บิดามารดาของฉู่เฟิงรับเงินก้อนโตไป หลังจากเผาบ้านของเมิ่งเยี่ยนแล้ว ก็พาฉู่หลิงหลบหนีออกจากเมืองหลวงในคืนเดียวกัน
ท่านกั๋วกงเมิ่งสูญเสียบุตรสาวไปถึงสองคนติดต่อกัน ความโศกเศร้าทำให้เขาแทบขาดใจ จึงไม่ได้สังเกตเห็นพิรุธในเรื่องนี้แม้แต่น้อย
เขาคิดจริง ๆ ว่าเหตุเพลิงไหม้ครั้งนั้นเป็นเพียงอุบัติเหตุ และบุตรสาวของเมิ่งเยี่ยนก็เสียชีวิตในกองเพลิงไปแล้ว
เหลียงอวี่หวงถือผ้าเช็ดหน้า ค่อย ๆ ซับน้ำตาบนใบหน้าของฉู่หลิง
ฉู่หลิงกำหมัดแน่น แววชิงชังวาบผ่านดวงตา
“เช่นนั้นผู้บงการที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดก็คือเหลียงเหวินคังใช่หรือไม่?”
“ก่อนสิ้นใจ ท่านแม่ยังคิดจะทวงความเป็นธรรมให้ท่านน้า แต่สุดท้ายก็ทำตามความปรารถนานั้นไม่สำเร็จ กลับถูกไฟลามมาเผาผลาญตนเองเสียก่อน”
“พี่ชาย ท่านน้าสิ้นชีวิตเกี่ยวข้องกับเหลียงเหวินคังหรือไม่?”
เหลียงอวี่หวงพยักหน้าโดยไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ “การสิ้นพระชนม์ของเสด็จแม่เกี่ยวข้องกับเขาจริง น่าเสียดายที่จนถึงบัดนี้เขาก็ยังไม่ยอมรับเรื่องที่ทำกับเสด็จแม่ของข้าในคราวนั้น”
“แท้จริงแล้วเกิดเรื่องใดขึ้นกันแน่ ถึงทำให้เขาใจเหี้ยมลงมือสังหารเสด็จแม่ ข้าคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจ”
ฉู่หลิงขบกรามแน่น ก่อนเอ่ยเสียงขรึม “ข้าจะง้างปากเขาให้ได้ ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ต้องทำให้เขาพูดความจริงในคราวนั้นออกมา”
“ท่านแม่กับท่านน้าของข้าจะมาตายเปล่าเช่นนี้ไม่ได้”
เดิมทีนางควรเป็นคุณหนูจากตระกูลสูงศักดิ์ ทว่านึกไม่ถึงว่าจะถูกทรมานและเหยียดหยามมานานนับสิบปี หลายปีมานี้นางต้องทนทุกข์และถูกกลั่นแกล้งสารพัดภายใต้การกดขี่ของบิดามารดาฉู่เฟิง