"หานเซียว แกสมควรตาย!" จางเหวยย์ตาแดงก่ำ ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย
ในเวลานี้ ในหัวของจางเหวยย์มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังวนเวียนไม่หยุด
'จางเหวยย์ ผลึกต้นกำเนิดระดับสูงนี่ให้ฉันเอาไปให้น้องชายใช้เถอะ หุ่นยนต์รบของเขาถ้าได้ผลึกนี่จะเลื่อนขั้นเป็นระดับสูงได้ เขาเป็นน้องชายฉันนะ'
'จางเหวยย์ ผู้หญิงที่น้องชายฉันหมายตาไว้ชอบปืนลำแสงที่เธอเพิ่งได้มามากเลย เธอช่วยเอามาให้น้องชายฉันทีได้ไหม ฉันก็มีญาติแค่คนเดียวแล้วนะ'
'จางเหวยย์ ผลึกต้นกำเนิดสกิลระดับมหากาพย์นี่ เธอต้องให้กับน้องชายฉันนะ ถ้ามีผลึกนี่ น้องชายฉันก็จะติดอันดับหนึ่งในร้อยของเมืองชวนได้'
เสียงพวกนี้ดังวนเวียนอยู่ในหัวของจางเหวยย์ สีหน้าของเขายิ่งแดงก่ำขึ้นเรื่อย ๆ
เขาก็มีผลึกระดับสูงนั่น เขาก็เลื่อนขั้นเป็นหุ่นยนต์รบระดับสูงได้ เขาชอบปืนลำแสงที่เขาได้มาด้วยการเอาชีวิตเข้าแลกมากกว่า เขาต้องการผลึกต้นกำเนิดสกิลนั่นมากกว่าใคร เพราะเขาเองก็คือหนึ่งในผู้แข็งแกร่งร้อยอันดับแรกของเมืองชวน
เพื่อเธอ จางเหวยย์ยอมประนีประนอม
ผลึกระดับสูง เขายอมให้ไป ปืนลำแสงก็ให้ไป และอีกนับไม่ถ้วน ทุกอย่างจางเหวยย์ยอมหมด เว้นแต่ผลึกต้นกำเนิดสกิล ที่เขาไม่อยากให้ และการขัดขืนครั้งเดียวนี้เองที่นำเขาไปสู่จุดจบของชีวิต
เพื่อแย่งชิงผลึกต้นกำเนิดสกิล ผู้หญิงที่เขาทะนุถนอมมาแปดปี ได้ฆ่าเขา
ทว่าผู้หญิงคนนั้นคงคาดไม่ถึงว่า จางเหวยย์ผู้เต็มไปด้วยความแค้นเคืองได้กลับชาติมาเกิดใหม่ เขากลับมายังช่วงเวลาก่อนที่จักรกลจะลงมา ช่วงอายุสิบแปดของตัวเอง
……
"เฮ้ย จะบ้าไปบ้าข้างนอกนะ" ที่โต๊ะทำงาน ชายอ้วนท้วนใส่สูทเรียบกริบ สวมแว่นกรอบทอง ตบโต๊ะดังปัง
"กู้เงิน!"
จางเหวยย์เริ่มคุมสติได้บ้าง เขาใช้แรงที่แรงกว่าเดิมตบโฉนดบ้านลงบนโต๊ะ
ชายอ้วนท้วนถูกกิริยาอันน่าเกรงขามของจางเหวยย์ในชั่วขณะนั้นข่มเอาไว้
ทำงานมาตั้งหลายปี เขายังไม่เคยเห็นใครมากู้เงินแล้วเอาเรื่องขนาดนี้
คนที่มาที่นี่ได้ ใครบ้างไม่ใช่คนหมดหนทาง?
ดูจากเสียงตะโกนเมื่อกี้กับท่าทางตอนนี้ ถูกทิ้งรึไง?
แต่นี่มันเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย!
ที่จริงแล้ว ชายอ้วนท้วนไม่รู้ว่าตัวเองถูกจิตสังหารที่จางเหวยย์ปล่อยออกมาข่มขวัญไว้
ดีที่ชายอ้วนท้วนทำอาชีพนี้มาหลายปี ประสบการณ์เยอะ จึงฟื้นตัวกลับมาได้เร็ว
"เก้าจากสิบ สิบสามคืน กำหนดหนึ่งเดือน เงื่อนไขพวกนี้เข้าใจดีอยู่แล้วใช่ไหม?"
ชายอ้วนท้วนรวบรวมความรู้สึก ขยับแว่นตัวเอง แล้วเริ่มกระบวนการตามปกติ
"รู้ ดูซิว่าจะกู้ได้เท่าไหร่?"
