แต่จิงฮุยไม่เหมือนกัน
เขาเป็นญาติของฉู่ซิงหลิน
จิงฮุยเปิดสมองกลของตัวเอง กดใช้งานอย่างรวดเร็ว ก็จำกัดวงเงินบัตรทุกใบของฉู่ซิงหลินได้ทั้งหมด
ยังไม่ถึงห้านาที ชายหนุ่มผมทองคนหนึ่งก็ปีนออกมาจากแคปซูลเกมพร้อมกับพ่นคำหยาบคายไม่หยุด
เขาอายุแค่ยี่สิบปีเท่านั้น แต่เอาชนะเหล่าไอดอลเสมือนได้ทั้งหมด ใบหน้าก็หล่อเหลาเป็นพิเศษ ผมทองฟูฟ่องใต้ใบหน้าหล่อเหลาเปี่ยมความหนุ่มน้อย ดวงตากลมโตใสซื่อไร้เดียงสา สีตาสีน้ำตาลอ่อน ยามยิ้มราวกับหนุ่มงามที่เดินออกมาจากภาพเขียนสีน้ำมันยุคคลาสสิก
แต่ตอนนี้ ในดวงตาที่ใสซื่อไร้เดียงสาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและการประณามอย่างรุนแรง ประกายตาสีน้ำตาลอ่อนราวกับจะเห็นเปลวไฟสีแดงลุกโชน
"อ๊ากกกก! นายจำกัดวงเงินบัตรฉันใช่ไหม?" เขาราวกับลูกหมาป่าที่ถูกแย่งอาหาร ทำหน้าโหดเหี้ยมพุ่งตัวจากแคปซูลเกมเข้าใส่จิงฮุย พยายามจะแย่งสมองกลของจิงฮุย
จิงฮุยก็เคยผ่านการฝึกทหารมา การจัดการกับคุณหนูเล็กที่ถูกตามใจแบบนี้ชำนาญมาก จับเจ้าหมาบ้ากัดตัวนี้ได้อย่างแม่นยำ รวดเร็ว และโหดเหี้ยม กดติดกับกำแพง
"ส่งเสียงอีกที ระวังฉันจะหักเขี้ยวนายทิ้ง!" จิงฮุยกัดฟันพูดเสียงเข้ม
"ฮึ่ม ฮึ่ม—" ถูกกดขยับไม่ได้ 'เจ้าหมาใหญ่ขนทอง' ฉู่ซิงหลินรู้จักยืดหยุ่นตามสถานการณ์ ส่งเสียงร้องขอชีวิตออดอ้อน
จิงฮุยปล่อยมือ บิดคอพูด: "พูดมา! นายทำเรื่องโง่อะไรไว้? โทรหาก็ไม่รับ เค้กก็ไม่สนใจ ไปซ่อนตัวอยู่ในแคปซูลเกมทำอะไร? คลอดลูกหมาเหรอ? แล้วทำไมอยู่ดีๆ ถึงใช้เงินไปตั้งมากมายขนาดนั้น? ถูกคนหลอกหรือเปล่า? ไอ้หมาบ้า!"