ผู้คนที่ยืนล้อมดูอยู่รอบข้างต่างมองหยุนหลวนด้วยสายตาแปลกประหลาด สตรีผู้นี้สมองคงไม่ปกติเสียแล้วกระมัง
อีกฝ่ายยังไม่ทันเขย่าลูกเต๋า นางกลับวางเดิมพันฝั่งเล็กเสียก่อน
เงินทองมีมากจนไม่รู้จะนำไปใช้ที่ใดอย่างนั้นหรือ
สตรีนางนี้เห็นได้ชัดว่าไม่เข้าใจกลเม็ดเหล่านี้ เพียงมาที่นี่เพื่อส่งเงินให้เท่านั้น คนมากมายต่างแค่นเสียงเหยียดหยาม เสียงเย้ยหยันดังขึ้นไม่ขาดสาย
หยุนหลวนแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน ดวงตาเฉยเมยมองไปยังบ่าวรับใช้ผู้เขย่าลูกเต๋า “เริ่มเถิด... ข้าเดิมพันฝั่งเล็ก...”
บ่าวรับใช้ผู้เขย่าลูกเต๋าชายตามองไปทางเถ้าแก่ เถ้าแก่ขยิบตาให้เขาหนึ่งที
บ่าวรับใช้เข้าใจความหมายของเถ้าแก่ในทันที จึงเริ่มเขย่าลูกเต๋า เขาโชว์ลีลาอยู่พักใหญ่ ก่อนจะคว่ำถ้วยลูกเต๋าลงบนโต๊ะ
“มาๆๆ ทายใหญ่ทายเล็ก วางแล้วห้ามถอนมือนะ!”
ผู้คนที่ล้อมดูอยู่เมื่อครู่ต่างวางเดิมพันฝั่งใหญ่กันหมด พวกเขาคิดว่าครั้งนี้หยุนหลวนต้องถูกเถ้าแก่หลอกเป็นแน่ ดังนั้นเลือกฝั่งใหญ่ย่อมต้องชนะ
หยุนหลวนไม่ได้ใส่ใจแพ้ชนะ เมื่อเห็นว่าบรรยากาศที่นี่เริ่มคึกคักขึ้น นางจึงแอบสอดส่ายหาร่องรอยของเวยหมิงอยู่อย่างเงียบๆ
บ่าวรับใช้เปิดถ้วยลูกเต๋า หลายคนต่างตื่นเต้นตะโกนว่า “ใหญ่ ใหญ่...”
ใครจะคิดว่า เมื่อเปิดถ้วยออก สิ่งที่ปรากฏต่อสายตาทุกคนกลับเป็นฝั่งเล็ก
ตานี้ หยุนหลวนชนะอย่างไม่คาดฝัน
เงินที่คนเหล่านั้นวางฝั่งใหญ่ถูกหยุนหลวนเก็บไปจนหมด หยุนหลวนเลิกคิ้ว อดหัวเราะเยาะไม่ได้ คิดว่านี่คงเป็นกลโกงของโรงพนันสินะ