【รักเดียวใจเดียวทั้งคู่ ไม่ใช่แยกร่าง! คาดเข็มขัดนิรภัยให้พร้อมเลย!】
จวนองค์หญิงแห่งต้าเจิ้น
“ท่านเซียว ข้าร้อนเหลือเกิน”
หญิงสาวนอนเอนกายอยู่บนตั่งงาม ใบหน้างามแดงระเรื่อ ดวงตาพร่าเลือนราวมีหมอกบางปกคลุม น้ำเสียงอ่อนหวานนุ่มนวล
ข้างตั่งมีชายคนหนึ่งนั่งอยู่ กำลังบีบนวดเท้าให้นางอย่างเอาอกเอาใจ
ขอเตือนก่อน! ชายคนนี้ชื่อเสี่ยวไหว…
แค่ก ๆ… ชายคนนี้ชื่อเซียวอวี้หลาง
เขาเป็นตัวประกอบตัวจ้อยที่เซิ่งหนิงหนิงพบในภารกิจพิชิตใจครั้งแรก หลังถูกเนรเทศจากแดนเซียนลงมายังโลกมนุษย์
นางทะลุมิติมาโลกนี้ได้ไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ก็จับได้แล้วว่าเซียวอวี้หลางมีเจตนาร้าย
เริ่มจากพยายามกรอกสุราให้นางอย่างไม่ยั้งมือ พอฤทธิ์สุราเริ่มออกฤทธิ์ ก็จุดกำยานปลุกกำหนัดอีก นี่คิดจะยั่วให้นางเร่าร้อนจนทนไม่ไหว แล้วค่อยรวบรัดให้กลายเป็นเรื่องจริงสินะ
เซิ่งหนิงหนิงไม่เห็นกลเม็ดตื้น ๆ ของคนธรรมดาเช่นนี้อยู่ในสายตาเลยสักนิด
เซียวอวี้หลางกล่าวว่า “หากองค์หญิงทรงร้อน ก็ถอดเสื้อคลุมออกให้สบายขึ้นเถิด ข้าไล่นางกำนัลออกไปหมดแล้ว”
เซิ่งหนิงหนิงเหลือบมองเขาอย่างเย้ายวน ก่อนเอ่ยเสียงกระเง้ากระงอด “เกรงว่าจะไม่เหมาะกระมัง…”
“ข้ากับองค์หญิงมีใจตรงกัน รักใคร่กัน แล้วจะไม่เหมาะได้อย่างไร?”
เซียวอวี้หลางฉวยโอกาสกุมมือนุ่มนวลขาวผ่องของนางไว้แน่น ทั้งลูบทั้งคลึง พลางกล่าวอย่างหลงใหลว่า “องค์หญิง พระหัตถ์ของพระองค์นุ่มเหลือเกิน ทั้งยังขาวผ่องด้วย”
เซิ่งหนิงหนิง: …
ช่างเป็นการคุกคามทางเพศที่เร่าร้อนเสียจริง
เซิ่งหนิงหนิงหัวเราะเสียงหวาน ชักมือกลับ “ท่านเอาแต่พูดจาหวานหูเพื่อเอาใจข้า แต่คำพูดพวกนี้ฟังได้เท่านั้น จะถือเป็นจริงไม่ได้”
เซียวอวี้หลางรีบพิสูจน์ความภักดีด้วยการสาบานต่อหน้าทันที “ฟ้าดินเป็นพยาน ข้ามีใจจริงต่อองค์หญิง หากข้ากล้าทรยศองค์หญิง ขอให้ฟ้าผ่าตาย!”
“หมายความว่าเจ้ายินดีตายเพื่อข้าหรือ?”
“ข้ายินดีตายเพื่อองค์หญิง!”
นางหลุบดวงตาคู่งามเล็กน้อย ริมฝีปากแดงเผยอ ใบหน้างดงามสดใสแดงระเรื่อด้วยแรงปรารถนา
มือขาวดุจหยกกวักเรียกเซียวอวี้หลางอย่างไร้สุ้มเสียง
ท่วงท่าเย้ายวนตามธรรมชาติของหญิงสาวทำให้เซียวอวี้หลางใจลอย ความคิดอกุศลเริ่มผุดขึ้น เขาคลานพรวดพราดเข้าหานาง
แต่ใครจะคิดว่า เพียงร่างเขาเข้าใกล้ตั่ง หญิงสาวก็พลันเปลี่ยนแววตาเย็นเยียบ ชักมีดสั้นแทงตรงเข้าที่หัวใจเขาในพริบตา
รวดเร็ว แม่นยำ เด็ดขาด!
สาวงามตัวน้อยยิ้มไร้เดียงสา “ถ้าอย่างนั้นก็ไปตายเสียสิ”
“???”
เซียวอวี้หลางเจ็บแปลบที่อก เบิกตากว้างอย่างไม่อยากเชื่อ
ร่างของเซียวอวี้หลางหงายหลังล้มตึงกับพื้น พร้อมกระอักเลือดออกมา
เซิ่งหนิงหนิงลุกขึ้น หยิบผ้าเปียกมาเช็ดคราบเลือดบนมือด้วยสีหน้ารังเกียจ
ติ๊ด ๆ ๆ!!!
