ผลลัพธ์เช่นนี้ ย่อมมิใช่สิ่งที่เขาปรารถนาจะเห็น
ดังนั้น ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาจึงไม่เคยคิดจะทำร้ายหยุนหลวนอย่างแท้จริง
นับตั้งแต่รู้ฐานะของพวกนาง เขาก็มีแผนอีกอย่างหนึ่งแล้ว
บางที การที่เหลียงอวี่หวงร่วมมือกับพวกนาง อาจเป็นเรื่องดีก็ได้
แคว้นเหลียงกับหนันฉูแทบจะทำศึกกันมานานนับร้อยปี ตลอดร้อยปีนี้ ไม่มีฝ่ายใดได้รับประโยชน์จากสงครามเลย
เมื่อสองแคว้นเปิดศึก ผู้ที่ทุกข์ยากเพียงฝ่ายเดียวก็คือราษฎร
พวกเขาไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขมานานเกินไปแล้ว ไม่เคยได้ลิ้มรสความอบอุ่นและสุขสันต์ธรรมดาสามัญ
สันติสุขคือความปรารถนาที่พวกเขาเฝ้ารอมานานนับร้อยปี
ครั้งหนึ่ง นั่นก็เป็นสิ่งที่เมิ่งจวินปรารถนาเช่นกัน!
เฝิงอี้มองตามสายตาของเซิ่งกุยไปยังหยุนหลวนซึ่งยืนอยู่ตรงนั้นอย่างปลอดภัยไร้บาดแผล แววตาของนางเผยความยินดีขึ้นมาหลายส่วน
“เจ้า...ฟื้นแล้วหรือ?”
หยุนหลวนพยักหน้าให้เฝิงอี้ แม้หลายวันมานี้นางจะหมดสติ แต่ก็มิใช่ว่าไม่รับรู้สิ่งใดเลย
นางได้ยินเสียงจากภายนอกอย่างชัดเจน
ทั้งยังพอคาดเดาได้ราง ๆ ว่าพวกเขากำลังทำสิ่งใด
เพราะฉะนั้น ทันทีที่ลืมตาตื่น นางก็ปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้อย่างรวดเร็ว และรู้ว่าตนอยู่ที่ใด
มือนางลูบหน้าท้องที่ยังแบนราบโดยไม่รู้ตัว
ที่นี่กำลังอุ้มท้องบุตรของนางกับอาเยี่ยน
เพียงคิดถึงเรื่องนี้ ในใจก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา
หยุนหลวนมิได้มีอารมณ์พลุ่งพล่านเหมือนคราวก่อนที่พบเซิ่งกุย จนแทบคลุ้มคลั่งและอยากสละทุกสิ่งเพื่อสังหารเขา