เมื่อครู่เขาด่าทอเหลียงอวี่หวงอย่างรุนแรงเช่นนั้น หมายความว่าอย่างไรกัน?
หยุนหลวนคือผู้ใด?
พวกเขากับองค์รัชทายาทร่วมกันวางแผนสิ่งใดกันแน่
ช้าก่อน หยุนหลวน?
ชื่อนี้...เขาคล้ายเคยได้ยินจากที่ใดมาก่อน
ช่างคุ้นหูนัก
อีกอย่าง เขานึกขึ้นได้ว่าเมื่อครู่เฉิงเฟิงเรียกชายผู้นี้ว่า...เยี่ยนอ๋องหรือ?
หัวใจของจงหลินพลันสั่นสะท้าน
รูม่านตาของเขาขยายกว้างขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เซียวถิงเยี่ยนหรี่ดวงตาหงส์ จ้องจงหลินอย่างเย็นชา
“เป็นเจ้าที่ทำร้ายอาหลวนใช่หรือไม่?”
ศีรษะของจงหลินพลันดังอื้ออึง ราวกับสายฟ้าฟาดลงมา ระเบิดความคิดของเขาจนแหลกละเอียด
เขานึกออกแล้ว
เขาจำได้แล้วว่าหยุนหลวนเป็นผู้ใด
ชั่วพริบตาเดียว เขาก็คาดเดาตัวตนของชายผู้นี้ได้
เขาตื่นเต้นจนส่งเสียงอู้อี้ไม่หยุด
หยุนหลวน...บุตรสาวคนที่สี่ของหยุนฟู่ชิง บัดนี้เป็นพระชายาเยี่ยนอ๋อง
เยี่ยนอ๋อง...เซียวถิงเยี่ยน ผู้สำเร็จราชการแห่งหนันฉูในยามนี้
หยุนหลวน—หลวนหยุน?
เช่นนั้นหลวนหยุนผู้นั้นก็คือหยุนหลวนปลอมตัวเป็นบุรุษ จงใจทำให้เขากับเซียวกั๋วจ้างสับสน แล้วแฝงตัวเข้าไปในจวนกั๋วจ้างโดยเฉพาะ ค่อย ๆ ยุแยงให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเซียวกั๋วจ้างแตกร้าวหรือ?
จงหลินตื่นเต้นเสียจนเริ่มดิ้นรนอย่างรุนแรง
ดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ เขาร้องอาอาใส่เซียวถิงเยี่ยนอย่างไร้สติ
แม้เซียวถิงเยี่ยนจะฟังไม่ออกว่าเขาร้องอะไร แต่ก็มองออกแทบจะทันทีถึงความคับแค้นใจที่ปรากฏในแววตาของจงหลิน