เจียงหนานสังเกตได้ว่า เซียวเป่ยสวินตอนนี้เรียกคำว่า "คุณนาย" ได้อย่างเป็นธรรมชาติมากแล้ว
"ได้ งั้นคุณก็รอข่าวดีจากฉันได้เลย"
เจียงหนานยืดอกขึ้นเล็กน้อย ปลายคางเชิดนิดหน่อย ทั้งตัวแผ่กระจายความมั่นใจออกมา
สงครามวันนี้
เธอจะต้องชนะให้สวยงามให้ได้
คนที่คิดแบบเดียวกันกับเธอ
ยังมีชีเนี่ยนฉือและเวินหว่าน
ชีเนี่ยนฉือเร่งเสียงจากข้างล่างขึ้นมา "รีบลงมาได้แล้ว จะไปบริษัทอยู่แล้ว"
เวินหว่านรีบร้อนลงบันได พลางสวมต่างหูไปด้วย
"แม่ อย่าเร่งหนูสิ หนูลงมาแล้วไง"
เวินหว่านใส่ต่างหูเสร็จ ก็เดินมาหาชีเนี่ยนฉือ
สีหน้ากังวลเป็นห่วง ถามว่า
"แม่ พินัยกรรมแม่ได้มาแล้วใช่ไหม"
"ได้สิ"
ชีเนี่ยนฉือตบกระเป๋าถือแบรนด์เนมสีดำเบาๆ
"ของทุกอย่างอยู่ในนี้หมดแล้ว เมื่อวานแม่ติดต่อทนายจัวไว้แล้ว ให้เขาเตรียมพินัยกรรมฉบับนี้ไว้"
"เดี๋ยวต่อให้เจียงหนานเสนอตัวเข้าบริหารบริษัทในที่ประชุม แต่มีพินัยกรรมฉบับนี้ กับเสียงสนับสนุนจากผู้ถือหุ้นอีกหลายคน ล่ะก็ หล่อนอย่าหวังจะได้เรื่องเลย"
เวินหว่านตื่นเต้นจนตาลุกวาว "ใช่สิ เรายังมีการสนับสนุนจากท่านป้าคนโตด้วย"
"ถูกต้อง ไปกันเถอะ รีบไป เดี๋ยวจะสาย"
ชีเนี่ยนฉือมั่นใจเต็มร้อย ก้าวส้นสูงเดินออกไปข้างนอก
เวินหว่านเดินตามหลังมาติดๆ
สีหน้าตื่นเต้นทั้งคู่
โชคดีที่ตอนนั้นพ่อเผื่อทางไว้แล้ว
ให้ทนายจัวเตรียมพินัยกรรมอีกฉบับไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ
แต่พินัยกรรมฉบับนั้นเป็นของปลอม
จะเอามาใช้ก็ต่อเมื่อถึงคราวจำเป็นจริงๆ เท่านั้น
ยังไงซะ เจียงหนานก็ไม่รู้มาก่อนตั้งแต่ต้นจนจบว่ามีพินัยกรรมอยู่ด้วย
รอจัดการเจียงหนานเสร็จแล้ว ค่อยหาทางช่วยพ่อออกมา
รถใกล้จะถึงตระกูลเจียงกรุ๊ป
เวินหว่านจู่ๆ ก็ถามขึ้นด้วยความกังวล
"แม่ แม่สืบได้หรือยังว่าพ่อจะถูกฟ้องข้อหาอะไร"
ชีเนี่ยนฉือสีหน้าเริ่มเคร่งเครียด
"ได้ยินว่าพวกทหารรับจ้างพวกนั้นสารภาพหมดแล้ว ชี้ตัวว่าพ่อจ้างพวกเขาไปลักพาตัวเจียงหนาน"
"ถ้าเป็นแค่ข้อหาจ้างฆ่าลักพาตัว โทษก็ไม่หนักหนาเท่าไหร่หรอก วางใจเถอะ"
เวินหว่านยังไม่ค่อยวางใจ
"แต่เจียงหนานรู้แผนพวกเรามาหมดแล้ว แม่แน่ใจนะว่าเธอไม่รู้เรื่องพินัยกรรมจริงๆ"