"สวัสดีเจ้าค่ะ!"
อวี้เฉียวได้ยินเสียงแมวร้อง จึงเงยหน้าขึ้น เห็นแมวดำท่าทางประหม่าเอามาก ๆ ยืนอยู่ตรงหน้า
เมื่อสัมผัสได้ว่าสายตาของอวี้เฉียวมองมาที่มัน ร่างของมันก็สั่นเทิ้มโดยไม่รู้ตัว
อวี้เฉียวไม่ตอบอะไร แค่มองแมวดำตัวนั้น รอให้มันพูดจบ
"ขอถามหน่อยได้ไหมว่า ท่านคือองค์หญิงลึกลับแห่งแมวจากต่างโลกที่เร่ร่อนอยู่ข้างนอกน่ะ?" แมวดำกำหมัดแมวน้อย ๆ ฮึดฮัดเติมความกล้า ในที่สุดก็พูดประโยคยาว ๆ นั้นออกมา พอพูดจบก็เหงื่อแตกพลั่ก
แมวสวรรค์ของมันเอ๊ย มันกล้าพูดกับแมวสวย ๆ แบบนี้ได้ด้วยหรือเนี่ย!
อวี้เฉียว: ... มันพูดภาษาแมวอะไรกัน?
อวี้เฉียวคิดอยู่ครู่หนึ่ง เปลี่ยนท่านั่ง ยกขาหน้าทั้งสองข้างไขว้กัน ทำทีเป็นแมวสาวผู้สง่างาม: "ไม่คิดว่าเจ้าจะจับได้ ใช่แล้ว ข้าคือองค์หญิงแห่งตระกูลอัสตริด ลินเกรน ผู้มีสายเลือดสูงศักดิ์ ข้าชื่อพิปปิลอตตา วิกตอเรีย รูลการ์เดีย ครุสมุนดา เอฟราอิม อวี้เฉียว"
"ตอนนี้ข้าถูกแมวร้าย 514 ยึดทรัพย์สินไป มันยังไล่ข้าออกจากปราสาท ทำให้ข้าต้องเร่ร่อนอยู่ข้างนอกตลอด ด้วยความบังเอิญจึงได้มาอยู่ที่นี่ เจ้าจะยอมให้ไข่ข้าฟองหนึ่ง เพื่อฟังแผนล้างแค้นของข้าหรือไม่?"
เสียงร้องเหมียว ๆ ยาวเหยียดของอวี้เฉียวทำให้แมวดำจี๋ลั่วกับเจ้าหนูน้อยฟังงงไปหมด
ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ฟังดูยิ่งใหญ่น่าดู
เจ้าหนูน้อยฟังแล้วหางหมุนเป็นพัดลม ไม่คิดว่าจ่าชิบะของมันจะมีวันนี้จริง ๆ ด้วย ไปช่วยแมวองค์หญิงมาได้จริง ๆ!
ส่วนจี๋ลั่วยังคงนึกย้อนไปถึงชื่อตระกูลและชื่อคนยาว ๆ ของอวี้เฉียว พยายามจะเล่าซ้ำก็เล่าไม่ออก