"001 ผู้ชายที่เธอหามาให้นี่ ถูกใจฉันสุดๆ เลยล่ะ"
"ม่งม่งพอใจก็ดีแล้ว"
ชิงผิงเมื่อครู่ก็เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ที่เผยใบหน้าออกมาเต็มๆ เพื่อมองหมิงโหลวที่เดินเข้ามา หลังจากแน่ใจว่าหมิงโหลวมองเห็นหน้าตนแล้ว ชิงผิงก็หันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง
และเพียงแค่ชะเง้อมองอย่างนั้น หญิงงามผู้นั้นก็ประทับอยู่ในใจของหมิงโหลว ตั้งแต่เด็กจนโต เขาเคยพบหญิงงามมากมายหลายแบบ หลังโตขึ้นไปเรียนเมืองนอก ก็พบเจอผู้หญิงหลากหลายประเภท แต่หลังจากที่กำหนดเส้นทางที่ต้องเดินในอนาคตได้แล้ว เขาก็ไม่คิดเรื่องแต่งงานอีกต่อไป กลับมาที่เมืองจีน เขาต้องคอยต่อสู้กับผู้คนมากหน้าหลายตา แถมยังต้องรับมือกับวังม่านชุน นึกว่าจะเป็นแบบนี้ไปตลอด เขาไม่คิดว่าจะได้เจอผู้หญิงที่มองปุ๊บติดใจปั๊บแล้ววางไม่ลง
หมิงโหลวเห็นโต๊ะว่างฝั่งตรงข้ามชิงผิง ก็เดินไปนั่ง หมิงเฉิงสังเกตว่าหมิงโหลวไม่ได้เดินตามเข้าไปข้างในด้วย จึงหันกลับมามอง เห็นหมิงโหลวนั่งลงที่โต๊ะว่างแล้ว และกำลังมองไปทางใดทางหนึ่งอย่างมีเลศนัย หมิงเฉิงมองตามไป เห็นเพียงครึ่งหน้า แต่จากริมฝีปากและคางที่เนียนนุ่มก็พอเดาได้ว่าเป็นหญิงงาม มุมปากของเขากระตุกเล็กน้อย ก่อนจะเดินกลับมานั่งข้างๆ หมิงโหลว เขาไม่ได้นั่งฝั่งตรงข้าม กลัวจะบดบังสายตาของหมิงโหลว
"นี่ นายติดใจเธอเข้าล่ะสิ!"
"ยังไม่รู้ภูมิหลังเลย"
"ถ้าภูมิหลังสะอาดก็จะลงมือ?"
"ก็ต้องแต่งกลับบ้านไป"
หมิงเฉิงอึ้งไป เขาเข้าออกกับหมิงโหลวด้วยกันตลอด มั่นใจได้เลยว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้นี้ หมิงโหลวไม่เคยเห็นมาก่อนอย่างแน่นอน ผลปรากฏว่าแค่เจอครั้งเดียวก็ตัดสินใจแล้วเหรอ เร็วขนาดนั้นเลยหรือ เขาไม่อาจเข้าใจได้จริงๆ
หมิงเฉิงมองไปอีกครั้ง แม้ใบหน้าส่วนใหญ่จะซ่อนอยู่ใต้หมวก แต่ตอนที่เด็กสาวหันข้างเงยหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง เขาก็มองเห็นได้ชัด หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะขึ้นมาทันที ผู้หญิงงามขนาดนี้ช่างหายากในโลกจริงๆ
เพียงแต่ เด็กสาวคนนี้อายุแค่สิบเจ็ดสิบแปดเอง แล้วลองดูพี่ชายของเขาสิ เอ่อ แม้พี่ชายจะหน้าตาหล่อเหลา แต่ก็ต้องยอมรับว่าพี่ชายเป็น "วัวแก่" อายุสามสิบแล้ว
เขาถามเสียงเบา
"พี่ คิดดูอีกทีนะ เธออายุแค่ 17-18 เองนะ" จงใจยืดเสียงคำว่านะ และจ้องมองหมิงโหลวอย่างเย้าแหย่
หมิงโหลวไม่สนใจเขา แค่สั่งการ
"รีบตรวจสอบตัวตนให้เร็วที่สุด ฉันจะได้แต่งเธอกลับบ้านทันทีที่มั่นใจว่าเธอไม่มีปัญหา"
"รับทราบ"
ชิงผิงรู้บทสนทนาระหว่างหมิงโหลวจาก 001 รู้สึกดีใจอยู่ในใจ คิดไม่ถึงว่าเรื่องจะง่ายขนาดนี้ เดิมทีคิดว่าคงต้องวุ่นวายอีกพักหนึ่ง เมื่อคิดว่าต่อไปไม่ต้องทำอะไรเพิ่มแล้ว เธอก็ถอนหายใจเบาๆ สายตาหันไปทางฝั่งตรงข้ามโดยไม่รู้ตัว
จังหวะนั้นเอง ชิงผิงเงยหน้ามองหมิงโหลวฝั่งตรงข้าม พอดีกับที่หมิงโหลวหันสายตามาพอดี สองคนสบตากัน ชั่วขณะนั้น ราวกับอากาศรอบข้างหยุดนิ่งไปชั่วขณะ หมิงโหลวกำที่จับเก้าอี้แน่น เตือนตัวเองในใจว่าตอนนี้ตัวเขามีสถานะพิเศษ ตราบใดที่ยังไม่มั่นใจว่าอีกฝ่ายบริสุทธิ์ เขาจะทำอะไรบุ่มบ่ามไม่ได้เด็ดขาด หากทำลายแผนการที่วางไว้ตอนนี้ จะทำให้ภารกิจสำคัญที่ไม่สามารถทำให้สำเร็จได้อีกต่อไป
ชิงผิงก็รู้ว่าที่นี่คนพลุกพล่าน เธอยิ้มให้หมิงโหลว พร้อมทำปากเป็นคำพูด
"ฉันรอเธอนะ"
หมิงโหลวนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจความหมายของชิงผิงโดยพลัน ในใจเต็มไปด้วยความยินดี คิดไม่ถึงว่าเขาไม่ใช่ฝ่ายเดียวที่ชอบ ผู้หญิงคนนี้ก็ชอบเขาเหมือนกัน เขายิ้มบางๆ และพยักหน้าให้ชิงผิงเล็กน้อย
"001 การหาผู้ชายที่หลอมรวมพลังกับฉันได้ในโลกเล็กๆ แบบนี้ มันง่ายขนาดนี้เลยเหรอ หรือว่าเดินเส้นทางรักแรกพบกันทุกคน?"
"ถูกต้อง ไม่เพียงแต่รักแรกพบกับม่งม่งเท่านั้น แต่ยังเป็นตัวเลือกคุณภาพที่ยึดมั่นในจรรยาบรรณสามีทุกคน"