“ยามนี้พระองค์ยังถูกกักบริเวณ มิอาจออกจากตำหนักเฟิ่งอี๋ได้ หากในช่วงนี้สตรีที่มีใบหน้าคล้ายฮองเฮาองค์ก่อนผ่านการคัดเลือก เข้าวังมาเป็นพระสนม และกลายเป็นพระสนมของฮ่องเต้ แล้วทำให้พระองค์หวนคิดถึงฮองเฮาองค์ก่อนขึ้นมาอีก ตำแหน่งฮองเฮาของพระองค์คงสั่นคลอนอย่างแท้จริงแล้ว”
“พระองค์ย่อมทรงทราบดีกว่าผู้ใดว่าฮองเฮาองค์ก่อนสิ้นพระชนม์ได้อย่างไร เราจะปล่อยให้ผู้ใดขุดคุ้ยเรื่องเก่าที่ถูกฝังกลบไว้มิได้ ดังนั้นข้าจึงทำได้เพียงส่งสตรีรูปโฉมงดงามผู้หนึ่งเข้าวัง เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของฮ่องเต้ แล้วลอบกำจัดนางเสีย”
หัวใจของฮองเฮาเซียวพลันกระตุกวูบ
แววหวาดหวั่นวาบผ่านดวงตาของนาง
“สตรีที่มีใบหน้าคล้ายฮองเฮาองค์ก่อนถึงหกเจ็ดส่วนหรือ? ตกลงผู้ใดเป็นคนจัดการเรื่องนี้?”
เซียวกั๋วจ้างส่ายหน้าช้า ๆ “จนถึงบัดนี้ ข้ายังสืบไม่พบว่าเป็นฝีมือผู้ใด แต่ไม่ว่าเป็นใคร ข้าก็ต้องขัดขวางมิให้สตรีผู้นั้นไปปรากฏตัวต่อหน้าฮ่องเต้”
“ไต้เอ๋อร์ ยามนี้มิใช่เวลาที่เจ้าจะใช้อารมณ์ คนที่ข้าจัดส่งเข้ามาย่อมไม่คิดแย่งชิงสิ่งใดกับเจ้า หากถึงคราวจำเป็น นางจะช่วยเหลือเจ้า กลายเป็นกำลังสนับสนุนเจ้า ทั้งยังช่วยมิให้เจ้าต้องโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่ง เมื่อถูกกักบริเวณอยู่ในวัง”
ฮองเฮาเซียวจะกล่าวสิ่งใดได้อีก ต่อให้นางไม่ยินยอม บิดาก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจ
การจัดการเช่นนี้นับเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว
หากสตรีผู้นี้เข้าตาเหลียงอวี่หวง จนได้เข้าไปอยู่ในจวนรัชทายาท สำหรับพวกเขาก็นับเป็นประโยชน์มหาศาล และแทบจะกลายเป็นไพ่ตายใบหนึ่งในมือพวกเขา