【ไม่ใช่สิ โฮสต์…】
ทันใดนั้นระบบตัวจ้อยก็โผล่พรวดออกมา โวยวายอย่างหัวเสีย 【เหตุใดท่านถึงฆ่าเขาเสียแล้ว?】
เซิ่งหนิงหนิงโยนผ้าเปียกทิ้ง ถามอย่างไม่ทุกข์ร้อน 【หรือว่าเขาเป็นเป้าหมายที่ต้องพิชิตใจ?】
【ไม่ใช่อยู่แล้ว!】
เซิ่งหนิงหนิงเดินไปข้างกระถางกำยานปลุกกำหนัด แล้วเตะคว่ำจนเถ้ากำยานกระจายเกลื่อนพื้น 【แล้วเจ้าจะตื่นเต้นไปทำไม?】
【โฮสต์ ข้ายังไม่ได้ประกาศภารกิจเลย ท่านก็ลงมือฆ่าคนแล้ว แบบนี้สมเหตุสมผลหรือ?】
เซิ่งหนิงหนิงหัวเราะเย็นชา กอดอก 【ข้ายังไม่ได้ถามเจ้าเลยต่างหาก ว่าลากข้ามาที่บ้า ๆ นี่ทำไม?】
ใครจะคิดว่าเซียนจิ้งจอกเก้าหางผู้สูงศักดิ์อย่างนาง เมื่อครู่ยังอยู่บนสวรรค์ พริบตาต่อมากลับถูกเนรเทศลงมายังโลกมนุษย์ กลายเป็นหญิงสาวอ่อนแอคนหนึ่ง
ตรงหน้านางยังมีชายลามกที่เอาแต่มือไม้ซุกซน ทั้งกรอกสุรา ทั้งวางยาสลบ
หากเป็นหญิงสาวทั่วไป คงเสียความบริสุทธิ์ไปแล้ว
คนชั่วช้าเช่นนี้สมควรถูกฆ่า นางกำลังผดุงความยุติธรรมแทนสวรรค์ต่างหาก
หลังถูกเซิ่งหนิงหนิงซักไซ้ ระบบจึงนึกเรื่องสำคัญขึ้นได้ รีบแนะนำตัวทันที
【(*╹▽╹*) โฮสต์เซิ่งหนิงหนิงผู้ทรงเกียรติ ที่นี่คือระบบนิยายรักหวานแหวว! ข้าคือเจ้าหน้าที่บริการหมายเลข 9527 ยินดีรับใช้ท่าน】
【ระบบนิยายรักหวานแหวว?】
【ความรักบิดเบี้ยวย่อมเร้าใจ แต่การรักกันอย่างหวานชื่นและตอบรับกันทั้งสองฝ่ายต่างหากที่ทำให้สุขจนแทบล่องลอย】
【?】
เซิ่งหนิงหนิงงุนงงเล็กน้อย 【เจ้าเป็นระบบที่จริงจังหรือเปล่าเนี่ย?】
【ヾ(◍°∇°◍)ﾉﾞ ข้าจริงจังสุด ๆ เลยนะ โฮสต์!】
【เอาละ ฉันจะกลับสวรรค์ได้เมื่อไร?】
【ตอนนี้ท่านกลับไม่ได้】
【ทำไมล่ะ?】
ระบบกล่าวว่า 【โฮสต์ ท่านลืมไปแล้วหรือว่าตอนอยู่บนสวรรค์ ท่านไม่เคยทำอะไรที่สมกับเป็นคน แถมยังทำให้เหล่าเซียนโกรธกันถ้วนหน้า ท่านแอบกินยาเซียนของไท่ซ่างเหล่าจวินใช่หรือไม่? แอบดื่มสุราหยกของเง็กเซียนฮ่องเต้ใช่หรือไม่? แล้วยังมีผ้าเตี่ยวของแม่ทัพเทียนเผิง…】
เซิ่งหนิงหนิงรีบขัดขึ้น 【พอเลย! ฉันยอมรับว่าฉันแอบกินยาเซียนกับแอบดื่มสุราจริง แต่ผ้าเตี่ยวตัวใหญ่ของเจ้าตือโป๊ยก่ายนั่นฉันไม่ได้ขโมยนะ! อย่ามาใส่ร้ายกันสิ!】
ระบบบ่นพึมพำ 【โฮสต์ เรื่องชั่ว ๆ ที่ท่านทำ ต่อให้เล่าสามวันสามคืนก็ยังเล่าไม่หมด…】
เพราะอย่างนี้… ถึงได้ส่งนางลงมาโลกมนุษย์เพื่อเป็นการลงโทษหรือ?
บำเพ็ญเพียรมาตั้งหมื่นปี กลับสูญเปล่าหมดเลยงั้นหรือ!?
