“เขามียศศักดิ์ลาภยศอยู่เต็มตัว มีเกียรติยศสูงส่งสวมอยู่แล้ว เหตุใดจะต้องตัดสินใจผิดพลาดเช่นนี้เพียงเพื่อความดีความชอบเล็กน้อยเท่านี้ ไม่รู้ความจริงก็หุบปากไปเสีย ถ้าพูดจาใส่ร้ายแม่ทัพพิทักษ์แผ่นดินอีกสักคำ ข้านี่แหละจะฉีกปากเหม็น ๆ ของเจ้าให้ขาด”
คุณหนูสี่เคยเจอคนแบบนี้มาก่อน นางซึมเศร้าหมองหมางไปหลายวันเพราะเรื่องนั้น เขาเพียงแค่มองก็รู้สึกปวดใจอึดอัดแทนนาง บัดนี้เขาจะไม่ยอมให้ใครมากล่าวร้ายคนตระกูลหยุนอีกเด็ดขาด
แม่ทัพพิทักษ์แผ่นดินสละชีพเพื่อรักษาผืนแผ่นดินแคว้นหนันฉู คนตายไปแล้วแท้ ๆ กลับยังไม่ปล่อยวาง ยังจะเอาผิดผู้ล่วงลับอีก น้ำใจคนไม่เหมือนแต่ก่อนเสียแล้ว ความดีในใจพวกเขาถูกหมากินไปหมดแล้วหรือ
หวังคุนโกรธจนดวงตาทั้งคู่แดงก่ำ
หากไม่ใช่เพราะมีคนมองอยู่มากมายเช่นนี้ เขาคงพุ่งเข้าไปฉีกปากไอ้คนเลวนี่นานแล้ว
เซียวถิงเยี่ยนเลิกม่านรถขึ้น ส่งสายตาให้องครักษ์เฮยอวี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
องครักษ์เฮยอวี่จึงก้าวเข้าไปทันที จะจับตัวชายผู้ก่อเรื่องคนนั้นไว้
ชายวัยกลางคนกลอกตาไปมา ไม่ยอมโต้เถียงกับหวังคุนต่อ
เขาหลบการเคลื่อนไหวของเหล่าองครักษ์เฮยอวี่ วิ่งโซเซไปยังโลงศพลำดับที่ห้า โผเข้ากอดตัวโลงไว้ ลูบไล้ชื่อที่เขียนด้วยพู่กันสีแดงบนนั้น “อา…… นี่คือโลงศพของลูกข้า ลูกเอ๋ย เจ้าเห็นหรือไม่ พ่อเพิ่งจะอ้าปากพูดไม่กี่คำ อยากเรียกร้องความเป็นธรรมให้เจ้า คนผู้มีอำนาจล้นฟ้าเหล่านี้ก็จะมาจับตัวพ่อ ปิดปากพ่อเสียแล้ว”