เช้าวันรุ่งขึ้น หลี่เมิ่งตื่นแล้วขดตัวอยู่บนโซฟา ค่อย ๆ ทบทวนแต้มที่ได้รับเมื่อวานอย่างละเอียด
เธอเปิดหน้าจอระบบดู เดิมทีเหลืออยู่ 9,869 แต้ม หลังจากโจวเหนียนโพสต์ลงโมเมนต์ ความอิจฉาของคนในกลุ่มก็แปลงเป็นแต้มให้ 500 แต้ม แล้วยังมีคะแนนความเชื่อใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เจียงเหย่กับคนอื่นมอบให้จากโมเมนต์ที่เธอโพสต์เองด้วย สุดท้ายตัวเลขที่ปรากฏก็ทำให้เธอพอใจเป็นอย่างยิ่ง
【แต้มปัจจุบัน: 10,689】
ตอนหลี่เมิ่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเซียวหงชู เธอก็พบว่าโพสต์เมื่อวานแพร่กระจายเร็วกว่าที่คิด
ภาพด้านข้างของบูกัตติคันนั้นโดดเด่นอยู่บนหน้าแนะนำ พร้อมข้อความที่อัปเดตแล้ว
“บังเอิญเจอบูกัตติ มิสทรัลริมแม่น้ำ สีเงิน จำกัดทั่วโลก 99 คัน สงสัยจะเป็นคันสีเงินคันแรกในประเทศ”
คอมเมนต์ด้านล่างเพิ่มจากเมื่อคืนที่มีเพียงไม่กี่ร้อย ตอนนี้กลายเป็นสองพันกว่าคอมเมนต์แล้ว
เธอเลื่อนหน้าจอลงไปหลายครั้ง
มีคนเดาตัวตนเจ้าของรถว่า “คงเป็นคุณหนูจากตระกูลร่ำรวยอีกคนสินะ”
มีคนทึ่งกับความหายากของสีรถว่า “สีเงินหายากกว่าสีดำกับสีน้ำเงินอีก ได้ยินว่าตอนสั่งรถสีนี้ต้องจ่ายเพิ่มด้วย” นอกจากนี้ยังมีคนถ่ายภาพด้านข้างของเธอตอนนั่งอยู่บนเบาะคนขับได้ด้วย
เธอดูอยู่ครู่หนึ่งแล้วปิดโทรศัพท์ วางลงบนโต๊ะกลาง ไม่สนใจคอมเมนต์ในโลกออนไลน์อีก
เธอยื่นมือไปหยิบกาแฟที่ป้าหวังเพิ่งชงเสร็จขึ้นมาจิบหนึ่งคำ
ทันใดนั้นความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมา
ไหน ๆ ก็รับรถคันนี้มาแล้ว จะใช้แค่ขับเล่นบนถนนริมแม่น้ำก็คงไม่ได้
ซูโจวอยู่ใกล้เซี่ยงไฮ้ขนาดนั้น อีกอย่างเธอก็ชอบสวนกับบรรยากาศเงียบสงบแถวนั้น จะพาเพื่อน ๆ ขับรถไปพักสักสองวันก็ได้