หัวใจของทุกคนต่างปั่นป่วนราวกับคลื่นยักษ์โหมซัด
แทบทุกคนตกตะลึงจนขวัญหนีดีฝ่อ
จนกระทั่งเฉิงเฟิงบีบให้สาวใช้ผู้นั้นสารภาพตามจริงว่าผู้ใดอยู่เบื้องหลัง ฮูหยินเฝิง ฟู่จืออวี้ ฟู่หมิงเจา และคนอื่น ๆ ก็ยังตั้งสติกลับมาไม่ได้
แรกเริ่มสาวใช้ผู้นั้นอ้ำอึ้ง ไม่ยอมพูดความจริง
นางยังคอยเหลือบมองฟู่หมิงเจา แล้วมองไปถึงฟู่จืออวี้เป็นระยะ
สีหน้าของฟู่จืออวี้กลับไม่เผยความกระวนกระวายหรือแตกตื่นแม้แต่น้อย
นางเพียงยกมือจัดปิ่นปักผมและเครื่องประดับที่ขมับ...
ฟู่หมิงเจาไม่เข้าใจความหมายในแววตาที่สาวใช้มองเขา
ในใจเขาร้อนรนอยู่บ้าง ทั้งยังเต็มไปด้วยข้อสงสัยต่อคำพูดเมื่อครู่ของเฉิงเฟิง
อาศัยจังหวะที่สายตาของทุกคนยังไม่ได้จับจ้องมาที่เขา เขาจึงกล้าค่อย ๆ ลุกจากพื้น แล้วโซเซไปอยู่ข้างฟู่จืออวี้ เขากระตุกแขนเสื้อนางเบา ๆ ก่อนถามเสียงแผ่วว่า “น้องหญิง เมื่อครู่เจ้าได้ยินที่เฉิงเฟิงพูดหรือไม่?”
“ข้าฟังแล้วงุนงงยิ่งนัก คำพูดของเขาหมายความว่าอย่างไรกันแน่? เหตุใดจึงพูดว่าในวันหน้า เฝิงซู่ชิงจะกลายเป็นนายของเขา?”
“แล้วเรื่องวางยานั่นมันอย่างไรกันแน่? ข้าไม่รู้เรื่องแม้แต่น้อย...เจ้าไม่ได้บอกให้ข้าดีกับเฝิงซู่ชิง เพื่อสานสัมพันธ์กันหรอกหรือ? ใครเป็นคนวางยา?”
หัวใจของฟู่จืออวี้เต้นรัว
นางหงุดหงิดยิ่งนัก ลอบกัดฟัน ใครจะรู้ว่าเฉิงเฟิงคิดจะทำอะไรกันแน่
บางทีเขาอาจจงใจพูดเหลวไหลเพื่อข่มขู่นางก็เป็นได้
อย่างไรเสียนางก็ไม่เชื่อว่าฮ่องเต้องค์ใหม่จะสนใจหญิงชราอย่างเฝิงซู่ชิง
หรือว่าสตรีทั่วหล้าตายกันหมดแล้ว ฮ่องเต้องค์ใหม่ถึงจะรับเฝิงซู่ชิงเข้าวัง ให้กลายเป็นสตรีของพระองค์?
