ระบบเทพซ่า ปลอมตัวเป็นเศรษฐีฉันรวยเละเทะ

ตอนที่ 1 วันแรกที่ร่ำรวย

7 นาที· 1.6K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

บนต้นไม้นอกหน้าต่าง จักจั่นส่งเสียงร้องเป็นจังหวะไม่ขาดสาย เพิ่มความหงุดหงิดให้กับวันหน้าร้อนที่ร้อนระอุขึ้นอีก几分

หลี่เมิ่งตื่นเพราะความร้อน ครึ่งหลับครึ่งตื่นเอามือคลำหารีโมตแอร์บนหัวเตียง คลำตั้งนานก็ไม่เจอ จนความรู้สึกตัวกลับมาสักพัก

ผิดปกติ!

หลี่เมิ่งผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงทันที ขยี้ตาที่มัวซัว มองสำรวจรอบ ๆ สภาพแวดล้อมที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา

สติกลับมาสมบูรณ์เต็มร้อย นี่คือห้องที่เธอเช่าอยู่ข้างนอกตอนเรียนจบมหาลัยเพื่อหางานทำ

ที่แท้เธอกลับมาเกิดใหม่จริง ๆ ด้วย

คิดถึงตรงนี้ หลี่เมิ่งก็รู้สึกตื่นเต้นจนใจสั่น เรียกในใจว่า “ระบบ นายอยู่ไหม”

ไม่รู้ว่าเพราะรอด้วยความตื่นเต้นมากเกินไปหรือเปล่า เธอรู้สึกว่าเวลาผ่านไปช้าเหลือเกิน

“เจ้าของร่าง ฉันอยู่นี่”

เสียงหุ่นยนต์เย็นชาดังขึ้นในหัว หลี่เมิ่งถึงได้ผ่อนคลายความตึงเครียดลง

นี่คือคุณแม่ผู้ให้กำเนิดชีวิตดี ๆ ของเธอนะ และวิธีที่เธอได้ระบบมาก็ค่อนข้างจะดราม่าพอสมควร

บนถนนกลับบ้านอันแสนธรรมดา เธอดันโดนระบบที่กำลังทำภารกิจหนึ่งพุ่งชน แต่โชคดีที่ระบบนี้นั้นเป็นของแท้ รู้ตัวว่าทำผิด ก็รีบรายงานระบบแม่เพื่อแก้ไขปัญหาทันที

ระบบแม่ก็ไม่พูดพล่าม ทำท่าจะชดเชยให้หลี่เมิ่งโดยตรง หนึ่งคือให้เธอกลับมาเกิดใหม่ได้ สองคือให้ของขวัญพิเศษอีกอย่างหนึ่ง

ที่น่าสนใจคือ ของขวัญชิ้นนั้นต้องให้เจ้าตัวไปสุ่มเอาเองจากวงล้อใหญ่

หลี่เมิ่งยืนอยู่หน้าวงล้อสีทองอร่าม จ้องของรางวัลมากมายบนนั้นด้วยสายตาละโมบ

ไม่ว่าจะเป็นมิติติดตัว ระบบเสริมความงาม ระบบเทพเจ้าแห่งความรวย ระบบบำเพ็ญเซียน ระบบทำไร่ไถนา ระบบนักแสดงหญิง และระบบเด็กเรียน เธอมองจนตาลายไปหมด

สิ่งที่หลี่เมิ่งอยากได้มากที่สุดก็คือระบบเทพเจ้าแห่งความรวยนั่นแหละ

แต่สิ ชีวิตนี้เธอเคยถูกรางวัลใหญ่สุดก็แค่ซื้อสลากกินแบ่งถูก 10 หยวน ที่เหลือก็ไม่มีอะไรดี ๆ เข้ามาหาเลย

หลี่เมิ่งกดปุ่มเริ่มต้นด้วยความหวังเต็มเปี่ยม จ้องวงล้อไม่กระพริบตา

เมื่อเข็มหยุดลง หลี่เมิ่งพบว่าเธอดันถูกรางวัลใหญ่จริง ๆ ด้วย

ถึงขนาดที่ตอนนี้ยังจำเสียงที่ระบบแม่แสดงความยินดีที่เธอได้รับของขวัญพิเศษได้อย่างชัดเจน

“ยินดีด้วย คุณได้รับ — ระบบเทพเจ้าแห่งความรวยสมปรารถนา”

ตอนที่หลี่เมิ่งยังจมอยู่กับความประหลาดใจครั้งใหญ่ คนก็ถูกระบบแม่ส่งกลับมาเกิดใหม่ซะแล้ว

กลับมาสู่โลกความจริง หลี่เมิ่งหาโทรศัพท์มาเปิดดูเวลา

วันที่ 18 กรกฎาคม 2024 เวลา 8:15 เธอกลับมาสู่ช่วงเวลาสองปีก่อน ตอนเพิ่งเรียนจบมหาลัย

