”
ในปีนั้น ก่อนผู้เฒ่าหลินจะสิ้นใจ เขาได้ทำพินัยกรรมไว้สองข้อ
ข้อแรก ให้หลานสาวคนโต หลินชิงเฉิง เป็นผู้ฟื้นฟูตระกูลหลินให้กลับมารุ่งเรือง
ข้อสอง ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ห้ามปล่อยให้เซียวเฉินออกจากตระกูลหลิน!
พินัยกรรมที่หลินชิงเฉิงพูดถึง ย่อมเป็นข้อที่สอง!
สิ้นเสียง ทุกคนในงานต่างขมวดคิ้ว
หลินอวี้จ้องหลินชิงเฉิงเขม็ง กล่าวทีละคำว่า “ฉันไม่กล้าลืมพินัยกรรมของคุณปู่ แต่ตลอดห้าปีมานี้ ใครเป็นคนนำพาตระกูลหลินให้กลับมารุ่งเรืองเหมือนในอดีต? ใครทำให้บริษัทหลินมีมูลค่าตลาดถึงหนึ่งหมื่นล้าน?”
“ฉัน หลินอวี้!”
“แล้วเธอล่ะ หลินชิงเฉิง? ทั้งที่ถือครองทรัพยากรทั้งหมดที่คุณปู่ทิ้งไว้ให้ กลับทำให้บริษัทหลินตกอยู่ในวิกฤตหลายครั้ง กระทั่งตัวเองก็กลายเป็นคนพิการ ต้องนั่งรถเข็นไปตลอดชีวิต”
“เธอมีสิทธิ์อะไรมาซักถามฉันที่นี่”
มุมปากซ่งซื่อหาวยกขึ้น เขากล่าวพลางหัวเราะเย็นชา “ในเมื่อคุณหนูใหญ่หลินอยากรั้งเซียวเฉินไว้ขนาดนั้น แต่งงานกับเซียวเฉินเสียเองก็เหมือนกันไม่ใช่หรือ”
“คนโง่คู่กับคนพิการ ช่างเหมาะสมกันจริง ๆ!”
คุณหนูใหญ่หลิน...
เซียวเฉินมองหลินชิงเฉิงที่นั่งอยู่บนรถเข็น แม้ไม่ได้แต่งแต้มเครื่องสำอาง แต่ก็ยังงดงามราวนางฟ้า หัวใจของเขาพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
หรือว่าเขาจะจำผู้มีพระคุณผิดคน?