การมาถึงอย่างกะทันหันของโม่อ๋องยิ่งทำให้เหล่าทหารที่กำลังห้ำหั่นกันอย่างดุเดือดฮึกเหิมขึ้น พวกเขาเปี่ยมด้วยเลือดร้อนชโลมกาย ชูดาบและกระบี่ในมือขึ้น ราวกับคลุ้มคลั่ง ฟาดฟันใส่โจรชั่วที่บุกเข้ามาเหยียบย่ำแผ่นดินและบ้านเกิดของพวกตน
โม่อ๋องควบม้าห้อตะบึงมา เขาสบตากับหยุนเฟิง ต่างไม่จำเป็นต้องเอ่ยวาจาใด เพียงชั่วพริบตาต่อมาก็พุ่งเข้าสู่สมรภูมิ เข้าปะทะกับกองทัพศัตรู
ในราตรีอันมืดมิด เปลวไฟลุกโชนสู่ฟากฟ้า เสียงสังหารกึกก้องจนแทบหนวกหู เหล่าทหารกำลังใช้เลือดและน้ำตาปกป้องผืนแผ่นดินและบ้านเกิดที่พวกตนอาศัยอยู่
เซียวเสวียนรุ่ยไม่เคยคาดคิดเลยว่า เหตุการณ์จะพลิกผันอย่างใหญ่หลวงถึงเพียงนี้
เขานั่งทรุดอยู่บนรถม้า ราวกับคนโง่งม
เสียงหวือดังขึ้น ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งตรงเข้าใส่
เซียวเสวียนรุ่ยเพิ่งรู้ตัวแล้วเบี่ยงศีรษะหลบ คมลูกธนูเฉียดผิวแก้มไปอย่างหวุดหวิด ทิ้งรอยเลือดไว้เป็นทาง
เซียวเสวียนรุ่ยหวาดผวาจนขวัญหนีดีฝ่อ พลัดตกจากรถม้าอย่างน่าอนาถ กระแทกพื้นอย่างแรง
เขาเงยหน้ามองไปยังทิศทางที่ลูกธนูพุ่งมา
หยุนชิงยืนอยู่บนกำแพงเมือง มือจับคันธนู สวมเกราะสีเงินขาว ราวกับเทพสังหารจุติลงมา แผ่แรงกดดันและกลิ่นอายแห่งความตายเข้าครอบงำเขาอย่างหนัก
เซียวเสวียนรุ่ยหวาดกลัวจนร่างสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้
รอบกายเขามีแต่เสียงเข่นฆ่า... ทุกคนล้วนบาดเจ็บและเลือดไหล