จางเหวยย์ผลักโฉนดบ้านบนโต๊ะไปหาชายอ้วนท้วน จากนั้นก็นั่งลงบนเก้าอี้ไปตามเรื่อง สีหน้าเขากลับมาเป็นปกติแล้ว จิตสังหารที่ปล่อยออกมาก็ถูกเก็บงำไว้
"นี่เป็นชื่อคุณรึเปล่า?"
ชายอ้วนท้วนถือโฉนดบ้านพลิกดู นี่เป็นบ้านสไตล์ฝรั่งในเมือง 100 ตารางเมตร พูดตามตรงก็มีราคาอยู่
แต่ปัญหาคือ เด็กหนุ่มตรงหน้านี่ ดูอายุก็สิบแปดสิบเก้า ถึงจะปากแดงฟันขาว ตัวสูง ดูดี แต่บ้านเนี่ย?
พ่อแม่ให้มา?
รวยสอง?
ไอ้โง่นี่คงไม่ถูกผู้หญิงหลอกมาหรอกนะ?
"นี่บัตรประชาชนผม ทำเรื่องเร็วหน่อย ผมเร่ง" จางเหวยย์ยื่นบัตรประชาชนให้ชายอ้วนท้วน
ชายอ้วนท้วนชำเลืองมองจางเหวยย์แวบหนึ่ง คนที่มาที่นี่ ใครไม่เร่งบ้าง?
หลังจากตรวจสอบหลายรอบ ชายอ้วนท้วนก็ยืนยันว่าบ้านหลังนี้เป็นของจางเหวยย์จริง
ส่วนจางเหวยย์จะถูกหลอกหรือไม่ ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา มีเงินให้เขาหาก็พอ
"จางเหวยย์ ใช่ไหม?"
"อืม จางของคำว่าลำพอง เหวยของคำว่าข้าคือหนึ่งเดียว"
ชายอ้วนท้วนที่ก้มหน้าตรวจสอบข้อมูลอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมองจางเหวยย์อีกครั้ง รู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนี้สมองน่าจะมีปัญหาอะไรสักอย่าง
หรืออาจจะอ่านนิยายจนเพี้ยนไปแล้ว
"บ้านคุณนี่กู้ได้สูงสุด 800,000 หยวน อยากได้เท่าไหร่?"
"กู้หมดเลย" จางเหวยย์ใจถึงมาก
"เตือนไว้ก่อนนะ เก้าจากสิบ สิบสามคืน คุณจะได้ไปแค่ 720,000 หยวน อีกเดือนต้องคืน 1,040,000 หยวน ถ้าคุณคืนไม่ได้ บ้านคุณก็จะเป็นของบริษัทเรา"
"รู้แล้ว อย่าชักช้า รีบทำเรื่องเลย"
"ได้"
ได้ยินแล้ว ชายอ้วนท้วนก็ไม่รีรออีกต่อไป พูดอะไรที่ควรพูดก็หมดแล้ว พอเซ็นสัญญา ที่เหลือจะเกี่ยวอะไรกับเขาด้วย?
พวกเงินกู้นอกระบบแบบนี้ มันก็โกงแน่ ๆ แต่ก็มีข้อดี คือมันเร็ว
ไม่ถึงชั่วโมง เงิน 720,000 หยวนก็ถูกโอนเข้าบัตรของจางเหวยย์แล้ว
พอเห็นข้อความแจ้งเตือน จางเหวยย์ก็ถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ความรู้สึกซับซ้อนต่าง ๆ ที่อัดแน่นในใจตั้งแต่กลับชาติมาเกิด ในที่สุดก็คลายออกมาบ้าง
"อีกเจ็ดวัน จักรกลจะบุกรุก เวลาค่อนข้างจะกระชั้นนิดหน่อย"
ออกจากบริษัทเงินกู้เถื่อน จางเหวยย์มองเวลาบนมือถือ แล้วหันไปเรียกแท็กซี่มุ่งหน้าไปร้านขายรถบรรทุกหนักที่ใกล้ที่สุด
การบุกรุกของจักรกล นำมาซึ่งอารยธรรมจักรกล ทุกคนสามารถแปลงยานพาหนะในชื่อของตัวเองให้เป็นหุ่นยนต์รบได้
หุ่นยนต์รบมีทั้งอ่อนแอและแข็งแกร่ง ไม่ว่าจักรยาน จักรยานยนต์ สามล้อ เก๋ง รถสปอร์ต ขอแค่เป็นรถก็แปลงเป็นหุ่นยนต์รบได้ทั้งนั้น
จางเหวยย์กลับชาติมาเกิดจากปีที่สิบของการมาของจักรกล ช่วงแรกของชาติก่อนเขามีสภาพย่ำแย่มาก เพราะตอนที่การบุกรุกเริ่มต้น เขายังไม่มีแม้แต่หุ่นยนต์รบสักตัว
ก็จางเหวยย์ไม่มีแม้แต่จักรยานนี่นา
ลำบากอยู่สองปี กว่าจะสืบทอดหุ่นยนต์รบระยะประชิดเบาได้หนึ่งเครื่อง ด้วยความพยายามของตัวเอง เขาก็นับว่าทำได้พอใช้ในอาณาเขตเมืองชวน แต่ว่า ผู้หญิงคนนั้น...
