“หมายความว่ายังไง?” นางถามในใจ “เรื่องอื่นเธอไม่สนใจเลยหรือ?”
ระบบตอบอย่างชอบธรรมเต็มประดา:
【ฉันเป็นระบบให้กำเนิดบุตร ไม่ใช่ระบบคุ้มกัน ไม่ใช่ระบบตรวจพิษ และไม่ใช่ระบบตรวจสมบัติ ฉันช่วยได้เพียงให้เธอตั้งครรภ์อย่างราบรื่นและคลอดบุตรอย่างปลอดภัยเท่านั้น เรื่องอื่นไม่อยู่ในขอบเขตหน้าที่ของฉัน】
เซี่ยฝูอิง “……”
นางสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วด่าบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรของระบบอยู่ในใจ
ยังนึกว่าจะพึ่งเธอให้ก้าวสู่จุดสูงสุดของชีวิตเสียอีก! ที่แท้ระบบไร้ประโยชน์นี่สนใจแต่เรื่องมีลูก!!!
ทว่านางไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้เพียงแสร้งทำทีเดินวนดูต่อไป
เดินวนแล้ววนอีก ดมกลิ่นแล้วดมกลิ่นเล่า แต่นางก็ไม่ได้กลิ่นผิดปกติอะไรจริง ๆ
กลิ่นหอมของดอกไม้ใบหญ้าเหล่านั้นเข้มข้นเกินไป จนกลบกลิ่นอื่นเสียหมด
ถึงจะมีสิ่งใดไม่ชอบมาพากล นางก็แยกแยะไม่ออก
นางเดินกลับไปยังโถงหลัก หยุดยืนเบื้องหน้าฮุ่ยไท่เฟย แล้วเอ่ยตามตรงว่า
“เหนียงเหนียง หม่อมฉันไม่พบสิ่งผิดปกติใดเพคะ”
ฮุ่ยไท่เฟยพยักหน้า กำลังจะเอ่ยปาก เซี่ยฝูอิงก็กล่าวขึ้นอีกว่า
“แต่หม่อมฉันขอวิงวอนเหนียงเหนียง โปรดให้หมอหลวงตรวจสอบอย่างละเอียดอีกสักรอบจะดีกว่าเพคะ”
นางชะงักไปครู่หนึ่ง น้ำเสียงเจือความจริงใจอยู่หลายส่วน “วันนี้อาจเป็นเพราะบรรพชนคุ้มครอง ไม่อยากเห็นท่านอ๋องมีทายาทได้ยาก หม่อมฉันจึงได้กลิ่นชะมดเช็ดเพคะ
หม่อมฉันเป็นเพียงหญิงสาวจากตลาด ไม่รู้วิชาแพทย์ หมอหลวงทั้งหลายมีความรู้กว้างขวาง ให้พวกเขาตรวจอีกครั้ง หม่อมฉันจึงจะวางใจได้เพคะ”