คังชินอ๋องไม่ได้เปิดเผยแก่เขาแม้แต่น้อยว่าฮ่องเต้องค์ใหม่เกี่ยวข้องกับเฝิงซู่ชิงอย่างไร หากเขารู้ว่าฮ่องเต้องค์ใหม่จะเสี่ยงอันตรายมาช่วยเฝิงซู่ชิง ต่อให้พูดอย่างไรก็ไม่มีวันรับภารกิจนี้
คังชินอ๋องเจ้าคนเฒ่านั่น ถึงกับหลอกลวงเขา!
ยามนี้เขาถูกล้อมอยู่ที่นี่ ต่อให้มีปีกก็บินหนีไม่พ้น
ไม่ว่าเขาจะสังหารเฝิงซู่ชิงหรือไม่ เขาก็หนีความตายไม่พ้น... เขาจบสิ้นแล้ว พังพินาศอย่างแท้จริง
หลี่เฟิงหน้าซีดเผือดราวกับคนตาย เมื่อเห็นเหลียงอวี่หวงค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้ เขาก็รีบกำดาบในมือแน่น จ่อไว้ที่ลำคอของเฝิงซู่ชิง
“อย่าเข้ามา...”
สีหน้าเหลียงอวี่หวงแปรเปลี่ยน พลันตวาดเสียงดัง “อย่าทำร้ายนาง!”
หลี่เฟิงเห็นสีหน้าร้อนใจของเหลียงอวี่หวง แววตาก็พลันสว่างวาบ
ยามนี้เฝิงซู่ชิงอยู่ในมือเขา ไม่แน่ว่าเขาอาจใช้เฝิงซู่ชิงช่วงชิงโอกาสรอดตายให้ตนเองได้
หลี่เฟิงมีกำลังใจขึ้นมาทันที เขาจ้องเหลียงอวี่หวงตาเป็นประกาย
“อย่าเข้ามา... ยืนอยู่ตรงนั้น... มิฉะนั้นข้าจะเชือดคอนางเสียเดี๋ยวนี้...”
กล่าวจบ เขาก็ออกแรงกดคมดาบ
เฝิงซู่ชิงอดครางออกมาเบา ๆ ไม่ได้ คิ้วของนางขมวดแน่น
ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นกะทันหันทำให้นางหลุดจากภวังค์
เหลียงอวี่หวงหยุดฝีเท้าทันที
เขาได้แต่เฝ้ามองคมดาบอันแหลมคมกรีดผิวบริเวณลำคอของเฝิงซู่ชิง จนเลือดสีแดงสดไหลรินออกมา
ลมหายใจของเขาชะงักงัน ความหงุดหงิดพลุ่งพล่านขึ้นในใจ “อย่าเพิ่งวู่วาม มีเรื่องใดเราค่อย ๆ พูดกัน... อย่าทำร้ายนาง”