"ได้" ลู่ชิงผิงพยักหน้า ยืนรออยู่นอกประตู คิดในใจว่า ไอ้แก่บ้านี่จะยังจำได้ไหมว่าตัวเองมีลูกสาวคนหนึ่งชื่อลู่ชิงผิง
คนในตระกูลลู่กำลังกินข้าวเช้ากันอยู่ เจ้าต้ากวนเดินเข้าไป
"คุณนายใหญ่ ข้างนอกมีเด็กสาวคนหนึ่งชื่อลู่ชิงผิง บอกว่าเป็นลูกสาวของคุณนายใหญ่ ไม่รู้ว่าจริงหรือเปล่า จะให้เชิญเข้ามาพิสูจน์ตัวตนไหมครับ?"
บนโต๊ะอาหาร ภรรยาน้อยคนที่เก้ากับลูก ๆ และหลู่เจิ้นหัวต่างก็แปลกใจ ไม่คิดว่าชิงผิงจะมาหาพวกเขาที่เซี่ยงไฮ้ หลู่เจิ้นหัวตอบสนองเร็วที่สุด ในเมื่อเธอตามมาหา ก็ต้องยืนยันว่าเป็นลูกสาวของเขา แล้วคนคนนั้นก็ต้องมาอยู่ในตระกูลลู่
"ให้เข้ามา ข้าจะดูว่าใช่ชิงผิงหรือไม่"
หวังเสวี่ยฉินไม่พอใจที่สุด เธอแทบจะเอาชีวิตไปแลกเพื่อขับไล่ฟู่เหวินเพ่ยกับลูกสาวออกไป แล้วยังจะมาอีกลู่ชิงผิงเด็กนั่นอีก
"ได้ครับ เดี๋ยวผมให้คนพาเข้ามา" เจ้าต้ากวนวิ่งออกไปที่หน้าประตู
"หนูน้อย คุณนายใหญ่ให้เข้าไปได้แล้ว"
"ขอบคุณมาก"
ลู่ชิงผิงเดินเข้าไป สิ่งแรกที่เห็นคือห้องโถงใหญ่ ส่วนด้านซ้ายคือห้องอาหาร เห็นคนทั้งครอบครัวกำลังกินข้าวเช้ากันอยู่ เธอเดินเข้าไป
"คุณพ่อ หนูมาที่เซี่ยงไฮ้ ไม่มีที่ไป เลยมาขอพึ่งคุณพ่อ"
"เป็นชิงผิงจริง ๆ ด้วย นี่เธอมาเซี่ยงไฮ้ได้ยังไง?"
"หนูปลอมตัวมา แอบปะปนมากับกลุ่มผู้ลี้ภัยจนมาถึงเซี่ยงไฮ้ ก่อนหน้านี้เดินหางานตามถนน เผอิญเห็นเอ้อเฮาเลยถามไถ่จนมาถึงที่นี่" ชิงผิงหา excuse ง่าย ๆ มาเพื่อปกปิดเรื่องที่เธอมีระบบ 001
"งั้นก็อยู่บ้านนี้ต่อไปเถอะ ตอนนี้ข้างนอกมันวุ่นวาย เธออยู่คนเดียวข้างนอกก็อันตราย" พูดจบก็มองไปทางหวังเสวี่ยฉิน
"เสวี่ยฉิน เตรียมห้องให้ชิงผิงด้วย แล้วก็พวกเสื้อผ้า ขาดอะไรก็ให้คนไปซื้อ"
"ขอบคุณคุณพ่อ"
"รู้แล้วเจ้าค่ะคุณนายใหญ่"
หยูผิงกับเมิ่งผิงลุกขึ้นเดินมาหาชิงผิง เมิ่งผิงแค่ยืนห่าง ๆ สองเมตรก็หยุด ส่วนหยูผิงจับมือชิงผิงไว้
"ชิงผิง ระหว่างทางเธอคงลำบากมาก ต่อไปอยู่บ้านก็ดีแล้ว"
"ใช่แล้ว เธออยู่บ้านอย่างสงบเรียบร้อยก็พอ" เมิ่งผิงทนไม่ได้ที่ชิงผิงสวยที่สุดในหมู่พี่น้องสาว แต่ว่าการให้ชิงผิงอยู่ต่อก็เพราะว่า มีชิงผิงอยู่ เธอก็จะไม่ใช่คนที่ถูกครอบครัวมองข้ามอีกต่อไป
"ชิงผิง หยูผิงกับเมิ่งผิงยังเรียนหนังสืออยู่ เธอจะเรียนต่อไหม เดี๋ยวฉันไปหาที่เรียนให้เอง" เอ้อเฮามีท่าทีเป็นมิตรกับน้องสาวหน้าตางดงามคนนี้มาก
"เรียนอะไรกันเล่า เธอลองคิดดูสิ ถ้าเธอล้างหน้าสะอาดแล้ว จะยังออกไปข้างนอกได้อีกไหม? นี่ไม่ใช่ตงเป่ยนะ แต่ก่อนมีคุณนายใหญ่อยู่ เธอยังต้องอยู่แต่ในบ้าน แล้วนี่ที่นี่คือเซี่ยงไฮ้ ไหนจะเรื่องที่เธอจะนำภัยมาสู่ครอบครัวได้ยังไงกัน?"
"ไม่ต้องแล้ว หนูขออยู่บ้านสักระยะหนึ่งก่อน" ชิงผิงในโลกเล็ก ๆ ของเธอมีแค่สองเรื่องเท่านั้น คือการหาผู้ชายที่สามารถร่วมหลับนอนด้วยได้กับการสะสมบุญกุศล ที่เหลือไม่เกี่ยวกับเธอ พวกผู้ชายบ้า ๆ บอ ๆ พวกนี้เธอก็ไม่อยากยุ่งด้วย จะหลบให้ไกลที่สุด ไม่เข้าไปยุ่งเด็ดขาด
"งั้นก็อยู่บ้านนี่แหละ ไม่ใช่ว่าเลี้ยงไม่ไหว" สุดท้ายหลู่เจิ้นหัวก็เป็นคนตัดสินใจ
"ขอบคุณคุณพ่อ"
หวังเสวี่ยฉินกลอกตาใส่ แล้วพูดกับพี่เลี้ยงหวังว่า
"พี่เลี้ยงหวัง พาชิงผิงไปห้องทางตะวันตกสุดชั้นสอง ที่ห้องพวกพี่น้องสาวก็อยู่ฝั่งตะวันตกเหมือนกัน"
"ได้เจ้าค่ะ คุณนายน้อยเก้า"
"จัดการเสร็จแล้ว ให้ช่างตัดเสื้อมาวัดตัวทำชุดให้ชิงผิงสักสองสามชุด" หลู่เจิ้นหัวมองชุดกี่เพ้าสีเก่า ๆ ของชิงผิงแล้วสั่งต่อ
"รู้แล้วเจ้าค่ะ คุณนายใหญ่"
"ขอบคุณคุณพ่อ"
"ชั้นมีชุดกี่เพ้าที่สั่งตัดไว้ใหม่ เรา2คนสูงพอ ๆ กัน ชิงผิงเธออาบน้ำแล้วเปลี่ยนก่อนนะ" หยูผิงพูดพลางดึงชิงผิงขึ้นไปข้างบน
"ขอบคุณนะหยูผิง"