“เจ้า……เจ้าฆ่าแม่ยายของตัวเอง เจ้าสัตว์เดรัจฉาน เจ้าต้องตายอย่างอนาถ!”
จ้าวเสวี่ยเหลียนนอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้น มองดูศพของหลิ่วอวี้หรู ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
นางตัวสั่นสะท้านจนควบคุมไม่ได้ ฟันกระทบกันดังกรอดๆ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะสาปแช่งออกมา
ภาพหลิ่วอวี้หรูถูกฟันเป็นสองท่อน ทำลายความหวังสุดท้ายในใจนางจนพังทลาย
นางตระหนักได้ว่า ฉู่เฟิงกล้าฆ่าคนจริงๆ และฆ่าอย่างไม่ลังเล
จ้าวไท่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม มองดูศพภรรยา เลือดลมพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที โทสะอันท่วมท้นปะทุออกจากอก
ดวงตาของเขาแดงก่ำดั่งเลือด นิ้วมือลูบแหวนมิติที่นิ้ว แสงวิญญาณวาบหนึ่ง กลางฝ่ามือก็ปรากฏกระบี่ยาวโบราณเล่มหนึ่ง
กระบี่ยาวสีเงินวาววับทั้งเล่ม แท้จริงคือกระบี่ซิงฉือที่สืบทอดกันมาตระกูลฉู่!
พร้อมกับการปรากฏของกระบี่ซิงฉือ รอบกายจ้าวไท่พลันระเบิดแรงกดดันมหาศาลระดับขั้นจินตันขั้นสอง แรงกดดันนั้นดุจขุนเขาทลายลงมา
กระบี่เรียงรายสลับซับซ้อน ผู้คนตระกูลจ้าวพากันถอยกรูด
“ขั้นจินตันขั้นสอง ท่านหัวหน้าตระกูลทะลวงถึงขั้นจินตันขั้นสองแล้ว!”
“ยอดเยี่ยม ไอ้เด็กเวรฉู่เฟิงต้องตายแน่!”
“ฉู่เฟิงไม่มีทางสู้ท่านหัวหน้าตระกูลได้เด็ดขาด!”
จ้าวโหยวหรงยืนอยู่ข้างกายฉู่เฟิง สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ปะทุออกจากร่างจ้าวไท่ หัวใจพลันสะท้าน
นางไม่เคยคิดเลยว่า จ้าวไท่กลับมาจากเมืองหลวงครานี้ จะทะลวงถึงขั้นจินตันขั้นสองได้
“ฉู่เฟิง ระวัง!”
ฉู่เฟิงในชั่วพริบตาที่เห็นกระบี่ยาวในมือจ้าวไท่ แววตาพลันเย็นเยียบ
กระบี่ซิงฉือ!
นั่นคือกระบี่คู่กายของบิดาเขา!
บิดาเขาตลอดชีวิตหวงแหนกระบี่นี้ดั่งสมบัติล้ำค่า ไม่เคยห่างกาย
หากบิดาตายเพราะภยันตรายในเขตต้องห้ามเทพโบราณจริง เหตุใดกระบี่เล่มนี้จึงมาอยู่ในมือจ้าวไท่ได้?
เขานึกขึ้นได้ทันทีถึงสิ่งที่จ้าวโหยวหรงเคยบอกเขา จ้าวไท่สมคบคิดกับผู้อื่น จะลงมือซุ่มสังหารระหว่างที่บิดามารดาเขาเดินทางไปเขตต้องห้ามเทพโบราณ
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้!
บิดาไม่ได้ตายในเขตต้องห้าม แต่ตายด้วยน้ำมือของจ้าวไท่ผู้ชั่วร้ายต่ำทราม!
จิตสังหารที่ยากจะยับยั้ง พลุ่งพล่านจากก้นบึ้งหัวใจฉู่เฟิงอย่างบ้าคลั่ง แทบจะกลืนกินสติสัมปชัญญะของเขา