"หานเซียว!"
จางเหวยย์ที่นั่งอยู่ในแท็กซี่กัดฟันแน่น ในจิตใต้สำนึกของเขา ตัวเองเพิ่งตายไปเมื่อวานนี้เอง
หานเซียวขโมยแกนหุ่นยนต์รบของเขา ทำให้เขาไม่สามารถแปลงร่างเป็นหุ่นยนต์รบได้ หานซวีเป็นคนแทงดาบใส้แตกใส่เขาเอง แล้วก็หัวเราะเยาะหยามเอาผลึกต้นกำเนิดสกิลของเขาไป และในตอนที่ชีวิตเขากำลังจะถึงจุดจบ หานซวีก็พูดความลับมากมายระหว่างเขากับหานเซียวออกมา
"สองคนชั่วนี่ ไม่รีบ ไม่รีบ บัญชีที่ต้องคิด ยังไงก็ต้องคิด"
จางเหวยย์สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หลายครั้ง ปล่อยให้อารมณ์ของตัวเองสงบลง
"เมื่อได้โอกาสมาเริ่มใหม่ หุ่นยนต์รบตัวแรกของช่วงต้นต้องใช้ตัวที่ดีที่สุด หนึ่งในนั้น"
"อืม ไม่ใช่ว่ารถดัมพ์เหมืองไม่ดี แต่รถบรรทุกหนักคุ้มค่ากว่า"
แน่นอน ที่จริงแล้ว เหตุผลสำคัญที่สุดก็คือ เพราะจน
จางเหวยย์ไม่ได้ร่ำรวยอะไร บ้านที่เอาไปจำนองกู้ก็ไม่ใช่สมบัติพ่อแม่ แต่เป็นสมบัติที่ปู่ทิ้งไว้ให้ และก็มีแค่หลังเดียวเนี่ยแหละ
ในระหว่างที่จางเหวยย์ครุ่นคิด แท็กซี่ก็จอดสนิท
ถึงร้านขายรถบรรทุกหนักแล้ว
จางเหวยย์จ่ายเงินลงจากรถแล้วรีบวิ่งเข้าไปในโชว์รูม
"ซื้อรถ รุ่นล่าสุด รถบรรทุกหนัก เอาคันใหญ่สุด"
พนักงานต้อนรับสาวยังไม่ทันได้เริ่มบทพูดของตัวเอง ก็ถูกคำพูดของจางเหวยย์ทำเอาอึ้งไป
"คุณลูกค้า เราที่นี่..."
"เอาคันใหญ่สุด ดีสุด มีไหม"
"มีค่ะ คุณลูกค้า เชิญตามดิฉันมา"
พนักงานขายสาวได้ยินแล้ว ไม่พูดพร่ำอะไรอีก บทพูดที่เตรียมไว้ถูกกลืนกลับลงท้องไปหมด
นอกโรงจอดรถ
พนักงานขายสาวเปิดประตูโรงจอดรถ
ทันทีที่ประตูเปิด จางเหวยย์ก็เห็นรถบรรทุกหนักสีดำสนิทคันหนึ่งตั้งแต่แรกเห็น
ฟันธงเลย นี่แหละรักแรกพบ
"คุณลูกค้า นี่คือรถบรรทุกหนักรุ่นล่าสุดของเรา มีอะไรอยากสอบถามถามได้เลยค่ะ"
ตัวรถบรรทุกหนักมีฝุ่นเกาะบ้าง แต่นั่นก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อความรักที่จางเหวยย์มีต่อรถบรรทุกหนักคันนี้ เพราะนี่คือทุนที่จะทำให้จางเหวยย์มีชีวิตรอดในวันสิ้นโลกได้อย่างดี
"รถบรรทุกหนักคันนี้พอแปลงเป็นหุ่นยนต์รบแล้ว คงจะเท่มากเลยใช่ไหม?"
