ในที่สุดฮัวโจก็ใช้กลอุบายเล็กน้อยสลัดเยี่ยนจื่อเหยาที่ไล่ตามไม่ลดละออกไปได้
เขานำรถไฟฟ้าสองล้อคันเล็กเก็บเข้าพื้นที่เก็บของ แล้วพาอวี้เฉียวเดินเท้าเข้าไปในป่าแห่งหนึ่ง
แม้จะเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงใกล้เข้าฤดูหนาวแล้ว แต่ป่าแห่งนั้นกลับยังคงเขียวขจีหนาทึบ ใบไม้ดกดื่นบดบังท้องฟ้ามืดมิด มีเพียงแสงอาทิตย์ส่องลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ตกลงมาเป็นลำแสง
ฮัวโจปกป้องอวี้เฉียวไว้ข้างหลัง สีหน้าแววตาเต็มไปด้วยความระมัดระวังสำรวจรอบด้าน
สิ่งที่เขาต้องเผชิญในครั้งนี้คือพืชกลายพันธุ์ เขาใช้พลังพิเศษด้านจิตควบคุมซอมบี้ได้ แต่ไม่อาจควบคุมพืชและสัตว์กลายพันธุ์เหล่านี้ได้ เขาจึงทำได้เพียงใช้พลังจิตสแกนรอบตัวอย่างซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อค้นหาต้นไทรระดับสี่ที่เป็นเป้าหมายของภารกิจ
ความสามารถของฮัวโจยังคงแข็งแกร่งกว่า เขาค้นพบเป้าหมายของภารกิจได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นใช้พลังพิเศษสายไฟและพลังพิเศษสายฟ้าที่มีความเสียหายสูงรุมโจมตีต้นไทรระดับสี่จนไม่มีทางต้านทานแม้แต่น้อย
อวี้เฉียวนั่งอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่ข้าง ๆ มองเขารุมทำลายต้นไทรกลายพันธุ์ฝ่ายเดียวโดยรอบนอกจากเสียงต่อสู้ระหว่างฮัวโจกับพืชกลายพันธุ์แล้ว ก็ดูเหมือนจะไม่มีเสียงอื่นใด มีความเงียบสงบอันเป็นเอกลักษณ์ของป่าไม้
อวี้เฉียวนั่งอยู่ตรงนั้นรู้สึกเบื่อหน่ายขึ้นมา จู่ ๆ หูของนางก็จับเสียงครางอู้อี้และเสียงร้องขอความช่วยเหลือได้
นางมองไปที่ฮัวโจซึ่งกำลังหมกมุ่นอยู่กับการต่อสู้ แล้วลุกขึ้นเดินไปยังต้นเสียง ลดฝีเท้าลงอย่างเบา ๆ ทว่ากลับบังเอิญพบเห็นเหตุการณ์ฆาตกรรมอันโหดร้ายนองเลือด
บนพื้นหญ้ามีศพหลายร่างเพิ่งตายไม่นานนอนระเกะระกะ เยี่ยนจื่อเหยาที่เอาแต่ใส่ใจรูปลักษณ์ภายนอกมาโดยตลอดอยู่ในสภาพสะบักสะบอมพิงอยู่กับต้นไม้ บนตัวเต็มไปด้วยรอยเลือดและบาดแผลใหญ่เล็ก หญิงสาววัยเยาว์มือหนึ่งถือมีดเชือดกระดูกยืนอยู่ตรงหน้าเขา
นางสัมผัสได้ว่ามีคนมา จึงหันหน้าเฉียงมาเล็กน้อย ปรากฏว่าเป็นหญิงสาวที่ส่งวิงก์ให้อวี้เฉียวอย่างลับ ๆ บนรถออฟโรดของเยี่ยนจื่อเหยาคนนั้น