ใครกันนะที่ห้องนอนนอกจากตู้เสื้อผ้าแล้วไม่มีเฟอร์นิเจอร์แม้แต่ชิ้นเดียว?
ชื่อฉีเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบม้วนเสื่อลามิเนตออกมาปูบนพื้น แล้วหยิบผ้าห่มผืนใหม่เอี่ยมออกมา จากนั้นก็ไปเก็บหมอนอิงจากโซฟาห้องนั่งเล่นมา เปลง่ายๆ ก็เสร็จเรียบร้อย
“เจ้าให้ไฮโซอย่างเจ้าหญิงปีปีลู่ต๋า•วิกตอเรีย•ลู่เอ่อร์เจียตี้เอ๋อ•เค่อลู่ซือเหมิงต๋า•เอ่อฝูหล่าอี๋มู่•อวี้เฉียวบรรทมบนสิ่งนี้หรือ?” อวี้เฉียวตกตะลึง
นางนึกถึงนิยายวงการบันเทิงที่เคยอ่านมาก่อน เหล่าจักรพรรดิแห่งจอเงินองค์ไหนไม่พำนักในวิลล่าหรูหรา บรรทมบนเตียงใหญ่แสนสบายกันเล่า!
ชื่อฉีก็เป็นจักรพรรดิแห่งจอเงินเช่นกัน เหตุใดถึงได้ดำเนินชีวิตเรียบง่ายปานนี้?
น่าอดสูต่อเหล่าจักรพรรดิแห่งจอเงินยิ่งนัก
“ปกติเจ้านอนบนสิ่งนี้หรือ?” อวี้เฉียวชี้ไปที่พื้น ถามอย่างไม่อยากเชื่อ
“บางครั้ง โดยทั่วไปก็นอนบนโซฟาห้องนั่งเล่นโดยตรง” ชื่อฉีเห็นความไม่พอใจของอวี้เฉียว จึงเอ่ยด้วยความเสียใจ “หากเจ้าอดทนไม่ได้ พรุ่งนี้ข้าจะสั่งคนหามเตียงใหญ่มาส่ง”
อดทน?
อดทนไม่ได้แม้แต่น้อย
เมื่อได้เห็นสภาพที่นอนอันแร้นแค้นเช่นนี้ อวี้เฉียวในที่สุดก็นึกถึงหลินเจียที่ตนทิ้งไว้เบื้องหลัง นึกถึงปราสาทแมวยักษ์สีชมพูหวานแหววของนาง
ไม่ได้ นางต้องกลับไป
หลังจากอวี้เฉียวเอ่ยคำขออันหนักแน่นว่าจะจากลา ชื่อฉีก็ตอบตกลงอย่างเด็ดขาด