"คุณลูกค้าพูดอะไรนะคะ?" พนักงานขายสาวฟังคำพึมพำของจางเหวยย์ไม่ทัน
"ไม่มีอะไร เอาคันนี้แหละ"
"คะ? ขอถามคุณลูกค้าว่าจะผ่อนหรือสดคะ?" พนักงานขายสาวเอ๋อไปเลย ไม่เคยเจอลูกค้าที่ตัดสินใจเร็วขนาดนี้
"วันนี้ทำเรื่องกู้เสร็จไหม?" จางเหวยย์ถาม
"ราคารถเปล่า 490,000 หยวน มีส่วนลด 40,000 หยวน ดาวน์ 50 เปอร์เซ็นต์ได้ ขั้นตอนกู้ใช้เวลาแค่ 2 ชั่วโมง"
"โอเค กู้"
"ได้ค่ะคุณลูกค้า เชิญตามดิฉันมา" พนักงานขายสาวทำท่าเชื้อเชิญ
จางเหวยย์เดินตามหลังพนักงานขายสาวไปติด ๆ จนกระทั่งเริ่มดำเนินการขั้นตอนกู้ จางเหวยย์ถึงปล่อยใจที่ตั้งเต้อลงได้
สองชั่วโมงให้หลัง ขั้นตอนต่าง ๆ เสร็จสิ้น รถก็อยู่ในชื่อของจางเหวยย์แล้ว
"ช่วยขับรถไปจอดที่ตรงนี้หน่อยได้ไหม ไม่มีปัญหาอะไรใช่ไหม?"
"คุณลูกค้าวางใจได้เลยค่ะ ไม่มีปัญหาใด ๆ ทั้งสิ้น"
จางเหวยย์ขับรถเป็น แต่ขับรถบรรทุกหนักไม่เป็น ถ้าให้เขาขับรถบรรทุกหนักคันนี้ออกไป เกรงว่าจะมีคนตายไม่น้อย
ยังไม่ถึงวันสิ้นโลก ตอนนี้ขับรถชนคนตายโดนฉุดไปดื่มชาแน่
"ให้พวกคุณขับรถไปจอด กุญแจรถแค่เก็บไว้ในรถก็พอ"
พูดจบ จางเหวยย์ก็หมุนตัวเดินออกไป
พนักงานขายสาวมองกุญแจรถในมือ ก็เอ๋ออีกแล้ว
"ไว้ใจให้หนูง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ? ไม่ตามไปดูสักหน่อยรึไง?"
ไม่ใช่จางเหวยย์ใจกว้าง เขาไม่กลัวว่าใครจะขับรถหนีไปหรอก หลังจากที่จักรกลลงมา ยานพาหนะในชื่อใครก็จะเปลี่ยนเป็นหุ่นยนต์รบ ใครชื่อนั้นก็เป็นของคนนั้น ขโมยไปก็ไร้ประโยชน์ จางเหวยย์มีเรื่องสำคัญอื่นต้องทำ ไม่มีเวลามาเสียเปล่ากับเรื่องเล็กน้อยพวกนี้
ในยามพลบค่ำใกล้ค่ำ จางเหวยย์ก็มาถึงหน้าร้านช่างเชื่อมใหญ่ร้านหนึ่ง
ในร้านช่างเชื่อมไม่มีงานอะไร คนงานกำลังนั่งคุยกันอยู่
"นายใหญ่พวกคุณอยู่ไหน?"
"ออฟฟิศ ทางนู้น" คนงานหนุ่มคนหนึ่งชี้นำทางให้จางเหวยย์ตามสบาย
"คุณเข้าไปรอข้างในก่อนนะ นายใหญ่ไปเข้าห้องน้ำ"
"ได้"
ระหว่างรอ จางเหวยย์ก็ไม่ได้อยู่ว่าง เขาคำนวณในใจ
ท้ายรถบรรทุกหนักยาว 9 เมตร หัวรถ 3 เมตร รวมทั้งคัน 12 เมตร พอแปลงเป็นหุ่นยนต์รบแล้ว หุ่นยนต์รบน่าจะสูงประมาณสิบเมตร
"สิบเมตรนะ ดาบนำรบน่าจะอย่างน้อยห้าเมตร ต้องมีโล่ด้วยอีกอัน"
ยานพาหนะพอแปลงเป็นหุ่นยนต์รบก็เป็นแค่ร่างพื้นฐาน ตอนที่ยังไม่มีร่างวิวัฒนาการก็จะไม่มีอาวุธ ทำได้แค่ใช้หมัด
จางเหวยย์ในฐานะผู้กลับชาติมาเกิด แน่นอนว่าไม่มีทางใช้หมัด
"น้องชายมาครั้งแรกสินะ จะให้ทำอะไรเหรอ?"
ตอนที่จางเหวยย์กำลังครุ่นคิดในใจ นายใหญ่ร้านช่างเชื่อมก็เปิดประตูเดินเข้ามา