คุณยายเซียวทั้งที่เดาได้ แต่กลับให้เซียวเป่ยสวินแต่งงานกับจี้อีซู?
หรือว่าคุณยายเซียวไม่รู้เรื่องที่เซียวเป่ยสวินมีอสุจิน้อยมาก หรืออาจจะไม่มีลูกไม่มีหลาน?
ถ้าเป็นแบบนั้น ก็สนุกแล้วสิ
“คุณแม่”
เซียวเป่ยสวินสีหน้าเย็นชา อ่านอารมณ์ไม่ออก
“เรื่องแต่งงาน ผมจัดการเองได้ คน ผมขอตัวพาตัวไปก่อน”
พูดจบ เซียวเป่ยสวินก็หันไปมองเจียงหนาน “ยังไม่ไปอีก?”
เจียงหนานได้สติ รีบตามไปติดๆ
พอเห็นพวกเขาจะเดินถึงประตู คุณยายเซียวก็ได้สติ ตะโกนเรียกตามหลังเซียวเป่ยสวินว่า
“ไอ้สาม เรื่องบางอย่างแกอย่าทำมั่ว!”
คำพูดนี้เต็มไปด้วยคำเตือน
เซียวเป่ยสวินหยุดฝีเท้าลง
หันข้าง มองคุณยายเซียวอย่างเย็นชา
“บนโลกนี้ ไม่มีอะไรที่ผมเซียวเป่ยสวินไม่กล้าทำ”
ทิ้งคำพูดไว้ เซียวเป่ยสวินก็เดินจากไปอย่างรวดเร็ว
เจียงหนานตามไปติดๆ
ซูซางเห็นเซียวเป่ยสวินพาเจียงหนานออกไป ก็รีบออกมาขวางทางไว้ทันที
“คุณลุงสาม คุณพาเจียงหนานไปไม่ได้ เรายังมีเรื่องต้องเคลียร์กับเธอ!”
“พี่สะใภ้คิดว่ากฎหมายของฮ่องกงเป็นแค่ของตั้งโชว์หรือไง?”
เซียวเป่ยสวินจ้องมองเธอด้วยสายตาดุดัน “หรือคิดว่าที่เซียวจื่อเฉียนทำไว้ ฉันไม่รู้?”
หัวใจซูซางสั่นสะเทือนขึ้นมาทันที
หรือว่าเขาจะรู้เรื่องที่เซียวจื่อเฉียนกับเวินหว่านคบหากัน?
เซียวเป่ยสวินเม้มริมฝีปากบาง ดวงตาเย็นชา
“พี่สะใภ้จะเอาต่อไหม?”
ซูซางเกร็งทั้งตัว
ความหนาวเย็นแล่นขึ้นมาทางแผ่นหลัง แทบจะควบคุมตัวเองไม่อยู่ก็หลีกทางให้
เซียวเป่ยสวินไม่มองเธออีก เดินจากไปตรงๆ
เจียงหนานตื่นเต้นดีใจตามไป
เธอไม่ผิดหวังจริงๆ ที่เลือกเกาะขาใหญ่คนนี้
กลับมาที่รถ เจียงหนานเพิ่งจะนั่งลง
ใบหน้าเย็นชานั่นของเซียวเป่ยสวินก็โผล่เข้ามาใกล้ พลังดุดันพุ่งตรงเข้ามา
“แกไม่กลัวตายหรือไง?”
เจียงหนานมองเขาอย่างงงๆ “ก็ไม่ใช่ฉันไปหาเรื่องพวกเขาเองนี่นา”
สายตาเซียวเป่ยสวินกวาดไปที่ท้องของเธอ น้ำเสียงเย็นชาจนน่าขนลุก
“เหลืออีกแค่สองวัน ก็จะตรวจดีเอ็นเอแล้ว ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา แกก็ได้ช่วยเวินจี้จงสมใจหรอก”
เจียงหนานใจสั่น
แต่ไม่นานก็คิดได้ ดูเหมือนเซียวเป่ยสวินจะห่วงเธอ