ในแดนสวรรค์ ชิงเมิ่งถูกเทพบุตรมากมายรายล้อมประจบประแจงดั่งดวงจันทร์มีดวงดาวโอบรอบ แทบจะหาช่วงเวลาเงียบสงบเป็นของตัวเองไม่ได้เลย
ไม่ว่าจะไปที่ไหน ก็มักจะมีคนแอบตามและแอบมองอยู่เสมอ ทำให้เธอรำคาญใจยิ่งนัก
ที่ทำให้เธอวางใจไม่ได้ยิ่งกว่านั้นคือ เหล่าเทพธิดาที่อิจฉาริษยาเธอ ต่างก็มองเธอเป็นดั่งหนามทิ่มตา แทบจะหาจังหวะกำจัดเธอให้สิ้นซาก
โดยเฉพาะเทพธิดาที่มีพลังเวทสูงส่ง หากอีกฝ่ายเพียงแค่ใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อย เธอก็อาจตกสู่ภัยอันตรายที่ไม่อาจฟื้นคืนได้
เพื่อป้องกันตัว เธอจึงต้องเก็บตัวฝึกตนอยู่ตลอดปี ไม่ค่อยออกไปไหน หลีกเลี่ยงเรื่องวุ่นวายทั้งปวง
พูดว่าเก็บตัวฝึกตน แต่แท้จริงแล้วเธอแค่ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำในแดนลับ ใช้ชีวิตอยู่กับของกินเล่นและอาหารเลิศรส แล้วก็เปิดอ่านนิยายที่สะสมไว้หลายลังใหญ่ ใช้ชีวิตอย่างสำราญ
ไม่ใช่เพราะเธอไม่อยากฝึกฝนอย่างจริงจัง แต่เป็นเพราะชาติกำเนิดของเธอกำหนดเส้นทางของเธอไว้แล้ว—นางคือดอกเหอฮวาที่สืบทอดวิชาที่ไม่อาจพ้นจากการหลอมรวมหยินหยางของคู่รัก
แต่ในแดนสวรรค์ เทพบุตรผู้สูงศักดิ์และมีฤทธิ์เดชอย่างเทียนตี้หรือเทพสงคราม จะยอมให้ใครมาหลอมรวมกับนางได้อย่างไร? ยิ่งนางเป็นดอกเหอฮวาชั้นยอดเสียด้วยซ้ำ
ชิงเมิ่งรู้สึกเสมอว่า แม้ตัวเองจะเป็นดอกเหอฮวา แต่ก็ไม่เคยทำตามอำเภอใจ หากจะหลอมรวม ต้องหาเทพบุตรที่ตนชอบจริง ๆ และผูกพันเป็นคู่ชีวิต
ด้วยเหตุนี้ ตั้งแต่นางแปลงกายเป็นมนุษย์ ระดับพลังก็ไม่เคยก้าวหน้า ยังคงอยู่เพียงขั้นปีศาจดอกไม้ตัวน้อย หากไม่ใช่เพราะเครื่องรางป้องกันต่าง ๆ ที่เทพบุตรผู้เอาใจใส่มอบให้—ซึ่งนางรับไว้เพียงเพื่อเอาชีวิตรอด—เกรงว่านางคงตกเป็นเหยื่อของเทพธิดาเหล่านั้นไปนานแล้ว และจากไปอย่างไม่มีใครรู้ไม่เห็น
รู้หรือไม่ว่า ในแดนสวรรค์นางคือเทพธิดาดอกเหอฮวาที่เทพบุตรนับไม่ถ้วนหมายปองและใฝ่ฝันถึง
ชิงเมิ่งคิดว่าหลบซ่อนไว้ก็คงปลอดภัย แต่กลับไม่คาดคิดว่านางประเมินความสามารถของเทพธิดาเหล่านั้นต่ำไป
เทพธิดาบางเผ่าพันธุ์ที่มีพลังแข็งแกร่ง ต่างหมายตาการแต่งงานกับเทียนตี้และเทพสงครามมานาน
เพื่อให้พวกเขาลืมชิงเมิ่งให้สิ้นเชิง เหล่าอำนาจเหล่านี้จึงกระจายกำลังค้นหาร่องรอยของชิงเมิ่งทั่วสารทิศ เพราะมีเพียงการดับสูญของชิงเมิ่งเท่านั้น พวกเขาถึงจะมีโอกาสผลักดันการแต่งงาน
ดังนั้นชิงเมิ่งจึงไม่อาจหนีชะตากรรมนี้พ้น ในช่วงที่วิญญาณกำลังจะดับสูญ ก่อนที่วิญญาณจะถูกทำลาย 001 ก็บังเอิญเห็นพอดี จึงรีบเก็บวิญญาณของชิงเมิ่งเข้าไปในพื้นที่ระบบ แล้วซ่อนไว้ในพื้นที่ระบบนั้น
001 เป็นของเล่นเล็ก ๆ ที่เทพเจ้าสูงสุดสร้างขึ้นอย่างไม่ตั้งใจ ตอนสร้างก็เพิ่มฟังก์ชันบางอย่างเข้าไป พอเล่นไปได้ไม่กี่วันก็เบื่อ แล้วก็โยนทิ้ง
โยนทิ้งไปไกลพอสมควร
001 ลอยตามแรงโยนของเทพเจ้าสูงสุดมาถึงโลกของชิงเมิ่ง
001 ไม่อยากมีตัวตนที่ไร้ค่าอย่างนี้ต่อไป มันต้องการเป็นระบบที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานแห่งบุญกุศลที่แข็งแกร่ง แล้วกลับไปหาเทพเจ้าสูงสุด กลายเป็นขาติดตัวที่ขาดไม่ได้ของเทพเจ้าสูงสุด
สุดท้าย ชิงเมิ่งกับระบบ 001 ตกลงกันจะลงไปยังโลกเล็ก ๆ เพื่อค้นหาผู้ที่สามารถหลอมรวมด้วย นำมาซึ่งการสร้างร่างใหม่ เสริมพลังเวท และสั่งสมบุญกุศล เตรียมพร้อมสำหรับการฝ่าฟ้าระเบิดในอนาคตเพื่อหลุดพ้นจากร่างปีศาจเป็นเซียนพื้นดิน เซียนหญิง เซียนสูง และเซียนสูงสุด
ดังนั้น บุญกุศลจึงสำคัญเช่นกัน ขณะเดียวกันแสงทองแห่งบุญกุศลยังคุ้มครองวิญญาณของชิงเมิ่งได้ด้วย เพียงแต่ผลประโยชน์จากบุญกุศลต้องแบ่งครึ่งกับระบบ 001
อย่างไรก็ตาม การที่ระบบจะเดินทางข้ามโลกเล็ก ๆ ต้องใช้พลังงาน และการช่วยชิงเมิ่งหาคู่หลอมรวมที่เหมาะสมก็ต้องใช้พลังงานเช่นกัน ซึ่งทั้งหมดต้องแปลงมาจากบุญกุศล ชิงเมิ่งจึงยอมรับข้อตกลงนี้
ชิงเมิ่งค่อย ๆ ฟื้นสติ นั่งอยู่ที่ขอบเตียงอย่างงงงวย สายตามองไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ
ห้องนี้แม้จะดูทรุดโทรม ผนังเป็นรอยด่าง ไม้คานยังไม่ผุ แต่กลับสะอาดเรียบร้อย ราวกับมีคนดูแลอย่างพิถีพิถัน
เธอตั้งสติ สั่งพลังวิญญาณในกายให้หมุนเวียน พยายามหลอมรวมกับร่างใหม่ที่ไม่คุ้นเคยนี้
ชั่วครู่หนึ่ง พลังอันอบอุ่นสายหนึ่งไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ผิวที่เคยหยาบกร้านกลับกลายเป็นขาวกระจ่างใส เปล่งประกายนุ่มนวล