“เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดคิด เกรงว่าจะมีคนวางยาพิษอาเยี่ยนในเมืองหลวง ข้าจึงพาตัวนางกลับมาด้วย นางมาจากเผ่าอู๋กู่ คงพอรู้วิธีถอนพิษกู่นี้อยู่บ้าง”
“ในเมื่อหมอเทวดาหลู่มีพิษกู่อยู่ที่นี่ มิสู้ให้นางเข้ามาตรวจดูสักหน่อย ว่าถอนพิษกู่นี้ได้หรือไม่”
หมอเทวดาหลู่ฟังแล้ว ดวงตาเปี่ยมด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
“ช่างประจวบเหมาะยิ่งนัก องค์หญิงเสด็จกลับมาทันเวลา ครานี้ช่วยชีวิตองค์อ๋องของกระหม่อมไว้แล้ว กระหม่อมจะไปนำพิษกู่มาเดี๋ยวนี้ ขอองค์หญิงให้สตรีจากเผ่าอู๋กู่ผู้นั้นเข้ามาเถิด”
หยุนหลวนพยักหน้า แล้วสั่งบ่าวรับใช้ที่อยู่ด้านนอกให้ไปเรียกคนกลุ่มหนึ่งซึ่งเฝ้าอยู่หน้าจวนอ๋องเข้ามา
ครั้นหมอเทวดาหลู่นำพิษกู่ออกมา เหล่าทหารในชุดเกราะหลายคนก็พาสตรีรูปโฉมงดงามผู้หนึ่งเข้ามา
น้ำเสียงของหยุนหลวนเจือความเย็นชาเล็กน้อย นางมองสตรีผู้นั้นแล้วกล่าวว่า “อวี๋ชิง หากเจ้ามีวิธีถอนพิษกู่ในกายเยี่ยนอ๋อง ข้าจะให้เจ้าไป และจะไม่เอาชีวิตเจ้าอีก”
อวี๋ชิงกวาดตามองรอบด้าน นางมองหยุนหลวนอย่างลังเลแล้วถามว่า “คำพูดนี้เป็นความจริงหรือ”
หยุนหลวนพยักหน้า “ย่อมแน่นอน...เจ้าไม่เชื่อข้าก็ได้ แต่ยังไม่เชื่อหมอเทวดาหลู่ผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือไปทั่วอีกหรือ”
อวี๋ชิงหันไปมองหมอเทวดาหลู่อย่างช้า ๆ
หมอเทวดาหลู่พยักหน้าให้อวี๋ชิงอย่างสุภาพ “หากเจ้ามีวิธีถอนพิษกู่ในกายองค์อ๋องของข้า ข้ากล้ารับรองว่าองค์หญิงผู้พิทักษ์แคว้นจะไว้ชีวิตเจ้า และคืนอิสรภาพให้”