หลี่เมิ่งรับถุงเอกสารมาอย่างเงียบ ๆ แล้วเดินเข้าไปในงาน ภายในมีคนนั่งกันอยู่กว่าครึ่ง ทุกคนต่างเงียบ ไม่ก็พลิกดูเอกสาร ไม่ก็พูดคุยกันเสียงเบา
บรรยากาศอบอวลไปด้วยความระมัดระวังและความตั้งใจอันเป็นเอกลักษณ์ของแวดวงการเงิน
หลี่เมิ่งเลือกนั่งแถวหลังตรงตำแหน่งที่ไม่สะดุดตา
เธอไม่ชอบทำตัวโดดเด่น อีกอย่างเธอก็มาหาประสบการณ์ นั่งฟังเงียบ ๆ ค่อย ๆ สะสมทรัพยากรไป แบบนี้สบายที่สุดแล้ว
เธอเปิดเอกสารดู มีทั้งหมดห้าโครงการ ทั้งแอปพลิเคชัน AI การกักเก็บพลังงาน สารกึ่งตัวนำ และเศรษฐกิจน่านฟ้าต่ำ ครอบคลุมหลายด้านทีเดียว
หลี่เมิ่งดึงเอกสารโครงการ AI กับเศรษฐกิจน่านฟ้าต่ำขึ้นมาวางไว้ด้านบนโดยไม่รู้ตัว
สองโครงการนี้เป็นโครงการที่เธอมองว่ามีอนาคตที่สุด
เงาร่างหนึ่งทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ
หญิงสาววัยสามสิบกว่า ผมสั้นระดับใบหูดูคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง สวมแว่นกรอบบางดูสุภาพเข้ากับชุดสูทกระโปรงสีน้ำเงินกรมท่า รอบตัวแผ่บรรยากาศสุขุมของนักลงทุนมากประสบการณ์
เมื่อนั่งลงแล้ว เธอกวาดตามองทั่วห้อง ก่อนจะหันมาทางหลี่เมิ่งแล้วเอ่ยเสียงเบา “มาร่วมงานครั้งแรกเหรอคะ”
หลี่เมิ่งเงยหน้าขึ้นยิ้มบาง ๆ “ดูออกง่ายขนาดนั้นเลยเหรอคะ”
“เห็นชัดมากเลยค่ะ”
หญิงสาวยิ้มอย่างเป็นกันเอง ไม่มีท่าทีวางอำนาจแม้แต่น้อย
“มือใหม่มักชอบนั่งแถวหลัง แล้วก็ค่อย ๆ พลิกดูเอกสารทีละหน้า ส่วนคนที่ช่ำชองแล้วจะดูแค่ข้อมูลสำคัญช่วงต้นกับท้าย ขี้เกียจอ่านรายละเอียด”
หลี่เมิ่งพยักหน้าอย่างไม่ปิดบัง “ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง ฉันมาครั้งแรกจริง ๆ ค่ะ ฉันชื่อหลี่เมิ่ง”
“ซ่งเหวินหลานค่ะ” หญิงสาวยื่นมือพร้อมพยักหน้า “ฉันทำงานด้านการลงทุนอยู่ที่กองทุน”
“ฉันเป็นแค่นักลงทุนรายย่อยทั่วไปค่ะ มาหาประสบการณ์เฉย ๆ” หลี่เมิ่งตอบตามตรง