จักรกลวันสิ้นโลก: หุ่นรบของฉันมันโคตรจะเทพ

ตอนที่ 7 เคียวรบไฟฟ้าอัศวิน

8 นาที· 1.8K คำ

เมื่อเผชิญหน้ากับหนูจักรกลของจางเหวยย์ พวกมันถูกทำลายในพริบตา ไม่มีหนูตัวใดหยุดการบุกของจางเหวยย์ได้เลย ฟันดาบแต่ละครั้งจะมีหนูจักรกลอย่างน้อยหนึ่งตัวถูกตัดออกเป็นสองท่อนอย่างสะอาดหมดจด ส่วนพลังจากโล่รบนั้นน่าพรั่นพรึงยิ่งกว่า กระแทกทีเดียวหนูจักรกลสองสามตัวร่วงลงกับพื้น ส่งเสียงประกายไฟลุกพรึบไปทั่วร่าง

เพียงแต่ จำนวนหนูจักรกลมันมากไปหน่อย

มันห้อมล้อมจางเหวยย์อย่างแน่นขนัด นับได้เกือบพันตัว

จางเหวยย์สามารถกวาดล้างหนูจักรกลด้านหน้าได้อย่างบ้าคลั่ง แต่ไม่อาจดูแลด้านหลังตนเองได้พร้อมกัน

ภายในเวลาเพียงสองนาที ด้านหลังหุ่นยนต์รบของจางเหวยย์ก็มีหนูจักรกลเกาะเต็มไปหมด

พวกมันเหมือนหมาป่าคลั่งที่อดอยาก แทะหลังหุ่นยนต์รบของจางเหวยย์อย่างบ้าคลั่ง แม้ฟันจะคมกริบก็ไม่อาจเจาะทะลวงเกราะของหุ่นยนต์รบจางเหวยย์ลงได้ ไม่อาจสร้างความเสียหายที่แท้จริงได้

"แบบนี้ก็ไม่ไหวเหมือนกัน" จางเหวยย์พลางสังหารหนูตรงหน้าไปพลาง ตรวจสอบสภาพหุ่นยนต์รบของตนเองไปพลาง

หนูจักรกลแม้จะฝ่าเกราะป้องกันของหุ่นยนต์รบไม่ได้ แต่มันเกาะอยู่บนตัวหุ่นยนต์รบของจางเหวยย์ น้ำหนักพวกนี้หุ่นยนต์รบของจางเหวยย์ต้องแบกรับไว้

ถ้ามีแค่หนึ่งหรือสองตัวก่อกวนอยู่บนร่าง จางเหวยย์คงไม่ใส่ใจ แต่พอมันมากเข้า ก็จะกลายเป็นแรงกดดันที่ไม่อาจมองข้าม

"กำลังเครื่องตกลงเร็วเกินไป"

ในสายตาของจางเหวยย์ พลังงานเครื่องยนต์กำลังลดลงด้วยความเร็วสูงมาก แถบพลังงานแม้จะไม่บอกตัวเลข แต่ก็เหมือนมาตรวัดน้ำมันรถ มองเห็นเปอร์เซ็นต์คร่าวๆ ที่เหลืออยู่ได้

อันที่จริง การสูญเสียพลังงานสำหรับจางเหวยย์ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่

เพราะผลึกต้นกำเนิดไม่เพียงใช้ยกระดับหุ่นยนต์รบได้ แต่ยังเติมพลังงานให้เครื่องยนต์ได้ด้วย เพียงแต่จางเหวยย์ไม่อยากใช้เปลืองเท่านั้น

ในช่วงเริ่มต้น ผลึกต้นกำเนิดทุกก้อนล้วนมีค่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป