“เจียงหนาน เรื่องวันนี้ฉันไม่รู้เรื่องจริง ๆ”
เซียวจื่อเฉียนวิ่งเข้ามาหาเจียงหนาน รีบอธิบายด้วยความร้อนใจ พลางมองเซียวเป่ยสวินอย่างกังวล
“แล้วก็ข่าวเสีย ๆ หาย ๆ ทางอินเทอร์เน็ตนั่นด้วย ฉันเพิ่งรู้ว่ามันเกี่ยวกับจี้อีซูหลังจากไปสืบมา”
ซูซางขมวดคิ้วแน่น
“จื่อเฉียน มามะได้ยังไง”
“ที่นี่ไม่มีสิทธิ์ให้แกพูด แกออกไปก่อน”
เซียวเจิ้นหมิงสีหน้าเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม คนที่เซียวจื่อเฉียนกลัวที่สุด รองจากเซียวเป่ยสวินก็คือเขา
ตอนที่เซียวจื่อเฉียนรู้ว่าจี้อีซูถูกจับ และอาจถูกตัดสินจำคุกไม่เกินสามปี
พอสืบดูถึงได้รู้ว่า ที่จี้อีซูบอกว่าเจียงหนานไปยั่วยวนเวินจี้ซือนั้นเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถือเลย
ก่อนจะมาที่นี่ คนรับใช้ที่เขามักจะซื้อไว้เป็นประจำรีบโทรมาหาเขาอย่างร้อนใจ บอกว่าคนกลุ่มหนึ่งกำลังต่อว่าเรื่องที่เจียงหนานถอนหมั้นเมื่อตอนนั้น
เซียวจื่อเฉียนกลัวว่าเหตุผลที่แท้จริงของการถอนหมั้นจะถูกเปิดโปง คันเร่งเหยียบมิดรีบกลับมา
คุณยายเซียวไม่ได้โง่ จ้องหน้าเซียวจื่อเฉียนแล้วถาม
“เมื่อกี้แกพูดว่ายังไงนะ จื่อเฉียน แกพูดให้ชัด ๆ หน่อย”
สายตาเซียวจื่อเฉียนกวาดไปมาระหว่างเจียงหนานกับเซียวเป่ยสวิน เขารู้ดีว่าตอนนี้พูดยังไงถึงจะได้เปรียบที่สุดสำหรับตัวเอง
“คุณยาย เรื่องที่ผมกับเจียงหนานถอนหมั้นมันเป็นเรื่องจริง
ถึงตอนนี้เจียงหนานจะกลายเป็นภรรยาของอานายน้อยไปแล้วจริง ๆ มันก็ไม่เกี่ยวกับผมอีกต่อไป คุณยายอย่าโกรธเรื่องนี้อีกเลย”
เขาคิดว่าที่แท้ก็ต้องโทษจี้อีซู
ถ้าไม่ใช่เพราะนางไปซ้ำเติมต่อหน้าคุณยาย ก็คงไม่ทำให้เขาเกือบโดนลงโทษซ้ำอีก
นี่เจียงหนานยังมีเรื่องที่จับพิรุธเขาได้อยู่
ตอนนี้เขาไม่เพียงต้องรักษาชีวิตไว้ให้รอด แต่ต้องการันตีด้วยว่าจะได้เข้าไปทำงานที่สำนักงานใหญ่องค์กรในอนาคต
เซียวเป่ยสวินเหลือบมองเขา “แกคิดในใจชัดเจนดีนี่”
เจียงหนานจ้องเขาเขม็งด้วยสายตาเย็นชา “งั้นแกก็ไปพูดกับคนในครอบครัวให้ชัด ๆ ไปเลย ว่าตอนแรกเราถอนหมั้นกันเพราะอะไร
อย่ามารอให้ฉันก้าวออกจากบ้านนี้ไปวันนี้ แล้วข้างหลังจะโดนลือกันอีกว่า ฉันใช้เล่ห์กลอะไรไปยั่วยวนคุณชายสาม ฉันกับคุณชายสามเขารักกันเอง”