หากข่าวร้ายที่ว่าท่านพ่อกับพี่ชายทั้งหลายประสบเคราะห์ถูกส่งกลับมาถึงเมืองหลวง ย่อมต้องก่อให้เกิดคลื่นลมใหญ่ในตระกูลหยุนเป็นแน่
ชาติก่อน เมื่อท่านแม่ได้ยินข่าวร้ายนี้ ก็ล้มสิ้นสติไปต่อหน้าทุกคน
นางจำได้แม่นยำว่า เมื่อท่านแม่ล้มสิ้นสติไปครั้งนั้น ตระกูลหยุนก็ปั่นป่วนวุ่นวายไปหมด... ทั้งจวนหยุนตกอยู่ในความโกลาหล พี่สะใภ้ใหญ่ปกติไม่เคยดูแลกิจการใด แม้จะตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่มีหนทางใดจะกำราบเหล่าบ่าวไพร่ในจวนได้เลย
ดังนั้น จึงมีคนฉวยโอกาสที่จวนหยุนวุ่นวาย ลักของในคลังแล้วหลบหนีไป ทรัพย์สินเงินทองที่ตระกูลหยุนสั่งสมมาหลายปี ในชั่วขณะนั้นก็ถูกขนไปจนเกลี้ยง
ภายหลังหยุนหลวนจึงรู้ว่า เป็นอิ่นไป๋เหลียนที่ติดสินบนบ่าวไพร่ของตระกูลหยุน ให้ฉวยโอกาสตอนชุลมุนกวาดเงินทองของตระกูลหยุนไปจนหมด และเงินเหล่านั้นก็ถูกส่งไปอยู่ในมือเซียวเสวียนรุ่ยในเวลาต่อมา
หลังจากนั้นอีก อิ่นไป๋เหลียนก็พาคนบุกเข้าห้องหนังสือของท่านพ่อ ค้นพบจดหมายร่วมมือกับข้าศึกทรยศแผ่นดิน จวนหยุนที่เหลือเพียงเปลือกกลวงจึงไม่มีกำลังจะรับมือกับโทษล้างโคตรนี้ได้เลย
ท่านแม่คือเสาหลักค้ำจุนเรือนในของตระกูลหยุน เสาหลักต้นนี้ห้ามล้มลงเด็ดขาด มิฉะนั้นตระกูลหยุนจะกลายเป็นทรายที่ร่วนซุย แตกพ่ายไม่เป็นกระบวน
นางต้องเตรียมรับสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดไว้ ช่วยได้กี่คนก็ต้องช่วยให้ได้เท่านั้น
จดหมายร่วมมือกับข้าศึกทรยศแผ่นดินนั้น นางทำลายไปแล้ว หานตางกับอิ่นไป๋เหลียนก็ถูกนางขังไว้ในคุกใต้ดิน เซียวเสวียนรุ่ยจึงไม่มีทางจะโยนข้อหาทรยศแผ่นดินมาใส่ตระกูลหยุนได้อีก