"ได้มาแล้วหรือ?" อวี้เหมยยังคงถามเสียงเบา
อวี้เฉียวคาบช้อนไว้ แล้วเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าผ้าใบที่นำติดตัวมา
ท่าทางของนางทำให้อวี้เหมยเกิดความหวังขึ้นมาเล็กน้อย
สีหน้าของอวี้เหมยดีขึ้นกว่าเมื่อครู่มาก รอคอยการกระทำต่อไปของอวี้เฉียว
"นี่ไง ได้มาแล้ว" อวี้เฉียวล้วงออกมาเป็นกระดาษยับยู่ยี่สองสามแผ่น วางลงบนโต๊ะ
เมื่ออวี้เหมยเห็นว่ากระดาษมีจำนวนน้อยและยับยู่ยี่ ก็รู้สึกได้ถึงลางร้ายในใจ
แน่นอนว่า เมื่อนางคลี่ออกมาแล้ว หัวใจก็เย็นวาบ
กระดาษเหล่านั้นเขียนชื่อโครงการต่าง ๆ ไว้ ส่วนอย่างอื่นไม่มีเลย
อวี้เหมยไม่ยอมแพ้ พลิกดูด้านหลัง แต่กลับพบว่าว่างเปล่า
"นี่เธอแค่ฉีกปกสัญญามาให้ฉันงั้นหรือ?" อวี้เหมยแทบคลั่งกับอวี้เฉียว
"ใช่แล้วไง เธอบอกว่าให้หาเอกสารที่เกี่ยวกับสัญญามาไม่ใช่หรือ? ดูสิ มันตรงตามที่ต้องการไม่ใช่หรือ?" อวี้เฉียวพยักหน้า แล้วตั้งใจกินอาฟโฟกาโต้ต่อไป
"แต่ที่ฉันต้องการไม่ใช่ปก แต่เป็นเนื้อหาต่างหาก!" น้ำเสียงของอวี้เหมยแหลมคม ไม่สนใจสิ่งใดอีกแล้ว
นางเห็นชื่อโครงการที่ต้องการได้มาอยู่บนกระดาษยับยู่ยี่เหล่านี้ แต่กลับไม่ได้ข้อมูลสำคัญแม้แต่นิดเดียว
"อ้อ" อวี้เฉียวยังคงมีท่าที "ไม่เกี่ยวกับเรา ใครจะไปแยแส"
อวี้เหมยถูกท่าทีของนางทำให้โกรธจนหัวเราะออกมา
นางโน้มตัวเข้าไปใกล้เล็กน้อย "อวี้เฉียว อย่าคิดว่าท่านผู้เฒ่าเฟิงยอมรับตัวเธอแล้ว เธอจะได้กินดีอยู่ดีและกำจัดฉันได้ เธออย่าลืมสิว่าทุกอย่างที่เธอได้มาในตอนนี้ ฉันเป็นคนช่วยหาให้ทั้งนั้น ถ้าไม่มีฉัน เธอก็ไม่มีความหมายอะไร"
"เธอไม่ใช่คุณหนูตระกูลเฟิง สองเราเข้าใจกันดีอยู่ แล้วถ้าฉันบอกความจริงแก่ตระกูลเฟิง พวกเขาจะยังให้เธอสวมกระโปรงดิออร์ตัวนี้หรือไม่?"