เธอเรียนเอกภาษาอังกฤษ ก่อนกลับมาเกิดใหม่ทำงานเป็นผู้จัดการอีคอมเมิร์ซ คอยแนะนำสินค้าให้ลูกค้าต่างชาติ

เงินเดือนทำงานหนักขนาดนั้นได้เข้าตัวจริง ๆ แค่ 8,000 หยวน เงินเดือนระดับนี้ในเมืองเล็ก ๆ ใช้ชีวิตได้สบายมาก

แต่ในมหานครที่ค่าครองชีพสูงอย่าง เซี่ยงไฮ้ เงินเท่านี้ก็แค่พอใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน พอจ่ายค่าเช่าบ้านก็แทบไม่เหลืออะไร อยากไปเที่ยวสักทีต้องเก็บเงินเป็นครึ่งปี ส่วนของแบรนด์เนมแทบไม่กล้ามองตู้โชว์ด้วยซ้ำ

คิดเรื่องวกวนไปมาได้สักพัก หลี่เมิ่งถึงรู้สึกว่าร่างกายเต็มไปด้วยเหงื่อเหนียวเหนอะหนะจนไม่สบายตัว

เช็ดเหงื่อบนหน้าผาก รีบเปิดแอร์ แล้วก็ไม่ทันได้ถามอะไรกับระบบ ลุกขึ้นหาชุดไปอาบน้ำ

พอหลี่เมิ่งจัดการตัวเองเรียบร้อย ก็ตื่นเต้นที่จะลองศึกษาระบบดู

“ระบบ เปิดหน้าต่างระบบ”

บนหน้าต่างมีกฎการใช้ระบบปรากฏขึ้นมา

【ฟังก์ชันของระบบมีสองส่วน】

【หนึ่งคือ การได้รับคะแนนความเชื่อใจจากผู้อื่น เพื่อแลกเป็นเงิน】

【วิธีได้คะแนน; เจ้าของร่างปลอมตัวเป็นคนรวย ได้รับการยอมรับและเชื่อว่าตัวตนของคุณเป็นของจริง จะได้รับคะแนนความเชื่อใจแลกเป็นคะแนน】

เป้าหมายระดับต้น (คนทั่วไป) : 1 คะแนน/ครั้ง

เป้าหมายระดับกลาง (ชนชั้นกลาง) : 10 คะแนน/ครั้ง

เป้าหมายระดับสูง (เศรษฐี) : 100 คะแนน/ครั้ง

เป้าหมายระดับเทพ (เจ้าพ่อการเงิน) : 1,000 คะแนน/ครั้ง

ทุกครั้งที่เป้าหมายประทับใจในตัวตนของคุณมากขึ้น คุณสามารถรับคะแนนเท่าเดิมซ้ำได้

ตัวอย่างเช่น เป้าหมายระดับต้นได้รับคะแนนความเชื่อใจ 1 คะแนน ทุกครั้งที่เพิ่มความประทับใจจะเพิ่ม 1 คะแนน

【การแลกคะแนน】

1 คะแนน = 10,000 หยวน

【สองคือ ใช้คะแนนเพื่อจับรางวัล】

【บ่อจับรางวัล】

บ่อเงิน : 50 คะแนน/ครั้ง

บ่อทอง : 100 คะแนน/ครั้ง

บ่อเพชร : 200 คะแนน/ครั้ง

【ในบ่อจับรางวัลมีทั้งเงินสด สินทรัพย์จริง ไอเทมพิเศษ และรางวัลอื่น ๆ】】

หลี่เมิ่งจ้องหน้าต่างนิ่งไปสามวินาที

“……นี่มันไม่เหมือนที่ฉันคิดไว้เลยนี่นา” เธอเอ่ยเสียงแผ่ว

“ฉันนึกว่าระบบเทพเจ้าแห่งความรวยคือตื่นเช้ามาบัญชีจะมีเลขศูนย์เพิ่มทุกวัน ฉันแค่คอยซื้อกระเป๋าซื้อรองเท้าซื้อเรือยอช์ทก็พอ”

เสียงระบบไร้อารมณ์ใด ๆ “เจ้าของร่างต้องผ่านการปลอมตัวเพื่อให้ได้รับความเชื่อใจ แล้วถึงจะได้คะแนน ไม่ใช่การรวยทันทีทันใด”

“งั้นมันต่างกันเยอะไปนะ! ฉันกลายจากเจ้านายใหญ่เป็นลูกจ้างเลยน่ะสิ!”

