หลี่เมิ่งชะงักไปครู่หนึ่งก่อนตอบกลับว่า “เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ มีคนโพสต์แล้ว?”
“แน่นอนว่าสิ! รถคันนั้นทั้งประเทศจีนมีไม่กี่คันเอง! คนในคอนโดเธอถ่ายคลิปลงวีแชทโมเมนต์ แล้วมีคนแชร์ต่อ! รีบไปดูในกลุ่มเร็ว!”
หลี่เมิ่งเปิดกลุ่มหน่วยจู่โจมมหานคร ข้อความในนั้นถูกส่งถล่มกันจนเกินร้อยข้อความแล้ว
ซุนเคอเคอ: “นี่ไม่ใช่บูกัตติ มิสทรัลเหรอ? รุ่นลิมิเต็ดทั่วโลกแค่ 99 คันนั่นน่ะ??”
ข้างหลังตามด้วยอีโมจิ “ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม” เรียงกันเป็นแถว
เจ้าม่านอวี่ส่งข้อความว่า “ในประเทศมีใครรับรถคันนี้ไปแล้วหรือยัง? ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็นคลิป เหมือนคันแรกในเอเชียจะอยู่ที่มาเลเซีย……”
ซ่งเทียน: “อิจฉาจัง สีนี้สวยเกินไปแล้ว…” ข้างหลังมีหัวแมวร้องไห้ตามมาอีกตัว
ซูหวาน: “ในกลุ่มคอนโดเธอมีคนเริ่มถามแล้วว่ารถคันนี้เป็นของใคร”
หลี่เมิ่งยังไม่ทันได้ตอบข้อความในกลุ่ม มือถือก็สั่นขึ้นมาอีกครั้ง กู้ซีโจวส่งข้อความทางวีแชทมา
“เธอจองมิสทราลได้แล้วเหรอ?”
น้ำเสียงดูเรียบเฉย แต่หลี่เมิ่งรู้จักเขามานานขนาดนี้ ยังแทบไม่เคยเห็นเขาเป็นฝ่ายไปคอมเมนต์โพสต์วีแชทโมเมนต์ของคนอื่นก่อนเลย
หลี่เมิ่งตอบไปสั้น ๆ ว่า “อืม”
ผ่านไปไม่กี่วินาที กู้ซีโจวก็ส่งข้อความมาอีกข้อความ:
“ต้นปีฉันก็อยากจองรถคันนี้ แต่ไม่ได้โควตา ทั้งโลกมีแค่ 99 คัน เปิดตัววันเดียวก็ขายหมดแล้ว เธอไปเอามาจากไหน?”
หลี่เมิ่งอ่านข้อความแล้วหัวเราะเบา ๆ เธอรู้ว่ากู้ซีโจวชอบรถสปอร์ต ขนาดเขายังไม่ได้โควตา แต่ระบบกลับยัดมันมาให้เธอตรง ๆ