ทะลุมิติ: คู่มือปล่อยแหลกของคนผ่านทาง ก ขวัญใจหมื่นคน

ตอนที่ 64 เกมรักสุดหล้า เอ็นพีซีสุดเลอโฉมที่ไม่อาจพิชิตได้ (สิบสอง)

8 นาที· 1.9K คำ

เนื่องด้วยเหตุการณ์จราจรติดขัดบนรางแม่เหล็กครั้งก่อน หลายวันมานี้ซางจิ่งเยว่จึงโดยสารเรือเหาะพลังแม่เหล็กมาทำงาน บนดาดฟ้าของตึกกลุ่มธุรกิจฮั่นไห่มีลานจอดขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

พอเขาก้าวเข้าห้องทำงาน ก็เห็นของสะสมจากเกมของอวี้เฉียววางอยู่บนโต๊ะทำงาน รวมถึงตุ๊กตาฝ้ายหัวโตตัวอ้วนกลมสูงประมาณ 40 เซนติเมตร ลักษณะใบหน้าคล้ายคลึงกับอวี้เฉียวไม่น้อย สวมชุดคลานเด็กสีชมพู

ที่คอของตุ๊กตาหัวใหญ่ยังแขวนป้ายเล็ก ๆ ไว้ด้วย เขียนว่า “หนูน้อยมาแล้วจ้า” แถมยังแนบสูติบัตรมาอย่างพิถีพิถัน ในช่องของคุณแม่เขียนชื่อของอวี้เฉียวไว้

ปลายนิ้วของซางจิ่งเยว่ลูบผ่านตัวอักษรหนาแถวที่เขียนว่า “มารดา: อวี้เฉียว” รอยหว่างคิ้วของเขาคลี่คลายลงอย่างไม่รู้ตัว

เขาไม่เคยอุ้มเด็กหรือตุ๊กตามาก่อนเลย ตอนแรกที่อุ้มตุ๊กตาอ้วนนี้ยังเก้กังไม่น้อย ต้องปรับท่าหลายครั้งกว่าจะจับท่าอุ้มที่ถูกต้องได้

ซางจิ่งเยว่อุ้มตุ๊กตาฝ้ายไว้ นั่งลงที่โต๊ะทำงานแล้วเปิดสมองกล เขามองข้ามเอกสารต่าง ๆ ในกล่องจดหมายของสมองกล แล้วเริ่มค้นหาวิธีดูแลรักษาตุ๊กตาฝ้าย ระหว่างที่ดูก็สั่งซื้ออุปกรณ์ดูแลรักษา ชุดตุ๊กตาสวย ๆ และเครื่องประดับเล็ก ๆ น้อย ๆ มากมายบนเน็ตสตาร์

“ต้องตั้งชื่อด้วยหรือนี่?” ซางจิ่งเยว่อุ้มตุ๊กตาไว้ นึกถึงภาพที่เห็นเพียงชั่วขณะบนรางลอยฟ้าครั้งก่อน แล้วกำมือเล็ก ๆ อ้วน ๆ ของตุ๊กตาไว้ สายตามองตุ๊กตาอ้วนอย่างอ่อนโยน ราวกับกำลังมองอีกคนหนึ่งผ่านตุ๊กตาตัวนี้ “งั้นหนูน้อยจะชื่อว่าจิงหงนะ ตามนามสกุลแม่ เรียกว่าอวี้จิงหง”

ซางจิ่งเยว่วางแผนว่าเลิกงานแล้วจะพาหนูน้อยของเขาไปเปลี่ยนเป็นฝ้ายดาวฤกษ์คุณภาพดีที่สุด และทำความสะอาดทั้งตัวให้หนูน้อย

แต่ก่อนอื่น เขามองไปที่กองจดหมายในกล่องจดหมายของสมองกล เขาต้องจัดการสิ่งเหล่านี้ให้เรียบร้อยก่อน

เขาวางตุ๊กตาไว้ในที่ที่เอื้อมถึงบนโต๊ะทำงาน แล้วพูดว่า “ให้หนูน้อยอยู่เป็นเพื่อนพ่อทำงานก่อนนะ ดีไหม?”

—

เที่ยงวันตรงของวันที่ 15 มิถุนายน ปีดาราศาสตร์ 8302 สตูดิโอฉือหลิงปล่อยลิงก์ซื้อของสะสมประจำเขตต่าง ๆ อย่างตรงเวลา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป