มารดาเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว หากเหอเอ๋อร์กับลูกเกิดเรื่องขึ้นอีก เขาก็ไม่รู้จริง ๆ ว่ายังมีสิ่งใดค้ำจุนให้เขามีชีวิตอยู่ต่อไปได้
แววตาของหยุนเฟิงเต็มไปด้วยความวิงวอน
หากช่วยชีวิตเหอเอ๋อร์กับลูกกลับคืนมาได้ เขายินดีใช้ชีวิตของตนแลก
เฉินหย่งเหอคล้ายมองเห็นความหวังที่จะมีชีวิตรอด
เรี่ยวแรงที่เหือดหายไปจนหมดของนางค่อย ๆ ฟื้นคืนมา
ดวงตาแดงก่ำ นางมองหมอเทวดาหลู่ ก่อนจะเอ่ยวิงวอนด้วยตนเองว่า “หมอเทวดาหลู่ ข้าไม่อยากตาย ไม่อยากจากอาเฟิงไป ข้าขอร้อง ท่านลองคิดหาวิธีอีกสักหนได้หรือไม่ ช่วยข้ากับลูกด้วยเถิด”
หมอเทวดาหลู่สะเทือนใจยิ่งนัก นี่ช่างเป็นปาฏิหาริย์แท้ ๆ เดิมทีเฉินหย่งเหอแทบจะสิ้นลมหายใจแล้ว ทั้งร่างกายและจิตใจล้วนหมดเรี่ยวแรง
ผู้ใดจะคิดว่า เมื่อคนที่นางรักกุมมือนางไว้ กลับมอบพลังอันยิ่งใหญ่ให้นางได้ถึงเพียงนี้
เขาซาบซึ้งจนดวงตาแดงก่ำ
บางทีนี่อาจเป็นพลังแห่งความรักกระมัง!
ความรักทำให้นางกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง ทั้งยังกล้าหาญและเด็ดเดี่ยวขึ้น เพื่อเผชิญหน้ากับยมทูตและก้าวข้ามความเป็นความตาย!
หมอเทวดาหลู่รีบยัดยาบำรุงเม็ดหนึ่งเข้าไปในปากของเฉินหย่งเหอ
“ขอเพียงเจ้าฟื้นขึ้นมา วิกฤตใหญ่ที่สุดก็จะผ่านพ้นไปแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว...ข้าจะทำให้ลูกของเจ้าได้ลืมตาดูโลกอย่างปลอดภัยแน่นอน”
เฉินหย่งเหอกำหมัดแน่น พยักหน้าให้หมอเทวดาหลู่
ความเจ็บปวดรุนแรงเริ่มแผ่ซ่านมาจากท้อง...
เฉินหย่งเหอข่มกลั้นความเจ็บปวด ส่งเสียงครางแผ่วเบาอยู่หลายครั้ง
หยุนเฟิงกุมมือนางไว้แน่น คอยให้กำลังใจนาง