จี้อีซูกับเซียวเป่ยสวินมีความสัมพันธ์ที่พิเศษ
เจียงหนานไม่อยากให้เธอเห็นตัวเองจนทำให้ที่ซ่อนถูกเปิดเผย และยิ่งไม่อยากให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้
“มาทำไม”
ร่างสูงใหญ่ของเซียวเป่ยสวินขวางอยู่ตรงหน้าจี้อีซู
ประตูลิฟต์ด้านหลังปิดสนิท
จี้อีซูมองเขาแวบหนึ่ง แล้วก็ยังอ้อมไปมองที่ลิฟต์
แต่สิ่งที่เห็นมีเพียงประตูลิฟต์ที่ปิดสนิท และตัวเลขชั้นที่ค่อยๆ ลดลง
แววตาจี้อีซูเต็มไปด้วยความสงสัย
“พี่เป่ยสวิน เมื่อกี้ในลิฟต์เป็นใคร”
เซียวเป่ยสวินควักตามองเธอ ใบหน้าแข็งเกร็งจนมองไม่ออกว่าเป็นอารมณ์อะไร
“ตามลงไปดูไหม”
คำพูดของเซียวเป่ยสวินทำให้จี้อีซูเปลี่ยนเป็นหน้ายิ้มทันที
เธอคว้าแขนเซียวเป่ยสวินไว้
“พี่เป่ยสวินดุทำไมกัน หนูแค่ถามเฉยๆ”
“หนูกลัวว่าพี่เมื่อคืนนอนไม่หลับ วันนี้ไม่ต้องทำงาน เลยรีบมาดูพี่แต่เช้า อยากทำอาหารเช้าให้พี่ทาน”
“ไม่ต้อง ทานแล้ว”
เซียวเป่ยสวินดึงแขนกลับอย่างไม่สะดุดตา แล้วก้าวเดินกลับเข้าไป
ทานแล้วหรือ
จี้อีซูนึกถึงเรื่องเมื่อกี้ขึ้นมา เหมือนในลิฟต์มีคนคนหนึ่ง…
คนคนนั้นเป็นใคร
จี้อีซูขมวดคิ้วเล็กน้อย
มองแผ่นหลังสูงใหญ่ของเขา ที่แผ่ความเย็นชาแบบคนห้ามเข้าใกล้
จี้อีซูก้าวตามไป
แต่กลับถูกเซียวเป่ยสวินขวางไว้ที่หน้าประตู
“เธอเป็นผู้หญิง ควรรักษามารยาท อย่าแวะมาที่นี่บ่อยๆ”
“หนูเป็นห่วงพี่”
จี้อีซูทำเสียงอ้อน “คุณยายเซียวอยากให้เราสองคนแต่งงานกันเร็วๆ แล้ว พี่เป่ยสวิน รังเกียจหนูขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงกับไม่ให้หนูเข้าบ้าน”
สายตาเย็นชาของเซียวเป่ยสวินจ้องไปที่ใบหน้าเธอ แววตาคมกริบราวกับมีน้ำแข็งซ่อนอยู่
เจียงหนานลงมาถึงชั้นล่างแล้ว ถอนหายใจโล่งอก
ขึ้นรถ เหยียบคันเร่งทันที รีบออกไปจากตึก
เมื่อกี้ถ้าถูกจี้อีซูเห็นคงยุ่ง
เธอไม่เข้าใจเซียวเป่ยสวินเลย ย้ายมาอยู่ที่นี่ทำไมกัน
เจียงหนานกลับมาที่บริษัท
ในห้องประชุม เวินจี้ซือนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะด้วยตัวเอง ประกาศว่าหลินเจิ้งหมิงถูกไล่ออกจากบริษัท เพราะจ้างคนทำร้ายคนอื่นและใส่ร้ายเพื่อนร่วมงาน
และจะฟ้องร้องหลินเจิ้งหมิงในข้อหาทำลายชื่อเสียงบริษัท เรียกค่าเสียหายตามกฎหมาย
นอกจากนี้ เวินจี้ซือยังกล่าวชี้แจงเพื่อความถูกต้องของเจียงหนานในที่ประชุม