หวงจื่อเสวียนก้มลงเก็บหมวกดริลล์นักศึกษาใหม่ขึ้นมา แล้วกดปิดหน้าจอมือถือไปด้วย ในที่สุดริบบิ้นสีขาวที่ซูเหยาส่งมาก็หายไปจากหน้าจอเสียที
สาวตรงหน้ากำลังนวดหน้าผาก หนังสือเฉพาะทางหลายเล่มกระจัดกระจายอยู่ข้างเท้า ส่วนแท็บเล็ตในอ้อมแขนก็ยังเด้งหน้าต่างแจ้งข้อผิดพลาดขึ้นมาไม่หยุด
หวงจื่อเสวียนเหลือบมอง เห็นโค้ดถอดกลับเรียงแน่นเต็มหน้าจอ ด้านขวาของเทอร์มินัลยังค้างคำสั่งลัดผ่านสิทธิ์ระดับเคอร์เนลอยู่ด้วย
เมื่อครู่สาวคนนี้เดินกอดหนังสือไปด้วย นิ้วก็ยังพิมพ์บนคีย์บอร์ดแท็บเล็ตไม่หยุด ไม่ชนเสาไฟเข้าให้ก็นับว่าโชคดีแล้ว
หญิงสาวย่อตัวลงเก็บหนังสือ ผมทวินเทลต่ำสีน้ำตาลเกาลัดไหลจากไหล่ลงมาด้านหน้า คาร์ดิแกนถักตัวหลวมบดบังรูปร่างไปเกือบหมด
ใต้กระโปรงลายตารางมีถุงเท้าสีดำยาวถึงเข่า เผยผิวขาวบริเวณต้นขาออกมาเล็กน้อย มองโดยรวมแล้วตัวเล็กกว่าหวงยูเวย์อยู่หนึ่งไซซ์
【ตรวจพบว่าผู้สิงสัมผัสกับธิดาแห่งโชคชะตาคนที่สาม】
【ชื่อธิดาแห่งโชคชะตาคนที่สาม: เสี่ยหนิง】
【ข้อมูลชะตากรรมปัจจุบันยังไม่ปลดล็อก โปรดสร้างความสัมพันธ์ด้วยตนเอง】
มือที่หวงจื่อเสวียนถือหมวกดริลล์นักศึกษาใหม่หยุดค้างอยู่ข้างเข่า เขากวาดตามองสาวผมทวินเทลตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง
“Are you sure?”
“ระบบ นายแน่ใจนะว่าโลลิผมทวินเทลคนนี้บรรลุนิติภาวะแล้ว ฉันไม่อยากโดนช็อตนะ?”
ระบบไม่ตอบ เพียงเพิ่มข้อมูลพื้นฐานของเสี่ยหนิงลงในรายชื่อสาวนักสวรรค์ ช่องอายุระบุไว้อย่างชัดเจนว่าสิบเก้าปี
หวงจื่อเสวียนถอนหายใจอย่างโล่งอก สายตาไล่จากข้อมูลกลับไปยังเสี่ยหนิง ก่อนกะคร่าว ๆ ว่าเธอสูงแค่ประมาณหนึ่งเมตรห้าสิบหก
เสี่ยหนิงเพิ่งเก็บหนังสือ “การออกแบบเคอร์เนลระบบปฏิบัติการ” ขึ้นมา พอรู้สึกถึงสายตาของเขา ก็ยกหนังสือขึ้นเทียบความสูงกับศีรษะทันที
“มองอะไร สูงแล้วมันน่าภูมิใจนักหรือไง?”
“กินเงินอุดหนุนผู้ชายจากรัฐแล้วช่วยให้กระดูกโตขึ้นด้วยเหรอ อยากให้ฉันช่วยยื่นหัวข้อวิจัยให้สักหัวข้อไหม?”