เห็นสีหน้าเซิ่งหนิงหนิงไม่สู้ดี ระบบจึงปลอบว่า 【เบื้องบนมีคำสั่งมาแล้ว ขอเพียงท่านทำภารกิจพิชิตใจสำเร็จ ก็ยังมีโอกาสได้กลับไป】
【ภารกิจอะไร?】
【พิชิตใจเป้าหมายที่ระบบกำหนด แล้วเปลี่ยนนิยายรักรันทดให้กลายเป็นนิยายรักหวานแหวว】
【นิยายรักหวานแหววใช่ไหม? ก็แค่พลอดรักกันนั่นแหละ】
ดวงตาเซิ่งหนิงหนิงเป็นประกาย นางยิ้มเจ้าเล่ห์ พลังใจพลันกลับมาเต็มเปี่ยม 【จิ้งจอกน้อยอย่างพวกเราถนัดเรื่องนี้ที่สุด ทั้งดูดหยางเสริมอิน!】
【หา??? Σ(⊙▽⊙）"a?】
เซิ่งหนิงหนิงลูบหัวระบบตัวจ้อยแล้วหัวเราะอย่างมีเลศนัย 【เริ่มกันเถอะ】
กำลังโหลดภารกิจเนื้อเรื่อง 99%---
ชื่อด่าน: 《องค์หญิงน้อยรับมือชายสี่คน》
【ปีที่ 211 แห่งต้าเจิ้น องค์หญิงเจียซ่านพัวพันกับชายสี่คน เริ่มจากหมายตาเซียวอวี้หลาง นักแสดงงิ้วชื่อดังแห่งเปี้ยนจิง แล้วคบหากับเขา ต่อมาก็หลงใหลหลี่เหวยโจว บัณฑิตอันดับหนึ่ง จนบีบบังคับให้เขาแต่งงานด้วยได้สำเร็จ ภายหลังหย่าขาดจากหลี่เหวยโจว แล้วเดินทางไปทะเลทรายเพื่อแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับกษัตริย์แห่งทะเลทราย ปาเอ่อร์เท่อ หลังแต่งงานก็ยังไม่รู้จักสำรวม ลอบเป็นชู้กับตานถู องครักษ์ใกล้ชิด ในที่สุดเรื่องชู้สาวก็ถูกเปิดโปง นางถูกม้าห้าตัวฉีกร่างและทิ้งศพไว้กลางแดนร้าง เพราะประพฤติเหลวแหลกไร้คุณธรรม แม้ตายไปแล้วก็ยังถูกผู้คนประณาม
องค์หญิงเจียซ่านคิดว่าชายทุกคนที่พบคือรักแท้ จึงพยายามปฏิบัติต่อพวกเขาอย่างดีที่สุด ท้ายที่สุดกลับต้องจบลงอย่างน่าอนาถ】
【เดี๋ยวก่อน ชายสี่คนเลยหรือ?】
【ใช่แล้ว ชายสี่คน!】ระบบเหลือบมองศพบนพื้นอย่างเศร้าสร้อย ก่อนแก้คำพูด 【โฮสต์ ตอนนี้เหลือสามคนแล้ว…】
เนื้อเรื่องบ้าบอนี่มัน… นิยายรักย้อนยุค/บังคับรัก/หนึ่งหญิงหลายชาย/ฉากวาบหวามเร่าร้อนงั้นหรือ?
นี่เกี่ยวข้องกับปัญหาอันโดดเดี่ยวข้อหนึ่ง
【แล้วเป้าหมายที่ฉันต้องพิชิตใจคือใคร อย่าบอกนะว่าเป็นหนึ่งในเจ้าผู้ชายสารเลวที่เหลืออยู่?】
【ไม่ใช่อยู่แล้ว โฮสต์ เป้าหมายที่ท่านต้องพิชิตใจชื่อเผยจิ้ง!】
ติ๊ง!
เซิ่งหนิงหนิงชะงักไปเล็กน้อย เนื้อเรื่องลับพลันปรากฏขึ้นในหัว
【โปรดทราบ: โหลดข้อมูลส่วนตัวของเป้าหมาย เผยจิ้ง เรียบร้อยแล้ว】
ฐานะ: แม่ทัพหนุ่มแห่งต้าเจิ้น เผยจิ้ง
ข้อมูล: 190/19/20
พลังโจมตี: ★★★★★★★★★★ (เต็มพิกัด)
ความมุ่งมั่น: ★★★★★★★
พละกำลัง: ★★★★★★
รักมั่นเพียงหนึ่งเดียว (งานอดิเรก): ★★★
ฝีมือประณีต: ★★
ระดับความประทับใจในปัจจุบัน: 0%
ค่าการบำเพ็ญที่ได้รับ: 1000+
คำแนะนำในการพิชิตใจ: 《จับกดขึ้นคร่อม》
*
---เส้นแบ่ง---
ไม่คอมเมนต์กันใช่ไหม?
ผู้เขียน (กุมหน้าผากพลางยิ้มขื่น): พวกคุณนี่ทำอะไรฉันไม่ได้จริง ๆ
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ผู้เขียนคงต้องจับนักอ่านที่ผ่านมาพอดีแต่ไม่ยอมคอมเมนต์กดลงใต้ร่าง แล้วเรียกร้อง… คอมเมนต์อย่างหนักเสียแล้ว