(ตอนพิเศษกับเนื้อเรื่องหลักที่แสดงถึงการเติบโตของฮัวโจจะมีความแตกต่างกันบ้าง แต่ไม่กระทบต่อการอ่าน และของอวี้เฉียวก็เช่นกัน สามารถมองว่าเป็นโลกคู่ขนานได้)
ฮัวโจเติบโตมาในลานทหารเขตเมืองหลวง ห้องนอนของเขามีต้นหวยจีนเก่าแก่ต้นหนึ่งอยู่นอกหน้าต่าง
ยามฤดูใบไม้ผลิ ใบเขียวใหม่ ๆ เบียดเสียดกันแน่นจนกลายเป็นก้อนเมฆสีเขียว พอถึงเดือนเจ็ดแปด ในก้อนเมฆเขียวก็มีเกสรดอกไม้สีเขียวเหลืองอ่อนแทรกปนอยู่มากมาย เมื่อลมพัดแรง ก็จะมีฝนดอกหวยจีนโปรยปรายลงมาอย่างละเอียดอ่อน
ข้างบ้านของฮัวโจมีคุณตาขาข้างเดียวคนหนึ่งอาศัยอยู่ ใบหน้าของเขามีรอยแผลเป็นเป็นวงกว้างจนเห็นได้ชัด ทั้งคนดูดุร้ายน่ากลัว ดูอย่างไรก็ไม่เหมือนคนดี
เด็ก ๆ ในลานทหารต่างก็กลัวเขา เพราะเขานามสกุลจิน เลยแอบตั้งฉายาให้เขาว่า "ไก่ขาเดียว"
ฮัวโจเองก็กลัวเขาเช่นกัน เพราะตาไก่ขาเดียวชอบแกล้งทำให้เขากลัวอยู่เสมอ
ตาไก่ขาเดียวชี้ไปที่ต้นหวยจีนแก่ต้นนี้หน้าต่างของฮัวโจ แล้วพูดอย่างลึกลับว่า "รู้ไหมว่านี่คือต้นไม้อะไร? ต้นหวยจีนไง รู้ไหมว่าตัวอักษร 'หวย' เขียนยังไง?"
ฮัวโจซึ่งเรียนอยู่ชั้นประถมปีที่สองพยักหน้า เขากลัวตาไก่ขาเดียวอยู่บ้าง แต่ท่าทางลึกลับของเขาก็ทำให้เขาอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา
ตาไก่ขาเดียวพูดต่อว่า "ดูนะ ตัวอักษร 'หวย' น่ะ ข้างซ้ายเป็นไม้ ข้างขวาเป็นผี นี่มันหมายความว่าอะไร? มันหมายความว่าต้นหวยจีนที่บ้านพวกแกน่ะ! มันเรียกผี!"
ตอนพูดประโยคสุดท้าย เขาจงใจเบิกตาโตเท่ากระฆังทองแดง และเพิ่มน้ำเสียงให้ดังขึ้น
ฮัวโจถูกเขาหลอกจนกลัวสำเร็จ ร่างกายสั่นเทิ้มไปทั้งตัว
ตั้งแต่วันนั้นมา ฮัวโจก็ปิดหน้าต่างแน่นตลอดเวลา
แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังฝันร้ายทุกคืน ถูกผีผู้หญิงชุดขาวผมยาวที่ออกอากาศในโทรทัศน์ไล่ล่า
เขาร้องไห้ตื่นจากความฝัน แสงจันทร์ทอดเงาของกิ่งก้านใบหวยจีนที่หนาทึบลงบนหน้าต่าง และเงานั้นยังแกว่งไกวตามลม ราวกับวิญญาณที่ล่องลอยอยู่ในหนัง
เขากลัวจนหมดสติ หลับตาหดตัวอยู่ในผ้าห่ม ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย
คุณยายของฮัวโจแซ่จ้าว ชื่อว่าเจ้า ชิงหลาน
นางไม่เข้าใจจริง ๆ
ทำไมหลานชายตัวเองถึงกลับมากลั้นปัสสาวะไม่อยู่ขึ้นมาอีก?