พอเข้าใจกฎทั้งหมด หลี่เมิ่งก็นึกถึงเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่ง

“ระบบ เงินของนายนี่ถูกกฎหมายไหม”

เธอไม่อยากโดนตรวจพบว่าแหล่งที่มาของเงินไม่สมเหตุสมผล

ระบบ : “เจ้าของร่างไม่ต้องกังวล แหล่งเงินทั้งหมดของระบบถูกต้องตามกฎหมาย”

หลังจากอธิบายไปสักพัก ระบบบอกว่าหลังจากผูกพันกับเธอแล้ว ได้ใช้วิธีบางอย่างเพิ่มเนื้อหาบางอย่างลงในข้อมูลเดิมของเธอ

ข้อมูลพื้นฐานของเธอยังคงเหมือนเดิม คือพ่อแม่เสียชีวิตทั้งคู่ แต่ระบบเพิ่มคุณปู่ทวดที่เป็นพ่อค้าใหญ่อเมริกันให้ และทำให้ยีนส์ของเธอมีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับพ่อค้าคนนั้น

คุณปู่แท้ ๆ ของเธอเป็นเด็กกำพร้า ถูกเปลี่ยนให้เป็นน้องชายของพ่อค้าใหญ่หลี่อวี้เซิ่ง

ช่วงทศวรรษ 1940 ด้วยความวุ่นวายของสงคราม ครอบครัวพ่อค้าใหญ่จึงย้ายไปอยู่ที่อเมริกา ส่วนคุณปู่ของเธอติดต่อไม่ได้เลยต้องอยู่ที่เมืองจีนต่อ

คุณปู่ทวดที่เป็นพ่อค้าใหญ่ไม่เคยเลิกล้มความพยายามตามหาคน พอมาปีนี้ก็ได้เจอทายาทคนสุดท้ายของน้องชาย นั่นคือหลี่เมิ่ง และจัดการตั้งกองทุนทรัสต์ให้เธอ

【ตัวตนได้รับการบันทึกลงในระบบที่เกี่ยวข้องด้วยช่องทางที่ถูกกฎหมาย แต่เจ้าของร่างต้องทราบ ตัวตนนี้ให้เพียงเอกสารพิสูจน์และภูมิหลังครอบครัวเท่านั้น】

【มรดกของคุณลี่อวี้เซิ่งถูกแบ่งตามพินัยกรรมเดิมเรียบร้อยแล้ว เจ้าของร่างไม่มีสิทธิ์รับมรดก】

【สิ่งของและรางวัลเงินสดทั้งหมดที่ระบบแจก จะถูกมองจากภายนอกว่าเป็นเงินปันผลที่เจ้าของร่างได้รับจากกองทุนทรัสต์ของครอบครัว】

การจัดการแบบนี้ทำให้หลี่เมิ่งมีตัวตนที่ถูกกฎหมายเป็นคนรวยในสายตาคนอื่น

คนนอกอยากตรวจสอบ ก็ตรวจได้แค่ว่าเธอเป็นเด็กโชคดีที่ได้รับเงินปันผลจากทรัสต์ในตระกูลหลี่

ในบัญชีทรัสต์จริง ๆ ไม่มีเงินแม้แต่สลึงเดียว ต้องหาเอาเองทั้งหมด

แต่ใบผ่านประตูมีแล้ว

ต้องรู้ว่าการได้ความเชื่อใจจากคนอื่น สิ่งสำคัญที่สุดคือตัวตน ตัวตนคือใบผ่านประตูข้ามชนชั้น

หลี่เมิ่งที่ผ่านการดิ้นรนในสังคมมาหลายปี ก็เข้าใจกฎการทำงานของโลกนี้ดี ถ้าไม่มีตัวตนนั้น ต่อให้อยากจะเคาะประตูก็ยังหาไม่เจอว่าประตูอยู่ไหน

ฟังคำแนะนำของระบบจบ หลี่เมิ่งก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไรที่ต้องปลอมตัวเป็นคนรวยไปหลอกเอาคะแนนความเชื่อใจจากคนอื่น

หลอกเอาคะแนนความเชื่อใจมันจะผิดอะไร?

ยุคนี้ใครไม่เคยโกหกหรือโม้บ้างล่ะ แค่ไม่หลอกเงินคนอื่น ไม่ทำร้ายใคร เธอว่ามันก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไร

ในเมื่อระบบจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ต่อไปก็ต้องคิดว่าจะหาคะแนนความเชื่อใจจากคนอื่นยังไง

หลี่เมิ่งก็ไม่ได้คิดว่าพอมีระบบแล้วจะไปแผ่อำนาจกวาดล้างในวงการธุรกิจ เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการเปิดบริษัทต้องใช้เอกสารอะไรบ้าง

เธอแค่อยากใช้เงินที่ระบบหาให้ สนุกกับชีวิตเป็นคนกินเงินเดือนที่ไม่ได้ทำงาน

มีเงินใช้ไม่รู้จบแล้วยังไม่ต้องทำงาน นี่คือชีวิตที่คนธรรมดาอย่างเธอฝันถึงสุดชีวิต

แต่พอคิดดี ๆ ระบบที่ชื่อว่า “ระบบเทพเจ้าแห่งความรวยสมปรารถนา” ก็ไม่ได้ตั้งชื่อผิดซะทีเดียว

ผ่านการดิ้นรนอย่างหนัก (ปลอมตัวเป็นคนรวยหลอกคน) เพื่อให้ถึงอิสรภาพทางการเงิน จะไม่เรียกว่าความฝันเป็นจริงได้ยังไงล่ะ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป