เฟิงซวี่และเวินเป่าเอ๋อร์รีบร้อนมา แล้วก็รีบร้อนจากไป ไม่ได้อยู่เนิ่นนานในงานเลี้ยง
อวี้เฉียวเองก็แอบมองอยู่หลายครั้ง รูปลักษณ์ของเฟิงซวี่เริ่มมีกลิ่นอายของจักรพรรดิหนุ่มแล้ว ส่วนเวินเป่าเอ๋อร์แม้จะกำลังตั้งครรภ์ แต่ก็ยังคงความงามอ่อนหวานไว้ได้ครบถ้วน เพียงแต่นางยังไม่ได้มองให้ชัดเจน ก็ถูกเสิ่นจือหยานที่อยู่ข้างกายคว้าข้อมือไว้ ส่งสายตาให้นางกินข้าว
อวี้เฉียวที่ถูกจับได้จึงทำตัวว่าง่ายตามคำสั่ง
หลังจากงานเลี้ยงครั้งนั้น เสิ่นจือหยานก็เพิ่มความเข้มงวดในการควบคุมจวนเฉินอย่างเห็นได้ชัด ทั้งจวนเฉินล้วนเตรียมพร้อมและระมัดระวังอย่างยิ่ง เขายังส่งสาวใช้วนมาถวายแปดคน และตามที่เสิ่นจือหยานเขียนบอกอวี้เฉียวด้วยตนเอง สาวใช้ทั้งแปดคนนี้ล้วนมีวิชากำลังอยู่บ้าง
สิ่งนี้ทำให้อวี้เฉียวมองเสิ่นจือหยานสูงขึ้นอีกหลายส่วน
ในสายตาของนาง เสิ่นจือหยานเป็นเพียงบัณฑิตที่มีกิริยามารยาทของสุภาพบุรุษ ไม่มีภูมิหลังอะไร เขาหาคนหญิงที่มีวิชากำลังเก่งกาจเช่นนี้ได้อย่างไรกัน นับตั้งแปดคนเชียว!
อวี้เฉียวยังพบว่าอาหารการกินและเครื่องแต่งกายของนางดีขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด
“เกิดอะไรขึ้น?” อวี้เฉียวถามระบบ 514 ในพื้นที่จิตใต้สำนึก “เสิ่นจือหยานเขาคอร์รัปชันเศษทรัพย์หรอกหรือ?”
“เปล่าเลย!” ระบบ 514 แม้จะฟังภาษายุคโบราณไม่รู้เรื่อง แต่มันมองเห็นภาพได้มากกว่า “ทั้งหมดได้มาจากช่องทางปกติ เขาเหมือนจะไปติดต่อกับพวกพ่อค้าได้แล้ว”
จริงด้วย คนที่มีสมองดี ย่อมเก่งกาจจริง ๆ
ยิ่งเสาหลักหาเลี้ยงชีพเก่ง อวี้เฉียวก็ยิ่งใช้ชีวิตอย่างกาฝากได้สุขสบาย อวี้เฉียวจึงรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งกับเรื่องนี้
ซ่งเจ้อฮ่าวยืนอยู่บนหอสูง มองอวี้เฉียวจากที่ไกล ๆ นางนั่งอยู่ในลานบ้าน ใช้มือประคองแก้ม ยิ้มน้อย ๆ มองลวี่ม่ายและสาวใช้วัยเยาว์หลายคนกำลังเล่นเตะขนไก่อยู่ ดูสงบสุขและงดงามราวกับภาพวาด
เสิ่นจือหยานยืนอยู่ข้างกายเขา: “ต้องขอบคุณคนที่ท่านส่งมาให้ เฟิงซวี่ช่วงนี้เข้มงวดยิ่งนัก คนของท่านช่วยข้าแก้ปัญหาไปได้ไม่น้อย”