เวลานี้ จ้าวเหย่ที่นั่งอยู่ตรงมุมห้องเอ่ยปากขึ้น
“หัวหน้าเฉิง ผมขอเสริมหน่อย”
เจิ้งเฉิงเคอหันไปมองเขาแล้วพยักหน้า
จ้าวเหย่ลุกขึ้นยืน เดินไปหน้าจอโปรเจคเตอร์ด้านหน้าห้องประชุม แล้วเสียบยูเอสบีที่พกติดตัวเข้าไป
ครู่หนึ่งต่อมา
ภาพปรากฏขึ้นบนจอหลายภาพ
เป็นภาพที่เมื่อไม่กี่วันก่อน จ้าวเหย่นำหน่วยปราบปรามหกสิบกว่าคนเข้าไปในท่อใต้ดินด้วยตัวเอง และบันทึกภาพสุนัขกลายพันธุ์พวกนั้นไว้
“นี่คือสิ่งมีชีวิตไม่ทราบชนิดที่ผมเจอในท่อใต้ดินเมื่อไม่กี่วันก่อน”
จ้าวเหย่ชี้ที่ภาพพลางพูดว่า
“พวกมันมีองค์กร มีวินัย รู้จักหลบหลีกการยิง รู้จักทำงานร่วมกัน แม้กระทั่งรู้จักช่วยเหลือเพื่อนที่บาดเจ็บ”
เขาหยุดเล็กน้อย น้ำเสียงค่อยๆ เคร่งเครียดขึ้น
“และ บนตัวพวกมันสะอาดมาก ไม่มีร่องรอยที่สัตว์กลายพันธุ์ธรรมชาติตัวไหนควรจะมี ไม่มีเลย”
“ไม่มีร่องรอยธรรมชาติเลยงั้นหรือ?” แววตาของเจิ้งเฉิงเคอเคร่งขรึม
“ครับ”
จ้าวเหย่หันกลับมา สบตากับเจิ้งเฉิงเคอ
“ผมให้หน่วยเทคนิคของเสิ่นหลิง ร่วมมือกับฝ่ายเฝ้าระวังสิ่งมีชีวิตผิดปกติทำการวิจัยเชิงลึก สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปว่า สัตว์กลายพันธุ์เหล่านี้ มีความเป็นไปได้สูงมากที่จะถูกเพาะเลี้ยง ฝึกฝน หรือแม้แต่ดัดแปลงโดยมนุษย์”
พูดพลาง
เขาก้มลงคลิกเมาส์ ภาพบนหน้าจอก็เปลี่ยนไปทันที
ภายใต้แสงไฟที่ส่องเป็นชุดๆ
ในภาพ ปรากฏรอยเท้าสัตว์เป็นทางอย่างชัดเจน ลึกๆ ตื้นๆ ประทับอยู่บนดินที่ยังชื้นอยู่ ไม่หลงเหลือร่องรอยที่ถูกกลบเกลื่อน