หยูฟูชวนเหม่อมองนางเดินทีละก้าวไปจนถึงเบื้องหน้าบาทหลวง
นี่คืออวี้เฉียว?
เหตุใด เหตุใดนางจึงเป็นเช่นนี้?
เพียงตัวละครในเกม เหตุใดจึงงดงามถึงเพียงนี้?
หัวใจของหยูฟูชวนเต้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ สีแดงเรื่อผุดซ่านขึ้นบนใบหน้าของเขาชั่วพริบตา
บาทหลวงกำลังประกอบพิธีอธิษฐาน ตำแหน่งของเขาอยู่ใกล้เจ้าสาวอวี้เฉียวมาก เขาเยื่องสายตามองใบหน้าด้านข้างของนางผ่านผ้าคลุมบางเฉียบประดับปีกผีเสื้อนั้น
ขนตางามของนางทอดต่ำลงจนไม่อาจเห็นอารมณ์ในดวงตา แสงและเงาประสานกันอย่างลงตัวบนใบหน้า ถึงแม้จะมีผ้าคลุมหน้าคั่นอยู่ ริมฝีปากสีแดงสดกลับโดดเด่นเป็นพิเศษ ทั้งยังชวนให้หลงใหลยิ่งนัก
หยูฟูชวนจ้องมองสีแดงเรื่อยวนใจนั้น เพียงรู้สึกว่าอากาศร้อนอบอ้าวขึ้นมา
เขาคลายเนคไทของตัวเองลงเล็กน้อย
ก็เพียงตอนนี้เองที่เขานึกขึ้นได้ว่าตนกำลังถ่ายทอดสดอยู่ เมื่อมองไปที่หน้าจอถ่ายทอดสด กลับพบว่าจำนวนผู้ชมพุ่งสูงขึ้นถึงหนึ่งล้านเจ็ดแสนห้าหมื่นคนแล้ว และทั้งหน้าจอถูกถาโถมด้วยข้อความลอยเต็มไปหมด
[คู่หมั้นผู้สมบูรณ์แบบ: เมีย เมีย เมีย เมีย เมีย!]
[คิดถึงเธอในยามราตรี: ให้ตายเถอะ! นั่นมันเมียฉันชัด ๆ!]
[ข้าพเจ้ารักทุเรียน: งดงาม งดงาม งดงาม!]
[ว่ายน้ำบนกล้ามท้องของอวี้ชวน: นี่คือใคร? เมียฉัน! ขอจุ๊บหนึ่งที! นี่คือใคร? เมียฉัน! ขอจุ๊บหนึ่งที! นี่คือใคร? เมียฉัน! ขอจุ๊บหนึ่งที!]
[ข้าพเจ้าคือเศรษฐินี: มองครั้งแรก: หยูเซิง! มองครั้งที่สอง: คลอดแล้วน้ำหนักหกจินแปดตำลึง!]
[แก้วตาดวงใจของอวี้ชวน: ทนไม่ไหวจริง ๆ! ยังพอมีคนมีสติบ้างไหม? อย่าเรียกเมีย ๆ ตามอำเภอใจ เน็ตสตาร์ไม่ใช่สถานที่นอกกฎหมาย ยิ่งกว่านั้นนี่คือเมียของฉัน ขอทุกท่านสำรวมหน่อย!]